Allt frá árinu 2012 hafa þau Valdís Helga Þorgeirsdóttir og Óli Valur Þrastarson dundað sér við að breyta skiltum víðs vegar um land og hafa ósjaldan vakið mikla kátínu vegfarenda sem eiga þar leið hjá. Hugmyndin kom upphaflega þegar þau Valdís og Óli voru á ferðalagi um Suðurland sumarið 2012.

„Við rákum augun í skilti sem auglýsti land til sölu sem við gátum einfaldlega ekki staðist mátið að breyta. Það vildi svo til að Óli var með límband í bílnum og síðan þá hefur það verið eina tólið sem við notum til að breyta skiltum. Að mínu mati er þetta hið fullkomna grín, því maður er ekki að skemma neitt.“

Það varð svo að Óli lagði í mikla svaðilför til þess að breyta skiltinu. „Hann óð yfir ískalda á, á nærbuxunum einum saman, til að komast að skiltinu og fór svo að „land“ varð að rammíslenskum „landa“,“ segir Valdís.

Diskósmiðir eru töluvert sjaldgæfari en skósmiðir.
Góð og gleðileg skilaboð til allra reykingamanna.
Það er um að gera að skella sér á Djammstanga í sumar.

Betri skilti í þágu þjóðar

Eitt sinn voru þau útnefnd sem ósvífnir skemmdarvargar fyrir breytingar sínar á skilti á Vesturlandi.

„Það kom grein í bæjarblaðinu þar sem fylgdi með mynd af skiltinu. Viðkomandi hefur ekki áttað sig á því að engar varanlegar skemmdir voru gerðar á skiltinu og næst þegar ég keyrði framhjá var ekki að sjá neitt að skiltinu eftir að límbandið var tekið af. Tilgangurinn með þessu uppátæki er ekki að valda leiðindum eða skemmdarverkum, heldur einungis að gleðja.“

Þetta stórskemmtilega áhugamál hafa þau Valdís og Óli nefnt „Betri skilti í þágu þjóðar“.

Flugbellirnir eru næstum jafn algengir og flugdólgar.
Eins gott að þetta er ekki appelsínugula flónið.

Eitt sinn, þegar Valdís var komin sjö mánuði á leið, voru þau Óli gripin glóðvolg af Vegagerðinni við að breyta Rif í Reif á Snæfellsnesi.

„Við útskýrðum að við myndum bara vilja fá að smella einni mynd af breytingunni. Þeir voru ekkert að stressa sig yfir þessu, samþykktu og keyrðu svo áfram. Við tókum myndina og tókum svo breytingarnar niður. Í dag er það svona sem við gerum þetta, það er að breytingarnar eru fyrir myndina og svo tökum við þetta niður. Gleðin er sú sama.“

Ávallt reiðubúin

„Við erum bæði mikið fyrir alls konar orðagrín og glens. Sjálf á ég erfitt með að hemja mig þegar mér dettur eitthvað fyndið í hug. Þetta er orðið hálfósjálfrátt viðbragð hjá mér að láta mér detta í hug alls konar hugmyndir þegar ég sé hin og þessi skilti víðs vegar um landið. Einnig er ég með nóg af límbandi í alls konar litum í bílnum og ávallt reiðubúin þegar stríðnispúkinn lætur á sér kræla.“

Þau Valdís og Óli eru búsett á höfuðborgarsvæðinu og fjærsti staðurinn þar sem þau hafa framkvæmt skiltabreytingar sínar er á Austurlandi. „Við ferðumst töluvert en skiltabreytingar eru samt ekki helsti hvatinn að ferðalögum okkar, þótt þær séu klárlega mikill plús.“ Það eru ferðalög á döfinni hjá þeim turtildúfum í sumar og langar Valdísi til þess að kanna Vestfirði betur. „Ég vona bara að Vestfirðingar séu til í smá grín og glens á vegum sínum í sumar,“ segir hún og kímir.

Óli Valur fagnar hér sigri hrósandi eftir svaðilförina miklu yfir ána.
Hver væri ekki til í eina sveitta hamborgaradúllu með fröllum?