Hópurinn var stofnaður árið 2014 og hefur starfað óslitið síðan. Hafrún Ósk er 36 ára einstæð móðir í Seljahverfi. Hún komst í kynni við hópinn þegar hún þurfti sjálf á aðstoð að halda eitt árið. Þegar hún var seinna í aðstöðu til að hjálpa öðrum bauð hún sig fram og hefur verið í stjórn hópsins síðan.

„Ég fékk það mikla og góða aðstoð frá þessum hóp, svo að næst þegar ég gat sjálf gefið mínu barni jólagjöf þá fann ég hvað mig langaði mikið til að hjálpa til,“ útskýrir Hafrún Ósk.

Jólaaðstoð Jólakraftaverks virkar þannig að fólk sendir stjórnendum hópsins skilaboð og óskar eftir hjálp. Hópurinn aðstoðar með jólagjafir fyrir börn frá 0-18 ára og einnig með skógjafir og jóladagatöl.

„Við erum tveir stjórnendur í hópnum, ég og Hólmfríður Lára Þórhallsdóttir. Við aðstoðum alla sem þurfa á aðstoð að halda. Ekki bara einstæðar mæður eða feður heldur líka ömmur og afa og alla forsjáraðila barna. Gift fólk hefur líka haft samband við okkur,“ útskýrir Hafrún Ósk.

Gjöf sem á að berast til sjö ára drengs.

Velja gjafir út frá áhugamáli

„Stundum er þetta fólk sem lendir allt í einu í því að eiga ekki fyrir öllum nauðsynjum. Það veit ekki hvernig það á að leita sér aðstoðar og kemur þá oft til okkar. Þegar fólk sendir okkur skilaboð biðjum við um upplýsingar um aldur og kyn ef fólk vill segja okkur það og áhugamál barnanna. Ég spyr um áhugamál svo krakkarnir fái gjafir sem þau hafa áhuga á,“ segir Hafrún Ósk

Hún bætir við að oft sé það þannig hjá hjálparsamtökum að fólk þarf að velja úr hrúgu af dóti í von um að finna eitthvað sem börnin þeirra hafa áhuga á. Þær hjá Jólakraftaverki vilja tryggja að börnin fái eitthvað sem þau langar í, þess vegna eru gjafirnar sérstaklega keyptar fyrir hvert barn.

„Ég set kannski inn á hópinn að óskað hafi verið eftir hjálp fyrir átta ára dreng sem hefur mikinn áhuga á Lego og Minecraft. Þá býðst einhver til að fara og kaupa Minecraft Lego fyrir hann, eða leggja pening inn á okkur svo við getum og keypt það,“ segir Hafrún.

„Stundum vill eldra fólk hjálpa til sem treystir sér ekki til að fara sjálft í búðir. Þá leggur það inn á okkur og við förum í búð og verslum það sem þarf. Við tökum svo mynd af gjöfinni og kvittuninni til að sýna að peningarnir fara ekki til okkar. Þeir fara allir í gjafir, dagatöl eða skógjafir.“

Hluti af þeim gjöfum sem hópurinn færir fjölskyldum fyrir jólin.

Enginn þarf að skammast sín

Mjög margt fólk sem hefur samband skammast sín fyrir að biðja um aðstoð en Hafrún segir að enginn eigi að skammast sín fyrir að þurfa hjálp.

„Þetta eru ekki aðstæður sem fólkið valdi sér sjálft. Allir vilja gleðja börnin sín og mér finnst gaman að geta hjálpað. Ég veit sjálf hvernig það er að vera í þeirri stöðu að þurfa aðstoð,“ segir hún.

Aðspurð að því hvort þær aðstoði marga á hverju ári segist Hafrún halda að þegar mest var hafi það verið yfir 200 börn.

„Í fyrra voru þau rúmlega 130, ég man ekki alveg nákvæma tölu. En þetta voru samt ekki 130 fjölskyldur, stundum voru þetta 5 eða 6 manna fjölskyldur og nokkur börn í hverri þeirra,“ segir hún.

„Við höfum náð að redda gjöfum í flestum tilfellum. En það hefur komið fyrir að við náum því ekki. Þá hef ég stundum farið út sjálf og fundið eitthvað og nota bara minn eigin pening í það. Ég get ekki hugsað mér að eitthvað barn fái ekki jólagjöf svo ég finn bara út úr þessu.“

Beina matarbeiðnum annað

Hafrún tekur fram að þær taki einungis við beiðnum um aðstoð við gjafakaup, en bendi fólki á aðrar hjálparstofnanir ef það þarf á mataraðstoð að halda.

„Ég bendi þá á Mæðrastyrksnefnd, Fjölskylduhjálp, Hjálparstarf kirkjunnar og Hjálpræðisherinn. En ef fólk vill gefa mat, eins og kannski hamborgarhrygg eða gjafabréf í Krónuna eða eitthvað slíkt, þá tökum við á móti því. Við erum alltaf með fólk sem þarf á mataraðstoð að halda svo við getum komið matnum áfram. En við tökum ekki við beiðnum um það,“ segir hún.

„Við höfum líka verið í góðu samstarfi við Jólasveinahjálparkokka, en Pepp Ísland er með þann hóp. Þau senda gjafir út á land svo þegar við fáum beiðnir um það þá bendum við á Hildi sem er formaður þeirra samtaka. Hún sér við að taka við þeim beiðnum og senda út á land.“