„Bruce the Angry Bear er hugarfóstur mitt og ástralska uppistandsgrínarans Jono Duffy. Myndasagan fjallar um stóran, reiðan, loðinn samkynhneigðan mann sem heitir Bruce sem lendir í hversdagslegum ævintýrum ásamt unnusta sínum, honum Spencer, í borginni Gaygjavík sem er Reykjavík bara aðeins meira gay,“ segir Einar V. Másson sem teiknar söguna.

Jono er samkynhneigður en kann ekki að teikna en Einar kann að teikna en er gagnkynhneigður.

Hinsegin afmæli

Vefmyndasagan er fyrsta og langlífasta LGBT-myndasögusyrpa sem gefin er út á Ísland og fagnar fimm árum um þessar mundir en Bruce hefur frá upphafi átt sitt heimili og varnarþing á forsíðu vefritsins GayIceland.is.

Sóttvarnaaðgerðir munu sjálfsagt ráða miklu um hversu fjörug fyrirhuguð afmælissýning á völdum sögum úr ævintýrum bjarnarins verður en þar til annað kemur í ljós stendur til að opna í bókasafni Hafnarfjarðar þriðjudaginn 3. ágúst í tengslum við Hinsegin daga.

Reiði bangsinn Bruce og Spencer, unnusti hans, hafa haldið til á forsíðu GayIceland.is í fimm ár.

Ef Covid og góðar vættir leyfa ætlar Einar einnig að vera með vinnustofu í bókasafninu klukkan 17 á miðvikudeginum þar sem hann fer yfir vinnubrögð sín og hugmyndafræði við myndasögugerð.

Þetta er gæinn!

Einar og Jono hittust fyrst í Reykjavík 2016. „Okkur kom strax vel saman og ákváðum að athuga hvort við gætum unnið að einhverju saman. Við hittumst svo á kaffihúsi og á meðan hann sagði mér frá hugmyndinni sinni að honum Bruce var ég að teikna.

Þannig að honum fannst ég ekkert vera að hlusta en ég var að skissa upp Bruce og eftir einhverjar þrjár mínútur sýndi ég honum blaðsíðuna og spurði hvort þetta væri gæinn.

Og hann sagði bara: „Já, þetta er nákvæmlega hann!“ Þannig að það var bara strax mjög gott samstarf okkar á milli,“ segir Einar.

Grínarinn Jono Duffy fékk hugmyndina að reiða bangsanum Bruce sem spratt fullskapaður fram í skissubók Einars.
Fréttablaðið/Samsett

„Við funduðum svo með strákunum sem reka GayIceland.is og sýndum þeim fyrstu fimm ræmurnar sem við höfðum samið. Þeir voru bara mjög hrifnir og svo höfum við bara verið að gefa út vikulega.“

Öðruvísi skápur

Einar er varaformaður Íslenska myndasögusamfélagsins og segist hafa byrjað ungur að teikna. „Á unglingsárunum var ég búinn að sannfæra mig um það að þetta væri bara vitleysa og það væri ekki hægt að lifa á þessu. Þannig að ég sagði lengi vel skilið við myndasögur og myndlistina.

Seinna meir fékk ég bara ákveðna hugljómun og fattaði að ég er myndlistarmaður og verð bara að gera eitthvað í því. Við Jono djókum einmitt stundum með það að ég hafi átt svona samkynhneigða upplifun án þess að vera samkynhneigður sjálfur.

Vegna þess að ég var í mikilli afneitun. Fór svo til San Francisco að læra myndlist og kynnast sjálfum mér og kom svo heim aftur sem alveg bullandi myndlistarmaður en einhvern veginn tókst mér að halda gagnkynhneigðinni allan tímann,“ segir Einar og hlær.

En Bruce, er hann alltaf reiður?

„Já, hann er afskaplega reiður,“ segir Einar og reifar söguna af því hvernig Bruce birtist Jono fyrst. „Þegar hann var yngri í Ástralíu gaf hann út heimildarmynd sem var oft sýnd á undan mynd sem fjallaði mikið um svona samkynhneigða birni.“ Eitthvað átti mynd Jonos til að ganga á auglýstan sýningartíma síðari myndarinnar. „Þá voru stundum komnir einhverjir mjög reiðir, loðnir, samkynhneigðir menn að bíða fyrir utan og voru orðnir frekar pirraðir. Þeir veittu honum innblástur og hann skapaði þennan gæja,“ segir Einar.

„Jono hefur átt ansi áhrifaríka ævi og hefur gengið í gegnum margt. Hann beislar reiðina svona og beinir henni í gegnum Bruce.“