Það er mikið að gera hjá Sölku um þessar mundir. Reykjavíkurdætur gefa út nýtt lag á morgun og eru að spila mikið þessa dagana ásamt því að vinna í nýrri plötu og Cyber er líka að vinna að nýrri plötu. Salka er einnig að vinna að nýju verki fyrir Þjóðleikhúsið, ásamt því að sinna verkefnum fyrir kvikmyndir.

Mikill húmor í nýja laginu

Nýja lagið frá Reykjavíkurdætrum heitir Sirkús.

„Við sömdum þetta lag í heimastúdíóinu mínu. Okkur fannst fyndið að semja lag þar sem við erum allar eins og atriði í farandsirkus, ein væri kraftakona, önnur væri skeggjuð kona og svo framvegis. Það var upphaflega hugmyndin en svo síuðust önnur þemu hægt og rólega inn,“ segir Salka. „Við erum að gera alls konar fyndnar vísanir í sirkustónlist og það er fyndin dýnamík í laginu og Steiney leikur sirkuskynni sem kynnir alltaf næsta vers inn. Við þurfum eiginlega að gera eitthvert rosalegt myndband fyrir þetta.

Salka segir að hún sé hrifin af grænum, brúnum, drapplituðum og öðrum jarðlitum, en klæðist engu að síður fötum í alls kyns ólíkum litum. FRÉTTABLAÐIÐ/EYÞÓR

Við ætlum að gefa út nokkrar smáskífur á þessu ári og svo kemur plata á næsta ári. Við vorum að koma úr stuttum Evróputúr og erum að fara til Bandaríkjanna í október og svo ætlum við í stærri túr til að fylgja nýju plötunni eftir,“ segir Salka. „Við erum líka að spila mjög mikið innanlands núna. Við spilum á Druslugöngunni á laugardaginn og svo á Þjóðhátíð og á Innipúkanum. Þegar við byrjuðum fengum við misjafnar viðtökur og það var eiginlega ljóst að það var ekki mikið pláss fyrir okkur á Íslandi, en núna erum við að fá það mikið af giggum á Íslandi að við gætum verið að vinna við þetta hér, sem er alveg mjög nýtt.“

Smáskífa frá Cyber í ágúst

Salka segir að Cyber, sem spilaði á LungA um síðustu helgi, sé að vinna að nýrri plötu sem heitir Sad.

„Þetta er svona „teenage angst“ plata, þannig að við erum eiginlega að skipta um tónlistarstefnu, en það er svo sem ekkert nýtt fyrir Cyber,“ segir hún. „Það verður spennandi og fyrsta smáskífan kemur út í næsta mánuði, en við erum búin að leka henni á hina og þessa, svo hún er á sveimi.“

Styrkleikarnir nýtast í leikhúsi

Salka hefur líka verið að vinna fyrir Þjóðleikhúsið.

„Ég var ráðin til að tónlistarstýra Rómeó og Júlíu, sem var verk á Stóra sviði Þjóðleikhússins á síðasta leikári. Upphaflega stóð til að þetta væri þriggja mánaða verkefni, en svo kom Covid sem lengdi þetta og þegar ferlið var komið í gang var ákveðið að ég þyrfti að vera á sviðinu að flytja tónlistina, svo endaði þetta með því að vera árslangt verkefni. Þannig að ég flutti eiginlega óvart heim til Íslands frá Berlín í gegnum þetta,“ segir Salka. „Við byrjuðum svo á öðru verki, sem heitir Án titils, og er þróað í samstarfi við nokkra Íslendinga sem eru ekki hvítir og hafa því öðruvísi upplifun af því að alast upp sem Íslendingur. Handritið er í vinnslu en verkið fer líklega ekki á svið fyrr en á þarnæsta leikári.

Sölku finnst gaman að nota föt til að ákveða hvern hún ætlar að leika þann daginn að einhverju leyti og segir að þau endurspegli ekki endilega hver hún er. FRÉTTABLAÐIÐ/EYÞÓR

Ég fíla mjög mikið að vinna í leikhúsi. Mamma er leikmyndahönnuður og pabbi er leikari, svo ég var alltaf uppi í leikhúsi þegar ég var krakki. Ég byrjaði svo að vinna í sjoppunni þegar ég var 16 ára og fór svo í ljósadeildina og hægt og rólega yfir í hljóðdeildina eftir að ég fór að læra hljóðtækni,“ segir Salka. „Leikhús hefur því alltaf verið hluti af vinnunni minni og mér finnst mjög gaman að búa til tónlist fyrir leikhús. Mér finnst styrkleikarnir mínir nýtast mjög vel þar.“

Fötin endurspegla ekki kjarnann

Þegar kemur að fatastílnum hennar segir Salka að það sé lítið samræmi í honum.

„Ef ég er í stuði er ég oft að prófa hluti og í fer í frekar æpandi föt og blanda ýmsu saman. En svo þegar ég er að vinna mikið heima, eins og núna, bý ég hálfpartinn í Jurassic Park-náttbuxunum mínum og er í stuttermabol með snúð og gleraugu,“ segir hún. „Það er fyndið að ég sé sjálfa mig þannig, en svo þegar ég er að fara að spila eða hef eitthvert tilefni til að gera mig til er ég mjög ólík manneskja. Það eru miklir pólar í mínum stíl.

Ég er hrifin af grænum, brúnum, drapplituðum og öðrum jarðlitum, en ég klæðist fötum í mjög ólíkum litum. Mér finnst gaman að nota föt til að ákveða hvern ég ætla að leika í dag að einhverju leyti,“ segir Salka. „Fötin og stíllinn minn endurspegla ekkert endilega hver ég er í kjarna mínum, það er bara ég nakin heima að elda egg, en fötin mín eru oft meira leikhús.“

Hætt að spá í merkjavöru

„Ég pæli miklu minna í merkjum en þegar ég var unglingur. Þá fannst mér eins og það væri glæsilegra að vera í merkjavöru og það væri þess virði að eyða peningum í hana, en í dag er mér alveg sama um það. Það er gott að frelsa sig undan því og talsvert ódýrara líka,“ segir Salka og hlær. „Núna kaupi ég eiginlega bara notuð föt og leita mikið að fötum sem mér finnst einstök og ég gæti ekki keypt í búð þar sem allt er fjöldaframleitt, heldur hafa sögu, eru úr efni sem mér finnst hafa áhugaverða áferð eða gæti verið gaman að blanda við eitthvað annað.

Áður las Salka tískublöð og sóttist í merkjavöru, en nú er henni alveg sama um merkin og veltir lítið fyrir sér hvað er í tísku. FRÉTTABLAÐIÐ/EYÞÓR

Þannig að stíllinn minn hefur þróast frá því að vera innantómur og snúast um hvað öðrum finnst flott, yfir í hvað mér finnst spennandi áferðarlega séð og finnst dýrmætt eða fallegt og langar að eiga að eilífu,“ útskýrir Salka.

Tónlistarkonur móta stílinn

„Áður las ég tískublöð mikið til að fylgjast með því sem var í gangi, en núna fylgist ég eiginlega bara með tískunni á samfélagsmiðlum. Ég skoða TikTok-aðganga hjá hönnuðum og þar sem fólk er að fjalla um götutísku í ákveðnum borgum og þess háttar. En ég sé líka bara rosa mikið af tísku úti um allt án þess að vera að reyna það,“ segir Salka. „Ég reyni samt að velta ekki of mikið fyrir mér hvað er í tísku og það er bara tilviljanakennt hvort klæðnaðurinn minn er í tísku eða ekki.

Það eru hins vegar margar tónlistarkonur sem ég lít upp til vegna listarinnar þeirra sem hafa svolítil áhrif á stílinn minn, til dæmis Caroline Polachek og Sevdaliza og mikið af raftónlistarkonum sem eru oft að vinna með blöndu af mjög ýktri tísku og fötum sem eru augljóslega notuð,“ segir Salka. „Ég og Jóhanna, besta vin mitt og hinn helmingurinn af Cyber, höfum líka alltaf espað hvort annað upp í hvernig við klæðum okkur, hán hefur haft mikil áhrif á hvernig ég klæði mig.“

Ódýr föt í uppáhaldi

„Ég kaupi fötin mín langmest í Verzlanahöllinni, Hringekjunni, fatamarkaðnum á Hlemmi og öðrum nýrri búðum sem selja notuð föt,“ segir Salka. „Uppáhaldsbúðin mín var Rauðakrossbúðin sem var við Skólavörðustíg, en hún var að hætta, sem er mjög sorglegt.

Bestu fatakaupin mín eru líklega kjóll sem ég sá í búð í Berlín og langaði rosalega mikið í, en hann kostaði 400 evrur, svo ég keypti hann ekki. En ég sá eftir því og tékkaði aftur á honum en þá var sagt að hann væri seldur, svo ég gafst upp. Ég sá hann svo auglýstan í netsölu í Covid og þá var hann kominn niður í 55 evrur,“ segir Salka. „Ég sendi skilaboð, en þá voru þegar þrír viðskiptavinir á leiðinni að koma að máta hann. En hann passaði ekki á neinn þeirra, svo ég fékk hann. Þetta var mjög eftirminnilegt, því það var svo ótrúlega ólíklegt að ég myndi fá hann, en samt gekk það upp.

Ég á líka einn ljósbrúnan karlmannsjakka úr ull með risa axlapúða sem var mjög góð kaup því ég keypti hann á eina evru í Berlín og hef notað hann á næstum hverjum degi síðan,“ segir Salka. „Það er ein af uppáhaldsflíkunum mínum.

Verstu fatakaupin mín voru hins vegar örugglega Alexander McQueen-pils sem ég keypti á afslætti en var samt frekar dýrt. Ég var í því á afmælinu mínu 1. ágúst í fyrra en rennilásinn eyðilagðist fyrsta kvöldið,“ segir Salka. „Ég er mjög lengi að fara með föt í viðgerð þannig að það er enn þá ofan í skúffu.“

Notar ósamstæða eyrnalokka

Salka er hrifin af því að nota hálsmen og ósamstæða eyrnalokka.

„Ég á til dæmis eitt hálsmen sem ég nota mikið, sem skartgripasmiður í New York smíðaði fyrir mig sem er með lítilli tölvu sem á stendur Cyber. Hún bjó til nokkra skartgripi fyrir mig sem tengjast einhverju í lífi mínu sem ég vildi fagna,“ segir hún. „Svo vinn ég líka mikið með að vera með sitt hvorn eyrnalokkinn. Ég á mjög stórt safn af alls konar skrítnum eyrnalokkum og litla systir mín er líka skartgripahönnuður, svo ég fæ oft að ræna af henni.

Ég nota líka nokkur önnur hálsmen og belti og á fullt af alls konar töskum,“ segir Salka. „En ég er löt að færa dótið mitt á milli þeirra svo ég tek yfirleitt svona mánuð í einu með hverja þeirra og breyti svo til.“