„Þegar ég hugsa um barnæskuna sé ég mömmu fyrir mér í eldhúsinu, svona eins og í jólalögunum; eitthvað að baka og undirbúa. Ég gat ekki sofnað eða vaknaði aftur og mamma tók á móti mér með bros á vör í eldhúsinu og leyfði mér að narta í smákökur á meðan við spjölluðum og hlustuðum á jólalögin í útvarpinu.“

Þetta segir Unnur Gígja, móðir þriggja ára tvíbura og níu ára snáða í Hafnarfirði, um dýrmæta minningu frá jólum fortíðar.

Fyrir henni er aðdragandi jólanna hátíð.

„Kærleikurinn sem umlykur alla á þessum árstíma, samveran með fjölskyldunni og töfrarnir sem maður leyfir sér að trúa á aftur, eins og lítið barn. Ég er enn þannig að ég á erfitt með að sofna á Þorláksmessukvöld vegna spennings fyrir jólunum, orðin þrítug konan,“ segir Unnur hlæjandi og strax farin að undirbúa jólin.

„Ég reyni að halda aftur af mér fram í nóvember, en um leið og haustar er ég oft byrjuð að huga að jólum. Jólasveinninn byrjar að safna í pokann sinn í október, skrautið læðist upp í byrjun nóvember og svo bætist smám saman við það.“

Föndur barna til ástvina sinna er oftar en ekki það dýrmætasta sem fólk á þegar kemur að jólaskrauti. FRÉTTABLAÐIÐ/SIGTRYGGUR ARI

Gefur töfra í skóinn

Unnur heldur úti blogginu gigi.is þar sem hún skrifar niður hugmyndir að gjöfum og samveru undir viðurnefninu Sveinka.

„Sveinka lýsir mér vel. Ég er mikið jólabarn og fékk löngun til að fanga þennan árstíma og sameina hann áhugamálum mínum, ásamt því að fá útrás fyrir jólagleðina,“ segir Unnur um hugmyndina að Sveinku, sem var upphaflega að safna þrettán gjöfum í einn kassa.

„Það átti að hjálpa jólasveinunum við stressið fyrir jól. Við þurfum að passa að jólasveinagjafir séu litlir töfrar sem birtast í skóm barna á meðan þau sofa og oft eru það töfrarnir sem skipta máli en ekki hvað leynist í skónum. Frumburðinn minn, orðinn níu ára, trúir ekki lengur á jólasveinana en ég tala samt við hann um töfra og að allt þetta sé til á meðan hann trúir,“ segir Unnur.

Þá þurfi að hugsa um pyngjuna í dýrtíð sem oft fylgir jólum.

„Jólasveinar þurfa að gefa mörgum börnum og hafa ekki efni á að gefa stórar gjafir. Látum jólin ekki snúast um gjafir heldur kennum börnum okkar að vera þakklát og nægjusöm. Mínar eftirminnilegustu gjafir, og þær sem mér þykir vænst um, eru handavinna frá ömmum mínum og gjafir frá börnunum mínum sem þau gerðu af ást og umhyggju,“ segir Unnur.

Hún byrjar snemma að horfa í kringum sig eftir litlum gjöfum á haustin og kaupir smátt og smátt fram að desember, enda þarf hún að finna 39 skógjafir handa börnunum sínum þremur.

„Ég skrifa líka niður hugmyndir fyrir lesendur því margir eru hugmyndasnauðir. Þar tel ég upp hluti sem gætu vantað og ef fólk er fyrir föndur eða handavinnu má búa til gjafirnar sjálfur því hver segir að jólasveinar kaupi allt? Eru þeir ekki í hellinum sínum allt sumarið að búa til gjafirnar?“

Jólasveinninn góði sem Unnur föndraði í kennaranámi sínu, með áherslu á textíl. FRÉTTABLAÐIÐ/SIGTRYGGUR ARI
Unnur Gígja byrjar snemma að skreyta heimilið fyrir jólin og á margt fallegt jólaskraut. FRÉTTABLAÐIÐ/SIGTRYGGUR ARI

Börn skynja gleði fullorðinna

Unnur leggur stund á kennaranám með áherslu á textílmennt. Þar hefur hún unnið að verkefnum fyrir börn á grunnskólaaldri.

„Mér finnst mikilvægt að leyfa börnum taka þátt í undirbúningi jólanna og upplifa með þeim og í gegnum þau. Ekki hugsa of mikið um að þurfa að gera allt fyrir jól heldur meira hvað okkur langar að gera og hvað gerir jólin dýrmæt fyrir okkur. Ég hef tengt stress við að fólk er á síðustu stundu með allt en þá er um að gera að byrja undirbúning fyrr. Ef börnin finna að þú elskar þennan tíma og nýtur þess að undirbúa hann, verður hann töfrandi fyrir þau líka.“

Hún segir jólaföndur barna gjarnan dýrmætasta jólaskraut margra.

„Sjálf held ég mikið upp á það sem börnin hafa gert. Það er líka gaman að taka það upp. Börnin muna eftir að hafa búið það til og koma með sögur um liðna tíma sem tengjast skrautinu. Ég hef sjálf skapað ýmislegt í gegnum tíðina og gefið fólki í kringum mig og það gleður mig alltaf að sjá það njóta sín á heimilum þeirra. Þegar amma mín dó fékk ég til baka dót sem ég hafði skapað handa ömmu, gömul kort og myndir sem ég hafði teiknað í heimsóknum og hún geymdi.“

Fylgist með Unni Gígju á Instagram @Sveinka um jólaboðskap, föndur og samveru og Gigi.is um textíl og kennsluefni.

Þennan Múmín-óróa má vel nota sem fallegt jólaskraut í glugga. Uppskrift af leirnum er hér fyrir neðan. FRÉTTABLAÐIÐ/SIGTRYGGUR ARI

Föndurleir

Þessi leir er snilld til þess að útbúa skraut á jólatréið eða skreyta jólapakkana.

  • 2 dl vatn
  • 100 g kartöflumjöl
  • 300 g matarsóti
  1. Öll hráefni sett í pott og hitað yfir vægum hita
  2. Fyrst er blandan blaut en eftir smá tíma þéttist hún í leir.
  3. Passið að hræra stöðugt og vel í botninum svo ekkert brenni við.
  4. Látið kólna og hnoðið deigið líkt og brauðdeig í smá stund.
  5. Fletjið út eins og piparkökudeig og mótað með formum.
  6. Stingið gat efst í hverja fígúru og látið þorna í að minnsta kosti sólahring.
  7. Þurrar fígúrur þræddar á band.