Hekla segist hafa farið inn í fermingarferlið trúuð en að það hafi þó verið upphafið að trúarlegum endinum. „Ég fermdist að kristilegum sið, enda var ég sannkristin stelpa þegar ferlið hófst. Fermingarfræðslan spilaði stórt hlutverk í því að vinda ofan af barnatrúnni en þar upplifði ég í fyrsta sinn efasemdir um sannleiksgildi þess sem mér hafði verið kennt um kristna trú og hvernig hún varð til.“

Upplifði fyrst efasemdir í fermingarfræðslu

Hún náði þó ekki að bregðast við í tæka tíð. „Efasemdirnar uxu eins og illgresi og undir lokin var ég orðin alveg afhuga skipulögðum trúarbrögðum en þá var orðið of seint að hætta við. Þar að auki var ég mjög æst í að vera tekin í fullorðinna manna tölu og upplifa heilan dag sem snerist bara um mig.“

Hekla var staðráðin í því að klæðast hvítu frá toppi til táar og fékk hún sínu framgengt, þrátt fyrir andmæli móður.

Hekla, sem vildi fyrst og fremst vera klædd hvítu frá toppi til táar, segir móður sín hafa reynt að hafa áhrif á klæðaburð sinn. „Mamma mín reyndi eins og hún gat að stýra mér í átt að einhverju sem myndi standast tímans tönn en ég vildi ekki heyra það. Ég var með mjög ákveðnar hugmyndir, vildi vera í öllu hvítu og helst líta út eins og Hollywood-stjarna á brúðkaupsdaginn sinn. Ég endaði með að finna mér hvítan kjól með spagettíhlýrum í Cosmo og einhvers konar hvítan netjakka. Þá var ég líka í einhverjum ógeðslegustu háhæluðu hvítu sandölum hönnunarsögunnar og með hvít gerviblóm í hárinu.“

Svipaða sögu var að segja af förðuninni. „Mamma reyndi líka að tala mig niður af því að bera á mig gommu af Kanebo-brúnkukremi, setja eyeliner í vatnslínuna, ofplokka á mér augabrúnirnar en ég lét ekki segjast. Afraksturinn er áþreifanleg minning um eitthvert versta lúkk sem ég hef skartað á ævinni.“

Ógeðslega fyndið eftir á

Þrátt fyrir raunirnar segist Hekla engu vilja breyta. „Eiginlega ekki, sko. Ég held mjög upp á þessar myndir og minningar. Þarna tók ég allar ákvarðanir um það hvernig ég vildi líta út og þó að það hafi verið slæmar ákvarðanir þá voru þær samt mínar. Svo er þetta líka bara ógeðslega fyndið eftir á.“

Hekla ráðleggur fermingarbörnum samtímans að vera óhrædd við að fylgja eigin hjarta við val á fatnaði. „Ekki vera að eltast við klassíkina. Gríptu bara tíðarandann og vertu nákvæmlega eins og þú vilt vera. Það versta sem getur gerst er að þú hlæir að þessu seinna – og það er gaman að hlæja.“

Er það svo? „Já, svo sannarlega. Ég mæli með því að öll sem geta tekið undir þá fullyrðingu skelli sér á sýninguna Bestu mínar eftir uppistandshópinn Fyndnustu mínar á Kexi, gamla Nýló, á laugardaginn.“