Unnur á auðvelt með að halda mörgum boltum á lofti, hún starfar sem myndlistarkona, flugfreyja og við ýmis verkefni hjá kaþólsku kirkjunni. Svo gerði hún sér lítið fyrir í sumar og starfaði einnig sem veiðileiðsögumaður og sló í gegn í því hlutverki.

Unnur er hæfileikarík og hefur ástríðu fyrir því að vera í gefandi störfum.

„Ég hef virkilega gaman af því að vera með marga bolti á lofti í einu og það er rétt að í sumar hef ég verið svo lánsöm að starfa sem veiðileiðsögumaður um hin ýmsu vötn og ár. Það er óendanlega skemmtilegt, en mörgum bregður í brún að mæta konu í því starfi,“ segir Unnur og brosir sínu einlæga og fallega brosi.

„Þetta sumar hefur verið algjörlega stórkostlegt, mér tókst að blanda saman því sem mér þykir allra skemmtilegast að gera, veiða, mála og fljúga. Margar ógleymanlegar stundir á öllum vígstöðvum sem var einmitt markmiðið.“

Guttormur sigraði hjarta Unnar við fyrstu kynni og fær að fara með henni í vinnuna.

Sigraði hjartað við fyrstu kynni

Svo eignaðist Unnur nýjan vin í sumar sem henni þykir ákaflega vænt um.

„Nú svo má ekki gleyma honum Guttormi sem er átta ára labrador sem flutti til mín fyrir tilstilli Dýrahjálpar Íslands og sigraði hjarta mitt við fyrstu kynni. Hann er mjög skemmtilegur karakter, algjör prakkari og mjög stór í vexti en ég verð að viðurkenna að rýmisgreind hans er engin svo að hann minnir stundum á fíl í postulínsbúð. Ég er mikil hundakona og gæti ekki án þeirra verið.“

Veiðibaktería frá barnsaldri

Unnur hefur verið með veiðibakteríuna síðan hún var barn.

„Ég hef veitt alveg síðan ég var lítið barn. Þetta er sannkallað fjölskylduáhugamál. Sem barn var ég mikið á Þingvöllum og við fórum oft út í Heiðarbæjarhólma á bát að veiða bleikju og urriða.“

Laxveiði kynntist Unnur einnig snemma en aðspurð segir Unnur að hún hafi verið gjörólík því sem þekkist í dag hvað varðar agn og sleppingar á fengnum.

„Fyrstu minningarnar um laxveiði eru úr Úlfarsá sem nú er vel innan borgarmarkanna. Þangað fórum við fjölskyldan oft í dagsferðir að veiða. Úr varð oft hin mesta vitleysa og skemmtun þar sem fjölskyldumeðlimir höfðu misjafnan áhuga. Stemningin var oft brekka vegna veðurs en ég hef fulla trú á roki og rigningu og ekki allar myndir tilvaldar til stækkunar,“ segir hún og hlær.

„Það er gaman að segja frá því að frændi minn Jón Þór sem var líka í þessum ferðum fjölskyldunnar, þá mjög lítill, átti síðar eftir að verða leigutaki að þessari á ásamt mörgum fallegustu og fengsælustu ám landsins, svo mikill var áhugi fjölskyldunnar.“

Eitt sinn voru mamma Unnar og systir mjög uppteknar við að tala og borða nesti á bakkanum en á meðan straujaði risa fiskur sem beit á hjá mömmu hennar í burtu með stöngina hennar. Jólagjöfin sást aldrei meir og bannað að tala um hana.

„Nei, við gleymum því og við skulum ekkert tala meira um þetta, sagði móðir mín,“ segir Unnur glettin á svip. „Veiði er skemmtilegt áhugamál fyrir fjölskylduna að stunda saman, þar sem allir geta tekið þátt, verið saman og notið náttúrunnar.“

Unnur starfar líka sem flugfreyja og er hér í einkennisfatnaðinum sem fylgir starfinu. Glæsileg í alla staði og brosið ávallt til staðar. MYND/AÐSEND

Fékk maríulaxinn sjö ára

Unnur var ung þegar hún fékk fyrsta laxinn.

„Maríulaxinn fékk ég í Úlfarsá í kringum sjö ára aldurinn og man það vel. Sumir í fjölskyldunni vilja meina að ég hafi verið yngri þegar ég veiddi lax í Meðalfellsvatni en því man ég ekki eftir og engum ber saman um það. Fiskinn fékk ég á maðk. Ég man að mér fannst þetta merkilegasti lax undir sólinni og í minningunni var hann algjör risi en ég efast um að það stæðist skoðun í dag.“

Unnur fór í nám í Ferðamálaskóla Íslands í veiðileiðsögn vegna óbilandi veiðidellu og það hefur nýst henni vel í þessu starfi.

„Frábært nám sem snertir alla helstu þætti veiði ásamt líffræði og lífsháttum ferskvatnsfiska. Námið er hnitmiðað og fjölbreytt og miðar að því að undirbúa veiðileiðsögumenn undir starfið sem er afar fjölbreytt og skemmtilegt.“

Unnur elskar að vera úti í náttúrunni.

„Að veiða og fylgja veiðimönnum og -konum um ár og vötn eru mikil forréttindi. Í leiðinni safna ég hugmyndum fyrir myndlistina sem hefur alltaf verið mér svo kær og undið upp á sig síðustu ár. Íslensk náttúra hefur ávallt veitt mér endalausan innblástur og orku.“

Unnur er menntuð í veiðileiðsögn og segir starfið vera bæði fjölbreytt og skemmtilegt.

Aðspurð segir Unnur veiðimennsku vera upplifun og skiptir þá aflinn ekki öllu máli.

„Þó svo að auðvitað geri maður alltaf sitt allra besta svo allir fái fisk. Í mínum huga snýst veiði um að njóta, hafa gaman, spá og spekúlera í flugum, veiðistöðum, hátterni fiska og fleira. Ég mun seint vaxa upp úr eltingar- og feluleikjum. Þegar fiskur tekur magnast adrenalínið, hjartað tekur kipp og mikið fjör færist í leikinn. Það má kynnast persónuleika fólks svo vel í veiði, gleðinni þegar fiskur næst, svekkelsinu þegar það missir fisk og þegar annar veiðir vel en næsti maður ekki. Þá kemur sterkt í ljós hvaða manneskju veiðimaðurinn hefur að geyma.“

Þegar Unnur er spurð hvort hún eigi sér uppáhalds á eða vatn segir hún hvern stað hafa sinn sjarma.

„Hver einasta á og vatn á Íslandi á sína fegurð, sögu og sérstæði. Grímsá og Laxá í Aðaldal eru einstaklega fallegar og mikilfengleg saga þar af baki. Hólaá er virkilega skemmtileg og fjölskylduvæn og gaman að sjá þegar yngri kynslóðin veiðir sinn fyrsta fisk. Kárastaðir á Þingvöllum eru einnig að mínu mati einn fallegasti veiðistaður landsins. Tungnaá og Kaldakvísl á hálendinu eru svo vel geymd leyndarmál. Bestu hamingjustundir lífs míns eru að vera ein við bakkann í kyrrðinni, tala við Guð, hugsa um lífið, hlusta á náttúruna og veiða.“

Fengnum sleppur Unnur undantekningarlaust.

„Ég veiði og sleppi undantekningarlaust og hef ég ekki tekið fisk sem ég hef veitt og matreitt í mörg herrans ár. Ég verð samt að viðurkenna að ég elska að borða nýveiddan fisk, þá sérstaklega bleikju steikta á pönnu með salti, pipar og sítrónusafa ásamt nýjum kartöflum.“

Unnur sleppir öllum fisk sem hún veiðir sjálf. Hún segir mikilvægt að vera vel klædd í veiðinni og að nú sé hægt að fá sérsniðinn veiðifatnað fyrir konur.

Veiðiklæðnaðurinn skiptir máli

Þegar kemur að veiðiklæðnaðinum er Unnur með puttann á púlsinum.

„Klæðnaðurinn skiptir miklu máli, sérstaklega í okkar margbreytilega veðurfari. Þegar lagt er af stað út í daginn getur maður oft átt von á hinum ýmsu veðrabrigðum. Mér finnst best að klæða mig í tvö til þrjú lög af fatnaði. Ég er alltaf í gömlu góðu íslensku lopapeysunni og ullarsokkum en formæður okkar vissu svo sannarlega hvað þær sungu þegar átti að verja fólkið sitt fyrir kulda,“ segir Unnur.

Sumt af veiðiklæðnaðinum er brýnt að vera í.

„Það er mikilvægt að vera í góðum vöðlum og vatnsþéttum veiðijakka, og með derhúfu og veiðigleraugu til að sjá ofan í vatnið og verja augun fyrir önglinum en í rokinu getur hann fokið í veiðimanninn. Stundum stendur maður klukkutímum saman úti í á eða vatni í roki og rigningu og þá skiptir máli að vera þurr að innanverðu. Nú er hægt að fá sérsniðinn veiðifatnað fyrir konur frá til dæmis Guideline og Patagonia, en að mínu mati er frábært og gaman að sjá hvað margar konur eru að koma í sportið,“ segir Unnur og bætir við að það sé samt allt í lagi að verða kalt og svangur. „Það herðir mann bara.“

Lesa leikinn með veiðimanninum

En hver ætli sé lykillinn á því að vera góður leiðsögumaður í veiði?

„Í fyrsta lagi þarf að þekkja svæðið vel og vera með leikáætlun í höfðinu, hvaða flugur skal nota og hvernig maður ætlar að veiða svæðið. Svo að lesa leikinn með veiðimanninum, þarf hann aðstoð við græjurnar eða köstin? Og að vera til staðar, skipta um flugur, skima eftir fiski, hugsa út fyrir rammann, losa hnúta og flækjur og bara vera á tánum. Setji hann í fisk þarf venjulega að aðstoða við það, passa að hafa rétta spennu á stönginni, athuga bremsuna á hjólinu og svo háfa fiskinn. Mannlegi þátturinn er stór, maður þarf eiginlega að vera vinur veiðimannsins strax, kunna að hlusta, vera glaður og vongóður og bara góður félagi,“ segir Unnur og bætir við:

„Ekki segja veiðisögur af sjálfum þér, heldur frekar að vera vinalegur og spjalla. Passa að veiðimanninum líði vel og verði sér ekki að voða. Ég er alltaf með sjúkrakassa og aukaföt í bílnum ef einhver dettur út í. Að mæta hverjum og einum þar sem hann er staddur með bros á vör og vera til þjónustu reiðubúin,“ segir Unnur að lokum með bros á vör.