„Íslendingar eru góðir gestir, hvert sem þeir fara, og þeir eru elskaðir í Grikklandi. Þeir kunna að njóta lífsins og þess að ferðast, vilja borða vel, fara út og fá sér vínglas eða kaffi og horfa á mannlífið, og þeim finnst gaman að fara í skoðunarferðir og læra um löndin sem þeir heimsækja. Þeir kaupa kort og bækur um löndin og vilja virkilega njóta þess sem landið hefur að bjóða. Þegar ég kem með rútu af Íslendingum er ég oftar en ekki spurð af eigendum gisti- og veitingastaða hvaða fólk þetta sé eiginlega, því þeir eru bit yfir elskulegheitunum, lífsgleðinni og kurteisinni sem fylgir Íslendingum. Þá horfa þeir ekki heldur eins mikið í budduna og margt annað ferðafólk og skilja eftir gjaldeyri í ferðalandinu, sem er mikilvægt,“ segir Þóra Valsteinsdóttir fararstjóri, sem fylgt hefur Íslendingum um heimsbyggðina í hartnær þrjátíu ár og tók árum saman á móti íslensku ferðafólki á grísku eyjunni Krít.

„Þegar Íslendingar hættu að koma með vikulegu leiguflugi til Krítar urðu Krítverjar hreinlega sorgmæddir og miður sín. Þeir elskuðu Íslendinga, sem eru sannarlega góð meðmæli fyrir íslenska ferðalanga.“

Þóra með ástinni sinni til fjörutíu ára, Makis Tsoukalas, á grísku eyjunni Zakynthos. MYND/AÐSEND

Ást við fyrstu sýn

Þóra fann ástina á götuhorni í Aþenu þegar hún var 21 árs.

„Það var ást við fyrstu sýn og sú ást hefur lifað í fjörutíu ár. Ég kom til Grikklands með Aðalbjörgu, vinkonu minni, eftir stúdentspróf, en þá höfðum við lokið Interrail-lestarferð um Evrópu og ætluðum að fá okkur vinnu bara einhvers staðar, en um leið og Emilía Kofoed-Hansen, eiginkona íslenska ræðismannsins í Aþenu sá mig, sagði hún: „Þú verður hérna hjá mér sem au pair og passar krakkana mína,“ og vinkona mín með. Eftir yndislegt sumar á Grikklandi og ferð til Krítar og um grísku eyjarnar fórum við Alla aftur heim til Íslands og unnum í þremur vinnum til að komast sem fyrst út aftur. Við stefndum á grískunám í háskólanum í Aþenu, en þegar Alla fór heim um jólin hafði ég kynnst Makis Tsoukalas, sem bauð mér umsvifalaust út þegar við sáum hvort annað á götuhorni og við höfum verið saman síðan,“ segir Þóra, sem giftist Makis árið 1988 og árin 1990 og 1991 eignuðust þau strák og stelpu.

„Mér hefur alltaf liðið vel á Grikklandi. Við búum í Varkiza, litlu strandþorpi sem tilheyrir Aþenu, og höfum unnið í ferðabransanum alla okkar starfsævi. Dóttir mín er svolítið fræg íþróttakona, hefur spilað sundknattleik með gríska landsliðinu í sextán ár og er bæði heimsmeistari og þrefaldur Evrópumeistari, og sonur minn er einkaþjálfari. Þetta eru góðir krakkar sem tala íslensku reiprennandi og koma reglulega til Íslands,“ segir Þóra stolt af fjölskyldu sinni, en dóttir hennar er nú að ljúka leikskólakennaranámi við háskólann í Aþenu og sonurinn nam verkfræði.

Sjálf lauk Þóra námi í sagnfræði við Háskóla Íslands fyrir fáeinum árum en grískunni náði hún strax eftir grískunámið sem þær Alla skráðu sig í um tvítugt.

„Ég er fyrsta og eina manneskjan sem lokið hefur sagnfræðináminu í fjarnámi og er núna orðin sagnfræðingur sem er frábært veganesti í fararstjórnina.“

Það er ekki amalegt að njóta Grikklandsgaldurs með nýlagaðan og ljúfan kaffibolla og njóta útsýnis yfir Monastiraki-torgið og Akrópólis í Aþenu. MYND/AÐSEND

Ljúfir, hlýir og gjafmildir

Þóra heldur úti Facebook-síðunni Grikklandsgaldur, sem sló strax í gegn hjá Íslendingum sem hyggja á ferðir til Grikklands.

„Grikkir eru afskaplega ljúfir heim að sækja. Þeir eru hlýir og gjafmildir, alltaf með bros á vör, stoltir en með ríka þjónustulund og vilja allt fyrir mann gera. Þeir elska landið sitt og vilja að gestir þess njóti alls hins besta og vilji koma aftur. Það lýsir Grikkjum vel hversu áhugasamir þeir eru um gesti sína; þeir spyrja hvaðan þeir koma og vilja spjalla og ef maður spyr til vegar er ekki bent í rétta átt heldur er líklegra að manni sé fylgt alla leið,“ segir Þóra og brosir.

Þóra með góðum vinkonum á Mamma Mia!-kirkjutröppunum sem margir muna eftir úr samnefndri kvikmynd sem var tekin upp á eyjunni undurfögru Skopelos. MYND/AÐSEND

Hún þekkir Grikkland eins og lófann á sér enda farið ófáar ferðir með landa sína um bæði meginlandið og grísku eyjarnar.

„Nokkrir staðir eru í miklu dálæti hjá mér. Ég vann mörg sumur á Krít sem ég elska og finnst fallegasta eyja í heimi. Eyjan Naxos í Hringeyjaklasanum er líka í uppáhaldi. Þekktustu grísku eyjarnar eru Krít, Korfu, Mykonos, Rhodos og Santorini, en fáir vita að hægt er að heimsækja yfir 200 eyjar í gríska Eyjahafinu. Sumar eru litlar, kannski með tíu hús og tuttugu íbúa, en yndislega fagrar og sjarmerandi. Ég ráðlegg fólki að stunda eyjahopp þegar það kemur til Grikklands og fara á eyjur sem eru upprunalegar og lítt snortnar af túrisma. Til dæmis á Krít er norðurströndin mikill ferðamannastaður með tveimur dásamlegum feneyskum bæjum, en um leið og farið er á suðurströndina kemst maður inn í gamla hugarfarið og gestrisnina sem einkennir Grikki og er yndisleg. Ég fer gjarnan með Íslendinga á staði sem fáir hafa heyrt um, eins og Pelion-skagann, sem er ósnortinn og undurfagur og til Meteora sem eru háir klettar sem standa upp úr sléttunni. Uppi á þeim eru klaustur, byggð á 11. til 14. öld, magnaður staður að koma á. Líka Lefkada, ein af sjö Jónísku eyjunum, og Mamma Mia!-eyjan Skopelos, ein fjögurra Skrefeyjanna, pínulítil og ekta grísk, græn við túrkísblátt hafið.“

Þóra á ströndinni á fögru Lefkada sem er ein af sjö Jónísku eyjunum og í miklu dálæti hjá Þóru. MYND/AÐSEND

Grikkir líkir Íslendingum um margt

Grikkland er fyrst og fremst upplifun, segir Þóra. Engri annarri lík.

„Ég segi stundum að allir verði að sjá Akrópólis í Aþenu áður en þeir deyja. Akrópólis er vagga vestrænnar menningar og hefði hún ekki komið til sögunnar væri vestræn menning ekki til. Mér finnst líka allir þurfa að sjá Meteora og Delfí, þar sem véfréttin sat í þúsund ár. Þá verða ferðalangar til Grikklands að borða grískan mat, hann er svo ferskur og góður og margt sem kemur enn beint frá bónda. Mér finnst mikilvægt að upplifa sem mest það sem er hefðbundið og upprunalegt, og fara á staði þar sem maður finnur virkilega fyrir dásamlegri gestrisni Grikkja, sem er líka svo íslensk, en Íslendingar og Grikkir eiga ótalmargt sameiginlegt og eru ótrúlega líkir í mörgu,“ segir Þóra.

Grikkland er líka mjög fjölbreytt.

„Í gegnum tíðina hafa svo margir reynt að ná Grikklandi undir sitt vald. Fyrst komu Rómverjar, svo Feneyjamenn, Tyrkir, Ítalir og Englendingar, sem allir skildu eftir sig áhrif á land og lýð. Og þótt maður sé staddur í svipuðu landslagi blasa við ólíkar hefðir, byggingarstílar, matur og menning.“

Þóra við Akrópólis í Aþenu, vöggu vestrænnar menningar, sem hún segir alla verða að upplifa og sjá áður en þeir deyja. MYND/AÐSEND

Lifað í takt við heimamenn

Þóra er nýkomin heim til Grikklands eftir þriggja vikna dvöl á Íslandi.

„Ég fór heim til að kaupa mér íbúð og vera hjá pabba, sem orðinn er einn eftir að mamma dó í fyrra, og býr nú í þjónustuíbúð á vegum Hrafnistu. Mamma tók af mér loforð um að kaupa íbúð, því hún vildi ekki að tengslin við Ísland slitnuðu þegar þau pabbi væru farin og það gera þau ekki, því börnin elska líka að koma til Íslands og þar höfum við nú okkar samastað.“

Þóra og Makis í hlýrri golu á einni af uppáhalds grísku eyjum Þóru, Naxos. MYND/AÐSEND

Eftir fjörutíu ára búsetu á Grikklandi finnur Þóra þó ekki fyrir heimþrá.

„Mér þykir auðvitað alltaf vænst um ættjörðina og kem oft heim. Ég var heppin að þegar pabbi og mamma voru frísk komu þau árvisst til dvalar hjá okkur í þrjá mánuði og pössuðu krakkana. Þau elskuðu að vera hér og voru þolnari en ég í mesta hitanum, miklir sóldýrkendur og undu sér hvergi betur en með krökkunum á ströndinni,“ segir Þóra, sem sjálf stundar sjósund í grískum sjó.

„Veðurfar í Grikklandi er þægilegt, um 28-30 °C á sumrin, fyrir utan heitasta tímann frá miðjum júlí til miðs ágúst. Þá koma hitabylgjur en standa stutt yfir, í tvo til þrjá daga, og þá heldur maður sig til hlés. Þess vegna eru síestur í sólarlöndum, vinnuhlé tekið frá klukkan 12 til 16 og svo byrjað aftur í eftirmiðdaginn. Hér er lifað í takt við hitann og ég segi oft við sólarþyrsta landa mína að heiman að njóta sólar að morgni en gera svo eins og heimamenn; fá sér eitthvað létt í gogginn og leggja sig eða taka því rólega, en fara aftur út síðdegis. Að njóta þess að lifa eins og heimamenn og finna þeirra rólega takt í dagsins önn.“

Hægt er að heimsækja yfir 200 eyjar í Gríska eyjahafinu og allar hafa sinn einstaka sjarma. Hér eru hjónin Þóra og Makis á eyjunni Amorgos. MYND/AÐSEND

Í góðum félagsskap

Grikkland opnaði landamærin fyrir ferðamönnum 15. maí. Vel gengur að bólusetja grísku þjóðina og er reiknað með hjarðónæmi í júní þegar sex milljónir af ellefu hafa verið bólusettar.

„Ég mæli hiklaust með ferðalögum til undurfagra Grikklands, enda kemur Grikkland vel út úr heimsfaraldrinum í samanburði við nágrannalöndin Ítalíu og Spán. Tölurnar eru Grikklandi í hag og ríkisstjórnin hér hefur gert góða hluti,“ segir Þóra sem fer með Íslendinga í spennandi Grikklandsferðir á vegum Vita og Bændaferða í sumar og haust; eyjahopp, til Þessalóníku og Norður-Grikklands sem er nýtt, og vitaskuld er ferðasíðan hennar Grikklandsgaldur á Facebook opin fyrir alla sem vilja upplifa grísk ævintýri.

„Öllum er velkomið að hafa beint samband við mig í tölvupósti, th.bv@hotmail.com, eða skilaboðum á Facebook og ég bý til ferðir með fararstjóra ef vill, eða fyrir litla hópa sem vilja fara einir út á eyjarnar og bý þá til eyjapakka. Þetta hefur verið mjög vinsælt og óskaplega gaman af því, því Íslendingar eru einstaklega skemmtilegt ferðafólk sem kann að upplifa Grikklandsgaldur til hins ítrasta.“