Auður, sem er fædd og uppalin í Hveragerði, hefur verið búsett á Selfossi um árabil. Hún er menntuð bæði sem garðyrkjufræðingur og smiður, eins og glöggt má sjá á heimili hennar og litskrúðugum garði.

Ólst upp í Frumskógum

Það virðist sem Auður hafi verið umvafin gróðri alla sína ævi. „Ég ólst upp í garðyrkjubænum Hveragerði í Frumskógum 3, götunni þar sem skáldin bjuggu. Mitt fyrsta starf, er ég var tólf ára, var umsjón með tómataræktun hálfan daginn. Ég vann 13 til 15 ára í garðyrkjustöð í heimabænum sem framleiddi afskorin blóm og pottaplöntur. Með þeirri vinnu vann ég um helgar í Gróðrarstöðinni Grímsstöðum þar sem ég seldi garðplöntur og sumarið þegar ég var 16 ára. Ég fór svo í lýðháskóla til Noregs sautjánda aldursárið og spriklaði þar á íþróttabraut heilan vetur og varð stælt fyrir lífstíð,“ segir Auður létt í bragði.

Handlagni Auðar virðist ekki eiga sér nein takmörk en auk garðyrkjunnar hefur hún einnig lagt stund á og starfað við smíðar. „Áður en ég fór í Garðyrkjuskólann fyrir 30 árum hafði ég lært smíðar og vann við fagið þar til ég rataði í garðyrkjuna aftur. Ég var nemi í skipasmíði í Iðnskólanum á Akureyri og á námssamningi í Slippstöðinni í tvö ár.“

Auður ræktar garðinn sinn af mikilli alúð og eins og sjá má iðar hann af lífi. MYND/PÁLL JÖKULL PÉTURSSON

Hún býr yfir víðtækri náms- og starfsreynslu. „Ég flutti að norðan til Reykjavíkur 1980 og kláraði bóklegt og verklegan tíma í húsgagna- og húsasmíði og útskrifaðist með sveinspróf í húsgagnasmíði 1984 í Iðnskólanum í Reykjavík. Ég flutti síðan á æskustöðvarnar þegar sonur minn var sex ára og vann þá aftur á gamla góða vinnustaðnum – Grímsstöðum – hjá honum Hallgrími mínum Egilssyni,“ skýrir Auður frá.

„Ég fór svo í Garðyrkjuskólann frá 1988 til 1990 og vann eftir skólann í gróðurrækt í Hveragerði og síðar í ræktun skógarplantna hjá Skógræktarfélagi Reykjavíkur og varð ræktunarstjóri hjá Rannsóknarstöð Skógræktarinnar á Mógilsá þar til ég sneri mér alfarið að útgáfunni,“ segir Auður, en hún hefur um árabil ritstýrt tímaritinu Sumarhúsið og garðurinn.

Afkastamikið tvíeyki

„Sagan á bak við tímaritið og garðinn hófst þegar Skaftfellingurinn Páll Jökull Pétursson keypti Sumarhúsið, dreifiblað til sumarhúsaeigenda árið 1992, við annan mann.“ Örlögin tóku í taumana. „Ég kynntist Páli, sem bjó þá í Vík í Mýrdal, 1994 og giftist karlinum 1998.“

Garðurinn hennar Auðar er ævintýralegur að sjá.

Hjónin sátu ekki auðum höndum. „Blaðið varð að áskriftariti árið 2000 en þá tók ég við ritstjórn þess. Við gáfum út metnaðarfullt garðyrkjurit, Við ræktum, samhliða útgáfu Sumarhússins, í þrjú ár, frá 1997 til 1999, og sameinuðum það Sumarhúsinu 2002 og þaðan kemur garðanafnið. Árin 1997 til 2000 gáfum við út tvö tölublöð á ári en þau hafa yfirleitt verið fimm á ári. Ég skrifaði mína fyrstu grein í Sumarhúsið og garðinn 1997 og varð ritstjóri blaðsins 2000.“

Tímaritsútgáfan hefur þó ekki alltaf verið dans á rósum. „2008 vorum við með átta tölublöð, stórtæk í sýningarhaldi og með fjóra menn í vinnu. Svo kom skellurinn og við komumst smátt og smátt með blaðið upp úr lægðinni eftir 2008-kreppuna. Tölublöðin hafa verið fimm síðan 2012 en í ár eru þau fjögur og blaðið er 100 síður.“

Hér gefur að líta smiðinn Auði að hræra í steypu. MYND/PÁLL JÖKULL PÉTURSSON

Efnistök eru af ýmsum toga. „Efni blaðsins er fjölbreytt og spannar allt sem viðkemur náttúrunni, sumarhúsalífinu og garðrækt. Við Páll Jökull höfum komist upp með það að gefa út 107 tölublöð af Sumarhúsinu og garðinum á 26 árum og 11 garðyrkjubækur, auk þess að hafa haldið stórsýningar í sjö ár, sú síðasta var í Fífunni 2008.“

Fjörugar framkvæmdir

Þegar þau fluttu fyrir níu árum síðan var Auður þegar byrjuð að leiða hugann að framkvæmdum áður en flutningar hófust. „Við fluttum á Selfoss 2011 og tókum við illa förnu funkis-húsi og garði sem var í órækt. Ég var búin að rissa upp hugmynd að garðinum áður en við fengum lyklana að húsinu afhenta. Fyrsta verk okkar eftir að við fengum lyklana var að gróðursetja kirsuberjatréð okkar.“

Auður veifar hér fána með loðna og smávaxna hjálparhellu sér við hlið.

Auður segir múrun ekki ósvipaða bakstri. „Smiðsmenntunin kom sér vel er kom að því að endursmíða innandyra og í bílskúr þar sem ég smíðaði lagerherbergi fyrir útgáfuna. Allar lagnir í húsinu voru ónýtar og gluggar og sprungur í múrverkinu. Við fengum pípara og rafvirkja til liðs við okkur en ég sá um allt múrverkið og komst að því að ef maður er lunkinn í að hræra í köku í höndunum og smyrja kremi á tertu þá er maður líka góður múrari,“ segir Auður glettin.

„Garðurinn er enn í mótun en hann er í senn sýningar- og kennslugarður fyrir námskeiðin sem ég held í garðyrkju þar sem jafnframt er aðstaða til að gera tilraunir með mismunandi tegundir og ræktunaraðferðir. Í bakgarðinum eru tvö gróðurhús, annað er upphitað þar sem ég forrækta og er með ylrækt á sumrin. Í hinu eru berjarunnar og ávaxtatré og aðstaða fyrir nemendur að athafna sig í verklega hluta námskeiðanna.“

Græn í gegn

Ljóst er að garðyrkjan á allan hug og hjarta Auðar. „Ég er held ég barasta græn í gegn, lífið mitt snýst um garðyrkju, bæði er hún vinnan mín og áhugamál. Ég er stöðugt að prófa eitthvað nýtt í garðinum, sem oftar en ekki ratar í blöðin okkar. Síðustu ár er ég markvisst að brjóta reglur, gera öðruvísi en ég lærði, vera smá óþekk. Ég hef komist að því að það er ekkert sjálfgefið í dag, stöðugt verið að afsanna það sem maður hélt að væri heilagur sannleikur. Ég verð vistvænni með hverju árinu og náttúrunnar vegna aðhyllist ég lífræna ræktun.“

Áhugasamir hafa tök á að njóta snilli Auðar á komandi mánuðum. „Í sumar verð ég að vinna að verkefni sem ég kalla „Kíktu í skúrinn til Auðar“. Ég stefni á að bjóða upp á verkleg námskeið í bílskúrnum sem ég er að rífa núna og endursmíða, námskeið í garðyrkju, smíði garðhúsgagna og er fram í sækir steypuverka. Svo vil ég geta farið að taka á móti gestum í garðinn.“