„Mér þykir ótrúlega vænt um að hafa hlotið þessa viðurkenningu. Ég bjóst alls ekki við því, enda komu margar flottar og frambærilegar konur til greina. Stór dómnefnd af norrænu tæknifólki valdi sigurvegara út frá tilnefningum frá öllum Norðurlöndunum. Það var því mjög mikill heiður að vera tilnefnd til verðlaunanna, hvað þá að vinna.“

Þetta segir Guðrún Valdís Jónsdóttir sem nýlega hlaut viðurkenninguna „Rising Star of the Year“ á Nordic Women in Tech Awards í Gautaborg. Viðurkenninguna hlýtur kona sem hefur sýnt framúrskarandi hæfni og frumleika í tæknigeiranum og þykir hafa til að bera það sem þarf til að verða einn af leiðtogum framtíðarinnar.

„Viðburður sem þessi er frábær vettvangur til að vekja athygli á og kynnast norrænum tæknikonum. Ég hef reynt að setja mér markmið og stefna nákvæmlega þangað sem mig langar, burtséð frá staðalímyndum eða viðhorfum samfélagsins, og taka virkan þátt í að auka sýnileika kvenna í tækni. Mér þykir ótrúlega vænt um að fá staðfestingu á að það sé að skila sér,“ segir Guðrún Valdís.

Ævintýri í Princeton

Guðrún Valdís er fædd og uppalin á Akranesi. Þar spilaði hún fótbolta, eins og góðum Skagamanni sæmir, og átti yndislega æsku með fjölskyldu og vinum. Í dag býr hún í Reykjavík með kærasta og kisu, sem hún segist elska meira en eðlilegt getur talist.

„Ég fékk ekki áhuga á netöryggismálum fyrr en í háskóla. Í grunnskóla elskaði ég stærðfræði, efnafræði og eðlisfræði, og vissi alltaf að ég færi í raungreinar. Á fyrsta árinu í Princeton-háskóla tók ég svo af einskærri forvitni grunnáfanga í tölvunarfræði og þá small eitthvað í hausnum á mér. Ég ákvað því að leggja tölvunarfræðina fyrir mig og í náminu tók ég netöryggisáfanga þar sem ég heillaðist gjörsamlega af viðfangsefninu. Í framhaldinu vann ég þrjár annir að rannsóknarverkefnum tengdum öryggismálum, sem juku áhuga minn enn frekar, og þá var orðið borðleggjandi fyrir mig að sækja um vinnu í þeim geira,“ segir Guðrún.

Eftir stúdentspróf við Fjölbrautaskóla Vesturlands á Akranesi langaði hana til náms í útlöndum og sótti um skólavist í tveimur bandarískum háskólum.

„Mér þótti alltaf skemmtilegt í skóla og gekk vel í námi þannig að ég vissi að mig langaði í háskóla sem gerði miklar akademískar kröfur. Ég endaði á að komast inn í báða skólana en valdi á endanum Princeton. Það var ekki sérstaklega erfið ákvörðun enda einn besti háskóli í heimi. Mér fannst líka heillandi að Princeton er tiltölulega lítill skóli á amerískan mælikvarða, háskólasvæðið er ævintýralegt og lítur út eins og klippt út úr Harry Potter-mynd, allar byggingar í gotneskum stíl. Í Princeton eru um 8.000 nemendur í grunnnámi og tæp 3.000 í framhaldsnámi. Það þýðir að nemendur í grunnnámi fá aðgang að öllum fremstu prófessorum skólans, Turing- og Nóbelsverðlaunahöfum, sem er mun óalgengara í skólum með mikinn fjölda nemenda í framhaldsnámi,“ greinir Guðrún frá.

Hún segist hafa vaxið og þroskast gríðarlega þau fjögur ár sem hún stundaði nám við Princeton, bæði sem manneskja og nemandi.

„Það sem ég tók einna helst með mér úr náminu er að ég er fær um svo miklu meira en ég hélt áður, og að öll erfið og krefjandi verkefni stækka þægindarammann aðeins meira og gera næstu erfiðu verkefni mun viðráðanlegri. Það varð mér líka mjög skýrt hversu mikilvægt er að umvefja sig skemmtilegu og styðjandi fólki.“

Siðprúðir hakkarar

Eftir útskrift frá Princeton fékk Guðrún Valdís vinnu sem hakkari hjá Aon í New York.

„Hakkari er nú ekki lögverndað starfsheiti og oft erum við kölluð „öryggissérfræðingar“ eða álíka óspennandi. Við í Syndis höfum líka reynt að markaðssetja hugtakið „siðprúður sniðgengill“ en við frekar dræmar undirtektir. Siðprúðir hakkarar gera eiginlega það sama og óprúttnir hakkarar, nema löglega og í samráði við fyrirtækin sem verið er að hakka. Við reynum að komast í viðkvæmar upplýsingar fyrirtækja eða annarra notenda, og misnota virkni kerfa okkur í hag, til dæmis með því að sleppa að borga fyrir vörur ef við erum að prófa netverslanir. Þegar ég starfaði sem hakkari var ég langmest í að hakka heimasíður og snjallforrit en við hökkum líka netkerfi fyrirtækja og framkvæmum raunlægar öryggisprófanir þegar við brjótumst inn í byggingar og fleira,“ útskýrir Guðrún.

Ein fyrsta minning hennar frá því að vinna sem hakkari er frá Bandaríkjunum.

„Þá fann ég mjög alvarlegan öryggisgalla við prófun á heimasíðu. Sá veikleiki leyfði hverjum sem var á internetinu að sækja persónuupplýsingar og kortaupplýsingar viðskiptavina fyrirtækisins. Ég var þá nýbyrjuð og aðstoðaði reyndari aðila við að hakka þessa heimasíðu. Þar sem ég var að fikta og prófa mig áfram fann ég þennan öryggisgalla eiginlega alveg óvart, en tilfinningin er eftirminnileg. Þetta var svo ótrúlega spennandi og skemmtilegt og adrenalínið fór á fullt. Úrið mitt titraði því það hélt að ég væri í líkamsrækt vegna þess hve hjartslátturinn jókst mikið,“ segir Guðrún og hlær.

Í dag er hún starfandi öryggisstjóri Syndis, sem felur í sér ábyrgð á öryggismálum fyrirtækisins.

„Grundvallarhæfnin í starfið er að hafa góða yfirsýn yfir verkefnin og eiga gott samband við fólk. Ég er heppin að starfa í netöryggisfyrirtæki þar sem starfsfólk hefur mikinn áhuga og skilning á mikilvægi öryggis og það gerir mitt starf óneitanlega töluvert einfaldara. Hjá Syndis vinn ég líka með mörgum reynsluboltum sem eru duglegir að deila þekkingu sinni og reynslu. Karlar eru enn í miklum meirihluta í netöryggisgeiranum og staðalímynd netöryggissérfræðinga er klárlega enn mjög karllæg. Ég hef upplifað nokkur ansi fyndin augnablik á þessum fimm árum sem ég hef starfað í netöryggi – viðskiptavini sem beina ítrekað öllum tæknilegum spurningum að karlkyns verkefnastjóra – þótt ég svari þeim öllum, eða óþarflega ítarlegar útskýringar á grundvallaratriðum netöryggis frá forriturunum, sem ég skil líklega töluvert betur en þeir sjálfir. En þá setur maður bara hausinn undir sig og lætur verkin tala. Þá komast þeir fljótt yfir þetta,“ segir Guðrún glettin.

Skvísó vísindaferðir fyrir stelpur

Að sögn Guðrúnar Valdísar er mikill skortur á fólki með reynslu og áhuga á netöryggi, og þá sérstaklega konum.

„Ég er kannski ekki hlutlaus en ég myndi klárlega segja að það væri eftirsóknarvert að starfa innan netöryggisgeirans. Bransinn er í hraðri þróun og þörf á öryggissérfræðingum eykst stöðugt. Það eru ótal tækifæri og mörg mismunandi störf innan netöryggisgeirans, en aðalmálið er að hafa áhuga og vera tilbúin að læra.“

Sjálf hefur hún brennandi áhuga á jafnréttismálum og situr í stjórnum félaganna UAK og Vertonet sem hefur að markmiði að auka nýliðun kvenna í upplýsingatækni.

„Þar fæ ég að hitta ótrúlega flottar, áhugaverðar og inspírerandi konur og hjálpa til við að búa til vettvang fyrir hópa sem hittast og styrkja tengslanetið sitt. Mér þykir virkilega vænt um þann félagsskap sem hefur gefið mér mikið eftir að ég flutti aftur heim til Íslands. Svo höfum við konurnar í Syndis mætt í „skvísó“ (vísindaferðir fyrir stelpur) til að kynna störf innan Syndis.“

Allar upplýsingar um Syndis á syndis.is