Mér líður eins og ég sé stödd í ævintýri,“ segir Hera um óvænta stefnu sem líf hennar tók þegar hún varð ástfangin af Ítalanum Alberto fyrir utan Hallgrímskirkju í fyrrasumar.

„Við hittumst fyrir utan kirkjuna og það small bara strax,“ segir Hera hamingjusöm.

Alberto ólst upp í fjalllendi Ítalíu.

„Þess vegna er hann mikill náttúruunnandi eins og ég. Stuttu eftir að við kynntumst fórum við í fjallgöngu og gengum saman Laugaveginn og það var ótrúleg upplifun. Ég hef séð mikið af Íslandi og spilað á mörgum fallegum stöðum en ég tók andköf af því sem fyrir augu bar á Laugaveginum. Það var eins og að ganga yfir tunglið og inn í ævintýraheim. Við gistum í tjaldi við Álftavatn og gengum í gegnum nóttina þegar fáir voru á ferli. Ég hef aldrei upplifað aðra eins fegurð. Gítarinn varð eftir heima því þetta var í fyrsta sinn sem ég gekk um hálendið á gönguskóm með bakpoka og tjald eins og alvöru fjallagarpur en Albe er meðal annars leiðsögumaður og hefur opnað mér nýja sýn á Ísland síðan við kynntumst.“

Hera segist líða eins og nakinni án húðflúrsins en að tími hafi verið kominn til að kveðja það. Nú er hægt að máta flúrið á Instagram. FRÉTTABLAÐIÐ/ERNIR

Dreymir aftur á íslensku

Komið er ár síðan Hera tók ákvörðun um að flytja heim til Íslands eftir aldarfjórðungs búsetu á Nýja-Sjálandi.

„Ísland togaði í mig eins og segull og mér finnst rosalega gott að vera komin aftur heim. Nýja-Sjáland og Ísland eiga ótal margt sameiginlegt, eins og náttúruna, mikla dramatík í loftinu og báðar eyjurnar eiga sitt eigið létta viðhorf til lífsins. Á Nýja-Sjálandi er oft talað um „She’ll be right“ eins og við segjum „Þetta reddast“ og það elska ég við bæði löndin,“ segir Hera sem er aftur farin að hugsa og dreyma á íslensku.

„Auðvitað er erfitt að vera svona langt frá foreldrum sínum en í dag er maður ekki eins óralangt frá fólki og áður, jafnvel þótt það búi hinum megin á hnettinum. Við erum dugleg að tala saman í gegnum tæknina í dag en maður skreppur víst ekkert þangað út í heimsókn. Það er eins langt og hægt er að komast, alls 29 tímar í loftinu og minnst þrjár flugvélar að komast þangað,“ segir Hera sem vonast til að fá fjölskylduna til Íslands sem fyrst.

„Ég hef enga heimþrá til Nýja-Sjálands en ég sakna minna nánustu. Ég hef lært að eiga heima þar sem ég er og er sátt við að vera teygð yfir hálfan hnöttinn. Hér vil ég vera en helst líka hafa alla mína nánustu hjá mér svo ég geti faðmað þá að mér. Fjölskyldan mín kom í heimsókn í fyrra og bíður þess að komast aftur í sumar en landamæri Nýja-Sjálands eru lokuð vegna COVID-19. Hér á Íslandi eigum við stóra fjölskyldu og ég á góða að um allt land. Ég er þakklát fyrir allt fólkið mitt og við höfum lært að þó það sé fjarlægð á milli okkar erum við ótrúlega samheldin.“

Hera er alsæl að vera flutt aftur heim til Íslands þar sem hún upplifir nú yndislegt ástarævintýr og alls þess sem hún saknaði þegar hún bjó á Nýja-Sjálandi. FRÉTTABLAÐIÐ/ERNIR

Eins og sjö ára úti í búð

Hera nýtur þess í ystu æsar að eiga aftur heima á Íslandi.

„Ég held ég hafi prjónað sjö lopapeysur það sem af er ári. Mér finnst mjög gaman að prjóna. Ég hef það frá ömmu minni sem rak Hannyrðabúðina í Hafnarfirði í gamla daga með Gullu systur sinni, beint á móti Bæjarbíói. Nú heldur Hannyrðabúðin áfram í Alvörubúðinni á Selfossi þar sem ég á líka fjölskyldu og ég get endalaust mælt með skemmtilegu prjónauppskriftunum þaðan,“ segir Hera sem fer líka um íslenskar sveitir þegar færi gefst.

„Ég hef uppgötvað margt nýtt á ferðum mínum um Ísland. Við Albe gengum á Eyjafjallajökul um daginn og ætlum yfir Fimmvörðuháls með tjald í farangrinum í sumar og gítarinn. Ég mundi nýlega eftir íslenska orðatiltækinu „að leggja höfuðið í bleyti“. Slíka orðsnilld þýðir maður ekki á neitt annað tungumál en það á svo æðislega við allar náttúrulaugarnar hér á landi; að leggja höfuðið í bleyti og finna innblástur í sköpun á tónlist,“ segir Hera kát.

Á Nýja-Sjálandi saknaði hún gjarnan íslenskra sætinda.

„Þegar ég kom í stutt stopp til Íslands var ég eins og sjö ára úti í búð að kaupa allt sem ég saknaði, Ópal, lakkrís, piparduft og harðfisk, sem ég elska með íslensku smjöri. Það er þokkalega erfitt að koma harðfiski upp í fólk sem er ekki héðan því þurrkaður, þurr fiskur þykir ekki spennandi, en ég sendi hann stundum til Nýja-Sjálands. Núna ræður hins vegar íslensk-ítölsk matargerð ríkjum heima, sem er heppilegt því ég elska pitsu og kærastinn er mjög góður kokkur.“

Hera var flugfreyja og fyrsta Freyja hjá WOW er í nokkur ár og segir það hafa verið skemmtilegt tímabil sem kenndi henni mikið. FRÉTTABLAÐIÐ/ERNIR

Var fyrsta freyja hjá WOW air

Hera var átta ára þegar hún fékk fyrsta gítarinn.

„Mig langaði að spila á píanó en mamma vildi að ég lærði útilegulög á gítarinn. Ég stappaði niður fæti og ákvað frekar að reyna að semja mín lög sjálf. Ég man ekki eftir mér öðruvísi en syngjandi. Þegar ég var lítil og send út í búð bullaði ég og sönglaði innkaupalistann til að muna hann. Tónlistin hefur alltaf verið mér eðlislæg og mér líður vel í henni,“ segir Hera sem byrjaði að skrifa ljóð sem hún flutti á börum aðeins fjórtán ára.

„Fljótlega bættist gítarinn við og ég var enn í grunnskóla þegar ég tók upp fyrstu plötuna mína, þá sextán ára. Ég fór svo beint út í það að taka upp næstu plötu og stuttu síðar samdi ég lagið „Itchy Palms“ sem var notað sem titillag fyrir kvikmyndina Hafið. Ég hef verið í tónlist allar götur síðan,“ segir Hera, sem hefur þó unnið við ýmislegt annað um dagana.

„Ég var í nokkur ár flugfreyja og fyrsta freyja hjá WOW air meðfram tónlistinni. Það var ofboðslega skemmtilegt tímabil og ég lærði mikið af því. Þar fer margt hönd í hönd við tónlistina, eins og viðburðastjórn og ákveðin framkoma sem flugið kallar líka á. Mér hefur alltaf þótt gaman að vera með fólki og skapa, hvort sem það er að prjóna, teikna eða syngja; mér líður bara vel í listinni og að vera í góðum hópi fólks, að túra með tónlistarmönnum eða ferðast með flugfólki. Þetta eru skemmtilegustu teymin.“

Notaði flúrið sem skjöld

Hera hefur lengst af komið fram með fínlegt en áberandi húðflúr í andlitinu.

„Húðflúrið var innblásið af nýsjálenskri og keltneskri stríðsmálningu. Ég notaði það sem skjöld þegar ég kom fram. Í því voru tákn sem höfðu mismunandi merkingu eftir því hvernig mér leið hverju sinni en nú er ég tilbúin að leggja flúrið frá mér. Mér líður hins vegar enn eins og allsber þegar ég er ekki með það og er enn að venjast þessu því ég hef haft flúrið framan í mér í sautján ár. Því er skrýtið að koma fram án þess, mér þykir vænt um flúrið og það er erfitt að sleppa því en mér finnst tíminn vera kominn,“ segir Hera um húðflúrið, sem var ekki varanlegt og tók breytingum eftir því hvar hún var stödd í lífinu.

„Í flúrinu voru alltaf þrír punktar sem táknuðu foreldra mína og bróður en líka táknið „koru“ sem er nýsjálenskt tákn fyrir öldur hafsins. Flúrið þróaðist með mér alveg þangað til það þróaðist af. Mér finnst ég berskjaldaðri í tónlistinni og lífinu án þess, líka af því flúrið var mér til halds og trausts, en í stað þess að bera fjölskylduna utan á mér eru þau nú innra með mér,“ segir Hera.

Nú er hægt að máta flúrið hennar á Instagram.

„Það hafði samband við mig forritari í München sem vildi gera filter af flúrinu á Instagram og nú er hægt að setja það á andlitið á sér. Það er sumsé komið út í heim á sama tíma og ég er að kveðja það,“ segir Hera, sem hefur gaman af tiltæki Þjóðverjans og hægt er að skoða og máta filterinn á @‌herasings á Instagram.

Hera segist nánast sneiða framan af höndum sínum þegar hún gefur frá sér nýju plötuna, svo persónuleg sé hún. FRÉTTABLAÐIÐ/ERNIR

Ást og ástarsorg og núið

Þann 10. júlí kemur út tíunda plata Heru, eftir átta ára útgáfuhlé.

„Hera er tíunda platan mín en ég upplifi hana þó sem mína fyrstu. Ég hef verið sólólistamaður lengi en finnst fyrst núna að ég sé komin heim. Platan er uppgjör og segir sögur úr mínu persónulega lífi. Mér finnst ákveðin hugleiðsla að hræra upp í miklum tilfinningum og setja það sem hefur mótað mig í áþreifanlegan hlut sem er hægt að gefa frá sér. Því finnst mér ég nánast sneiða framan af höndunum á mér þegar ég rétti fram plötu; svo persónuleg er hún,“ segir Hera og hlær.

Vinna við plötuna tók yfir þrjú ár, á tímum mikilla lífsbreytinga hjá Heru.

„Platan er samin og ort til margra. Hún er um hamingju og vonbrigði, viss tímabil, ást og ástarsorg, en inniheldur líka skilaboð um það sem skiptir máli í lífinu. Eins og í fyrsta laginu, „I wake for hours“, sem er um núið sem er það eina sem við nokkurn tímann höfum því fortíðin kemur ekki aftur og framtíðin er ekki búin að gerast. Því skiptir máli að njóta hvers einasta augnabliks, hvort sem það er kónguló í glugganum eða sólskinið. Lagið „Process“ er um manneskju sem er ekki alveg sú sem þú hélst að hún væri og í laginu „Cool it“, sem er mikið uppgjör, má lesa ýmislegt og textarnir fylgja vínylplötunni,“ segir Hera sem gefur nú í fyrsta sinn út plötu á vínyl og geisladiski og fleiri stafrænum veitum.

Fyrstu tvö lögin af nýju plötu Heru, „How does a lie taste?“ og „Process“, hafa fengið góða spilun í útvarpi og „Process“ náði fyrsta sæti á vinsældalista Rásar 2.

„Ég met það mikils að fólk sé að hlusta. Plötuna vann ég með æðislegum íslenskum listamönnum og það hefur verið ótrúleg upplifun að vinna með Barða Jóhannssyni sem útsetti plötuna. Hann tekur tilfinningar og setur þær á einangraðan stað í alveg sérstökum heimi. Tónlistarmenn frá Nýja-Sjálandi lögðu svo plötunni lið með hljóðfæraslætti, strengir voru teknir upp í Bandaríkjunum og platan var masteruð í Bretlandi. Henni var því púslað saman um hnöttinn eins og plötur eru gerðar í dag,“ segir Hera, sæl með útkomuna.

„Já, þessi plata er það sem ég er hvað stoltust af. Að lögin mín hljómi nú loksins eins og þau eiga að hljóma.“

Hægt er að senda Heru beiðnir um óskalög á Instagram og Facebook fyrir tónleikaferðina sem hún leggur upp í um landið næsta fimmtudag, 1. júlí. FRÉTTABLAÐIÐ/ERNIR

Mótuð af Bubba og Megasi

Hera leggur land undir fót næstkomandi fimmtudag, 2. júlí, og verður með ellefu tónleika á landsbyggðinni í júlí og annað eins í ágúst.

„Við ætlum að ferðast um landið í leiðinni. Fyrsta legginn tökum við með Go Campers á Vestfirðina,“ segir Hera, full tilhlökkunar.

„Það er hægt að segja að þetta sé rómantísk ferð um landið því ég tengi rómantík við það að spila. Mér þykir svo vænt um að eiga kósí tíma með fólki, vera ein á sviði með gítarinn og segja sögur sem stundum er eins og að lesa upp úr dagbók,“ segir Hera sem byrjar tónleikaferðina á Vestfjörðunum en fer seinna í júlí um Austfirði.

„Ég sæki í sjávarþorpin því ég ólst upp við hafið á Granda í Vesturbænum. Afi minn var sjómaður og það er mikil sjómennska í fjölskyldunni. Mér hefur því alltaf liðið best nálægt sjó, þar er einhver kyrrð og núvitund. Það er mér þess vegna afar kært að geta haldið útgáfutónleikana í Bæjarbíói þar sem ég var löngum stundum sem barn. Mamma skrifaði bókina um Ruslaskrímslið og sýnt var leikrit eftir bókinni í Bæjarbíói, svo ég hef æsku mína að rekja þangað.“

Hægt er að skoða dagsetningar á tónleikaröð Heru um landið á vefsíðunni herasings.com en útgáfutónleikar með hljómsveit verða í Bæjarbíói 23. júlí.

„Ég vil ekki þykjast vera með allt á hreinu því þannig er enginn og finnst gott ef mér verða á mistök. Þá opnast eitthvað og ég finn tengingu við áheyrendur,“ segir Hera.

Hægt er að hafa samband við hana á Instagram eða Facebook til að biðja um óskalög á tónleikunum sem fram fara í sumar.

„Mér finnst gaman að heyra í fólki og þykir alltaf vænt um þegar beðið er um Stúlkan sem starir á hafið eftir Bubba. Ég man svo vel eftir deginum þegar ég fékk fyrsta gítarinn minn. Þá var ég átta ára og settist fyrir framan spegilinn til að þykjast spila þetta lag. Löngu seinna tók ég lagið á afmælistónleikum Bubba 060606 og fannst ég þá hafa lokað stórum hring,“ segir Hera, sællar minningar.

„Bubbi er æðislegur og hefur alltaf verið í uppáhaldi hjá mér. Við ferðuðumst saman um landið fyrir mörgum árum og komum þá fram á 37 tónleikum. Á þeim tíma var hann eins og stóri bróðir minn; hann og Megas sem ól mig upp á bókum frá því ég var tólf ára. Þá kynntust foreldrar mínir honum og okkur Megasi varð vel til vina. Hann sendi mér bækur sem mótuðu mig mikið og ég met mikils það uppeldi og menningu.“

Framtíðin er óskrifað blað hjá Heru.

„Líf mitt hefur tekið 180 gráðu beygju að undanförnu og tækifærin eru allsstaðar. Ég nýt þess bara að vera stödd í æðislegu ævintýri og sjá hvert lífið leiðir mig. „She’ll be right“.“

Fylgstu með Heru á Instagram. Hlustaðu á lögin hennar á Spotify. Finndu dagsetningar fyrir tónleikaferð Heru um landið í sumar hér.