Kristín Dýrfjörð, dósent við Hug- og félagsvísindasvið við Háskólann á Akureyri, sýnir útsaumaðar myndir á Safnasafninu á Svalbarðseyri við Eyjafjörð þessa dagana. Sýningin ber heitið Að undrast með nál – Þar sem þráðurinn verður sagan, og verður í gangi út ágúst en færist ásamt fleiri verkum yfir í Háskólann á Akureyri um miðjan október.

„Verkin mín eru frjáls saumur, þau verða til þegar ég horfi á strammann sem ég sauma í. Upphaflega voru þau alfarið tvívíð þar sem ég saumaði aðallega fugla, jurtir og barnabörnin mín við leik í náttúrunni. En ég er mjög nýjungagjörn og þarf sífellt að ögra mér og þá kom upp sú hugmynd að reyna að gera verkin þrívíð, reyna að gera þúfur og fjöll í þau.“

Saumar líka minningar

Hugmyndir að verkum koma úr ólíkum áttum að hennar sögn. „Fyrst voru það bara hugmyndir um þúfur, seinna voru það jafnvel þúfur tengdar upplifun af stað, eins og af Holtavörðuheiði þegar ég hef stoppað þar. Ég tek mikið af myndum af jurtum og landslagi, en segist þá vera að safna litum sem stundum og stundum ekki lenda í myndunum mínum.“

Í vor og sumar tók hún upp á því að sauma minningar um ferðir eða atvik. „Sem dæmi saumaði ég litla sögu sem mamma sagði mér úr sínu lífi. Með því varð hennar minning mín minning og okkur sameiginleg.“

Í upphafi saumaði Kristín alfarið með tvinna en hún hefur víkkað út notkun sína. „Í dag nota ég allt mögulegt garn í myndirnar. Ég nota ull, útsaumsgarn, hör, silki og raunar hvaða þráð sem er. Mikið hefur mér verið fært en svo kaupi ég líka á nytjamörkuðum og einstaka sinnum fell ég í freistingu og kaupi mér í búðum.“

Lengi verið aðdáandi útsaums

Það eru ekki mörg ár síðan Kristín tók upp saumaskap en árið 2019 var hún stödd í útlöndum við vinnu í nokkrar vikur og þurfti að hafa eitthvað í höndunum til að skapa, svo hún sykki ekki inn í tölvuna sína. „Hins vegar hef ég alla tíð verið ákafur aðdáandi útsaums en taldi mig ekki geta talið út eða farið eftir uppskrift, bara dáðst að þeim sem það geta. Mín leið varð því að vera eins og málverk eða teikning. Verkin verða að flæða fram.“

Horfir og hugsar

Í erilsömu starfi sínu hjá Háskólanum á Akureyri er gott að geta skipt yfir í öðruvísi skapandi verkefni. „Í saumaskap hef ég fundið slökun en líka skapandi áskoranir. Mér líður samt eins, þegar ég horfi á tómt efnið, og þegar ég ætla að byrja að skrifa fræðigrein. Ég horfi og horfi og hugsa, ég hugsa um hvað eigi að vera til staðar, hvaða stóru mynd ég ætla að draga í grein og á mynd. Oft á ég erfitt með að koma mér af stað, en þegar ég byrja rennur verkið vel áfram, svona oftast.“

Ekki hætt að ögra sér

Sýningin á Safnasafninu verður fram yfir annan sunnudag í september en verkin, auk fleiri verka, færast svo yfir í gallerí bókasafns Háskólans á Akureyri í október. Kristínu hefur einnig verið boðið að sýna í Listasafni Samúels Jónssonar í Selárdal næsta sumar.

„Það finnst mér einstakur heiður og ætla ég að sauma verk sem tengjast staðnum og verkum hans. Að öðru leyti reikna ég með að sauma áfram enda ekki enn hætt að ögra mér og er þegar farin að hugsa öðruvísi myndir. Hvort mér auðnist að framkvæma hugsanir mínar á eftir að koma í ljós. Í starfi mínu við háskólann er líka margt spennandi fram undan, rannsóknir og kennsla. En ég hef lengi verið upptekin af vinnuaðstæðum í leikskólum landsins og leik barna, þessa daga er ég að byrja að skrifa um hvort tveggja.“