Erla og Jónatan reka saumastofuna Ystagil í Garði. Þau hafa í gegnum tíðina verið mikið í því að laga tjöld.

„Við höfum verið að nota gömul tjöld í viðgerðirnar, af því þau eru búin að hlaupa og veðrast, en núna þegar uppblásin tjöld eru mikið að koma inn þá er minna um tjaldviðgerðir,“ útskýrir Erla.

„En við eigum svo mikið af tjöldum sem okkur hafa verið gefin eða við höfum keypt í Góða hirðinum. Það eru svo mikil verðmæti í þeim að við tímum ekki að henda þeim. Maðurinn minn segir þess vegna: Hvernig væri að nota þessi tjöld og búa til margnota poka undir dósir og ýmislegt? Og við slógum til.“

Pokarnir sem þau hjónin sauma eru á stærð við venjulega svarta ruslapoka. Á þeim er lykkja svo hægt sé að hengja þá upp og band til að binda fyrir þá. Pokarnir eru sterkir og sæmilega vatnsheldir.

Erla og maðurinn hennar eiga lager af gömlum tjöldum sem þau vildu endilega nýta í eitthvað gagnlegt.

„Tjöld eru vatnsheld, en pokarnir eru samt ekki gerðir til að geyma úti í langan tíma,“ útskýrir Erla. „En það getur til dæmis lekið úr flöskunum og dósunum í efnið og það er hægt að þvo pokana. Það má til dæmis setja þá í þvott með vinnufötunum.“

Erla segist hafa látið krakkana sína hafa poka en hún hefur líka reynt að selja þá þar sem þau hjónin eiga ógrynni af tjöldum og poka á lager.

„Ég veit að margir hafa verið að nota gömul sængurver og þess háttar fyrir svona poka, en þau eru ekki eins sterk og tjöldin. Ég hef verið að selja pokana á 2.000 krónur stykkið en þrjá á 5.000. Þannig að þú græðir smá ef þú kaupir fleiri,“ segir Erla.

Hún segir mestu vinnuna við pokasauminn vera að klippa tjaldið niður.

„Ég er að vísu ekki að taka upp saumana, ég hef þá bara. En suma poka er ég lengi að sauma því ég nota allar pjötlur, hann verður þá kannski þrílitur eða röndóttur, svo eru sumir pokar einlitir. Ég reyni bara að nýta efnið eins og ég get.“

Pokarnir úr tjöldunum eru stórir og eru tilvaldir undir flöskur og dósir.

Erla segir að þau hjónin séu bara nýbyrjuð á að sauma tjaldpokana, en hún hefur þó verið að sauma alls kyns poka í mörg ár.

„Ég hef saumað jólapoka lengi. Ég kaupi aldrei jólapappír. Ég sauma poka úr efni með jólamynstri og set gjafirnar í pokann. Efnið kaupi ég yfirleitt á útsölum. Svo saumaði ég innkaupapoka handa systrum mínum, það eru örugglega 23 ár síðan. Ég hef saumað innkaupapoka í mörg ár og til dæmis gefið öllum krökkunum mínum,“ segir Erna og bætir við að henni hafi alltaf verið illa við plast, en hún hefur greinilega verið á undan sinni samtíð í notkun fjölnota innkaupapoka.

„Ég reyni að komast hjá því að nota plast. Ég nota plastpoka undir ruslið ef ég á ekkert annað, en ég kaupi þá ekki. Þessir burðarpokar eru bara þvílík sóun, að kaupa einhverja fimm til sex poka undir vörurnar. Frekar set ég þær bara í innkaupakörfuna og tíni upp úr henni þegar ég kem í bílinn ef ég gleymi fjölnotapokunum mínum.“

Erla hefur saumað poka í mörg ár. Hún saumar til dæmis alltaf poka utan um jólagjafir.