Birna Dröfn Jónasdóttir
Föstudagur 5. ágúst 2022
22.54 GMT

Patrekur Jaime, Bassi Maraj, Binni Glee, Gunnar Skírnir og Sæmundur eru á aldrinum 21-24 ára og eru skærustu raunveruleikasjónvarpsstjörnur landsins. Strákarnir hafa slegið í gegn í sjónvarpsþáttunum Æði og hafa þættirnir breytt lífi þeirra.

Patti og Binni hafa verið vinir síðan þeir voru tíu ára en báðir eru þeir frá Akureyri. Fyrir norðan kynntust þeir Gunnari og Sæmundi en Bassi er alinn upp í Reykjavík. Æðistrákarnir verða með vagn í Gleðigöngunni sem fram fer fram í dag, laugardag, og eru þeir mjög spenntir.

„Ég hef aldrei áður farið á Pride og er ógeðslega spenntur. Það er fullkomið að það er bara fólk sem sér um vagninn fyrir okkur svo við þurfum ekki að hafa mikið fyrir þessu – ég ætla bara að standa þarna, vera fabjúlus og veifa,“ segir Patti.

„Ég hef aldrei farið á Pride og ég hlakka mjög mikið til, mér finnst æði að Ísland tileinki hinsegin fólki heila viku. Við erum komin langt með baráttu hinsegin fólks að mínu mati en það er alltaf hægt að gera betur og auðvitað á samfélagið að taka þátt í þeim breytingum,“ segir Sæmundur og Gunnar, tvíburabróðir hans, tekur í sama streng.


„Mér finnst æði að Ísland tileinki hinsegin fólki heila viku. Við erum komin langt með baráttu hinsegin fólks að mínu mati en það er alltaf hægt að gera betur.“


„Ég fór á mitt fyrsta Pride árið 2019 og það var eitt af því skemmtilegasta sem ég hef upplifað. Það er svo gaman að halda upp á eitthvað sem maður var einu sinni með mjög mikla skömm yfir. Maður er svo frjáls á Pride og finnur svo mikla ást og umhyggju, það er æði,“ segir Binni.

Bassi hefur aldrei farið á Pride í fullum skrúða en hann átti lag hátíðarinnar á síðasta ári þegar hún var haldin með afar smáu sniði vegna Covid. Í ár hafa strákarnir gert sitt eigið Pride-lag og mun það hljóma á vagninum þeirra. „Þetta er náttúrlega ekki official Pride lagið en þetta er Bitch-Pride lagið og það er geggjað,“ segir Bassi og hlær sínum smitandi hlátri.

Komu ungir út úr skápnum

Æðistrákarnir eru allir samkynhneigðir og segjast þeir allir hafa upplifað einhverja fordóma vegna kynhneigðar sinnar í gegnum tíðina. En hvenær komuð þið út úr skápnum og hvernig var sú upplifun?

Binni: „Ég var 16 ára, þetta var árið 2015. Ég kom fyrst út fyrir vinkonu minni í gegnum Skype en hún spurði mig hvort ég væri samkynhneigður og ég hugsaði bara; „á ég að segja henni?“ Ég hafði aldrei fengið þessa spurningu áður en hafði í rauninni alltaf vitað að ég væri samkynhneigður, alveg frá því að ég var bara í fyrsta bekk og ég ákvað að segja henni það. Mér fannst það mjög erfitt en leið svo vel eftir á.“

Gunnar: „Ég fattaði að ég væri samkynhneigður þegar ég var í áttunda bekk í grunnskóla og var í mikilli afneitun lengi. Síðustu tvö árin í grunnskóla klæddist ég bara í hettupeysum og gráum buxum til að passa inn í hópinn, en það gekk ekkert svaka vel. Ég kom út úr skápnum þegar ég var 15 ára á fyrsta ári í framhaldsskóla og Sæmundur á sama tíma, og kom það fáum á óvart að við værum samkynhneigðir.“

Gunnar: „Ég fékk mjög góð viðbrögð frá fjölskyldunni minni og það kom þeim ekki á óvart. Þau biðu bara eftir að við værum tilbúnir og gæti ég ekki beðið um betri fjölskyldu. Þau styðja okkur í öllu sem við gerum.“

Sæmundur: „Við höfum alltaf gert allt saman og það er bara æðislegt því ég þurfti ekki að ganga í gegnum þetta einn.“

Sæmundur: „Á þeim tíma sem við komum út vorum við nýbúnir að kynnast tveimur vinkonum sem hjálpuðu okkur mjög mikið að vera við sjálfir og klæðast eins og við viljum en ekki bara í jogging og hettupeysum.“


„Ég var líka fimmtán ára, ég kom fyrst út sem tvíkynhneigður en ég held að það hafi bara verið til að lina aðeins höggið fyrir mig og fjölskylduna mína.“


Patti: „Ég var líka fimmtán ára, ég kom fyrst út sem tvíkynhneigður en ég held að það hafi bara verið til að lina aðeins höggið fyrir mig og fjölskylduna mína. Ég man þetta svo vel, ég var að baka rice crispies-kökur með mömmu og sagðist vera bi og vera skotinn í strák. Hún tók þessu mjög vel en vissi alveg að ég væri hommi áður en ég sagði henni það.“

Bassi: „Það var aðeins meiri æsingur hjá mér. Ég skipti á þessum upplýsingum við mömmu fyrir tóbak. Hún bankaði á hurðina hjá mér og sagði mér að koma bara út úr skápnum, þá myndi mér líða miklu betur. Ég samþykkti það og hún keypti fyrir mig tóbak í nokkrar vikur.“

Bassi: „En það að koma út úr skápnum er auðvitað fyrir þann sem er að koma út en ekki þann sem fær að heyra af því. Þetta snýst um að þora loksins að segja fólki hver þú ert.“

Sæmundur, Gunnar, Binni, Bassi og Patti hafa verið góðir vinir í mörg ár og elska að vinna saman. Þeir voru allir ungir þegar þeir komu út úr skápnum og allir hafa upplifað fordóma einhvern tímann á lífsleiðinni vegna kynhneigðar sinnar.
Fréttablaðið/Eyþór

Fordómar

„Ég fann mikið fyrir fordómum þegar ég byrjaði með opið Snap­chat árið 2016. Þá fékk ég leiðinleg skilaboð og það var verið að nota orðið „hommi“ á niðrandi hátt um mig. Ég tók því mjög illa fyrst því ég hafði aldrei upplifað svona leiðindi í lífinu fyrr en ég byrjaði á samfélagsmiðlum,“ segir Binni. „Ég fann samt og vissi að það væri mjög mikilvægt að ég hefði byrjað á Snapchat og opnað mig um samkynhneigð og að það væri í lagi að mála sig og allt það,“ bætir hann við.

„Ég hef upplifað svolitla fordóma í gegnum árin. Aðallega þegar við vorum yngri, þá voru krakkar alltaf að kalla okkur homma, stelpur, fagga og ýmislegt fleira og það hafði mikil áhrif á mig þegar ég var að finna sjálfan mig,“ segir Gunnar.

Sæmundur segist einnig hafa upplifað fordóma, mestir hafi þeir verið þegar hann var lítill en að í raun og veru hafi þeir ekki haft mikil áhrif á hann. „Þegar ég var yngri var oft verið að kalla okkur nöfnum af því við vorum svo kvenlegir og það var pínu leiðinlegt. En í dag hef ég ekki fundið fyrir fordómum í mjög langan tíma og fólk er yfirleitt bara mjög næs.“

Gunnar og Sæmundur eru tvíeggja tvíburar og þykja afar líkir. Gunnar er einni klukkustund og 40 mínútum eldri en Sæmundur.
Fréttablaðið/Eyþór

Patti segir sömu söguna, að í grunnskóla hafi hann verið kallaður hommi og faggi en einnig að í menntaskóla hafi hann upplifað mikið áreiti frá fótboltastrákum í Menntaskólanum á Akureyri. „Það er bara eitthvað sérstakt í gangi hjá svona fótboltastrákum. Þeir eru langverstir þegar kemur að þessu,“ segir hann.

„Já, ég er sammála, fótboltastrákar og aðrir hommar, en ég held að það sé hundrað prósent líka vegna afbrýðisemi,“ bætir Bassi við.

„Það er fullt af fordómafullu fólki á Íslandi en ég held að við sleppum vel og höfum gert það undanfarin ár af því við erum Æðistrákarnir,“ segir Patti. „Fólk veit hverjir við erum og hvernig við erum svo það býst við að við séum öðruvísi en margir strákar, klæðumst „stelpufötum“ og málum okkur og svona. Ég held að fólk myndi frekar tala um það ef ég væri ómálaður í gallabuxum og hettupeysu,“ bætir hann við.

„Maður tekur sérstaklega eftir fordómum því meira sem maður ferðast um heiminn,“ segir Bassi. „Ég hef alveg klætt mig öðruvísi þegar ég er í útlöndum. Reyni að vera í hettupeysu og helst bara með einhverja píu til að leiða. Fann mjög mikið fyrir því þegar við vorum í Prag, bara hvernig var horft á mig,“ segir hann.

„Ég fann líka fyrir þessu í Prag. Til dæmis þegar ég fór á kvennaklósettið. Ég nota það alltaf alls staðar, ekki af því ég upplifi mig sem konu heldur af því að mér finnst það bara betra og það hefur aldrei verið vesen en í Prag var eins og ég væri ógeðslegur og væri að gera eitthvað rangt. Konurnar voru bara alls ekki næs við mig,“ segir Patti.

Patti, Bassi og Binni hafa verið Æðistrákarnir frá því að fyrsta serían fór í loftið. Gunnar og Sæmundur hafa svo bæst í hópinn.
Fréttablaðið/Eyþór

Hvaða máli skiptir hátíð eins og Hinsegin dagar fyrir ykkur?

Binni: „Mér finnst mjög mikilvægt að við berjumst gegn fordómum. Því miður er enn þá hatur í garð hinsegin fólks og það er mjög mikilvægt að fræða fólk um hinseginleikann og að það átti sig á að við erum manneskjur eins og allir aðrir.“

Binni: „Það að halda Pride og fagna fjölbreytileikanum gerir sjúklega mikið fyrir samfélagið og hinsegin fólk. Pride gerir mig stoltan af sjálfum mér og það að finna alla þessa ást er svo mikilvægt og geggjað. Sérstaklega eftir allt sem maður hefur gengið í gegnum í öll þessi ár eins og að koma út, vera accepted og fleira.“


„Pride gerir mig stoltan af sjálfum mér og það að finna alla þessa ást er svo mikilvægt og geggjað.“


Patti: „Það er svo gott að sjá og finna þessa samstöðu sem er á Pride. Að vita að hérna á Íslandi standi flestir með hinsegin fólki og fagni fjölbreytileikanum.“

Bassi: „Við þurfum líka að vera sýnileg. Það er alltaf verið að tala um að hinsegin fólk sé að troða sér og sínu út um allt og sé með svakalega sýniþörf en við þurfum að gera þetta, vera loud and proud, það er ekki langt síðan það var bara varla hægt að vera hommi hérna. Páll Óskar var bara ridiculed (hafður að háði) fyrir það að vera eins og hann var.“

Patti: „Það hefði ekki verið eins fyrir okkur að koma út fyrir fimmtíu árum, við hefðum bara verið teknir af lífi fyrir það að vera eins og við erum. Við hefðum bara verið eins og einhver dýr í sirkus og það má ekki gleyma því að við höfum þessi réttindi og erum svona frjáls af því að fólkið á undan okkur er búið að berjast fyrir okkur.“

Strákarnir verða með vagn á Pride á morgun og segja að alltaf sé hægt að gera betur þegar kemur að réttindabaráttu hinsegin fólks.
Fréttablaðið/Eyþór

En hvernig hefur líf ykkar breyst síðan þið urðuð raunveruleikastjörnur?

Patti: „Við höfum prófað að gera hluti sem við hefðum aldrei gert ef við værum ekki í Æði og við fáum að gera endalaust af skemmtilegum hlutum. Það er alltaf verið að bjóða okkur í hitt og þetta og það er sjúklega gaman.“

Bassi: „Það er nefnilega ógeðslega gaman að vera með okkur og það er alltaf gaman hjá okkur, ekki bara þegar við erum on camera. Og það er sérstaklega skemmtilegt þegar við erum að djamma, þá erum við hver öðrum ruglaðri. Ég á það til að hverfa, Patti fer í sleik við einhverjar gellur og Gunnar slúðrar stanslaust.“

Patti: „Annars er ég bara að lifa drauminn. Alveg frá því ég var lítill hef ég horft á raunveruleikaþætti og nú er ég bara raunveruleikastjarna.“

Gunnar: „Lífið breyttist mjög mikið eftir að Æði-þættirnir fóru af stað og eftir að ég varð raunveruleikastjarna. Ég get varla farið út í búð lengur án þess að einhver þekki mig eða að starað sé á mig. Ég myndi samt líka stara á mig.“


„Ég get varla farið út í búð lengur án þess að einhver þekki mig eða að starað sé á mig.“


Bassi: „Áreitið getur stundum orðið rosalega mikið og já, það horfa allir á mann í búðinni. Ég er til dæmis bara alveg hættur að fara í Hagkaup í Skeifunni, það er bara of mikið, ég fer bara í litlar búðir í staðinn.“

Patti: „Já, ég líka. Þegar allir eru að fylgjast með manni verður maður líka svo meðvitaður um sig, ég myndi aldrei fara í Hagkaup til dæmis án þess að vera málaður og vel til hafður.“

Sæmundur: „Við Gunnar höfum alltaf verið mjög lokaðar persónur og ekki hleypt mörgum inn í líf okkar svo ég hefði aldrei getað ímyndað mér að við værum á þessum stað í dag. Mér finnst enn þá frekar skrítið að við séum í sjónvarpinu og að fólk þekki okkur úr þættinum.“

Gunnar: „Ég er samt mjög sáttur með það sem við erum að gera í dag og að fólk fái að sjá okkur eins og við erum, ég held að það séu ekki margir hommatvíburar á Íslandi sem eru svona fabjúlus.“

Binni: „Það hefur mjög mikið breyst hjá okkur eftir að Æði byrjaði, aðallega það að fleira fólk er farið að þekkja mig og maður fær sjúklega mikla athygli en þetta er öðruvísi upplifun en þegar ég var snappari. Þá var ég mestmegnis með börn sem fylgjendur en í dag eru það allir. Mér finnst samt líka mjög mikilvægt að fólk eins og ég fái pláss í samfélaginu og platform til að sýna að það er allt í lagi að vera öðruvísi og hinsegin. Mér líður eins og ég sé búinn að gera góða hluti fyrir samfélagið sem opinber hinsegin manneskja.“


„Mér finnst samt líka mjög mikilvægt að fólk eins og ég fái pláss í samfélaginu og platform til að sýna að það er allt í lagi að vera öðruvísi.“


Haldið þið að það skipti miklu máli fyrir ungt fólk að eiga fyrirmyndir eins og ykkur?

Patti: „Já, ég held það og ég vona að við séum að gera það vel. Bara það að krakkar alist upp við það að við séum sjáanlegir og séum í sjónvarpinu gerir það að verkum að það sem við erum og hvernig við erum verður normalt.“

Binni: „Ég fann það alveg þegar ég byrjaði með Snapchat að maður hefði áhrif en þetta byrjaði smátt og áður en ég vissi af var ég kominn með 35 þúsund fylgjendur. Mér fannst ég vera að gera eitthvað rétt því ég fékk svo mörg skilaboð frá fólki um að ég hefði hjálpað því að finna sjálft sig og að ég hafi verið ástæðan fyrir að þau þorðu að koma út úr skápnum. Það er það besta sem maður heyrir þegar maður er svona opinber manneskja.“

Patti, Bassi, Binni, Gunnar og Sæmundur eru allir að vinna á Hrafnistu ásamt því að starfa á samfélagsmiðlum og í sjónvarpinu. Þeir segja allir afar mikilvægt að hafa rútínu í sínu daglega lífi og hana fái þeir í vinnunni á Hrafnistu. „Það er svo mikilvægt að þurfa að vakna á morgnana og mæta eitthvert,“ segir Binni.

Næst á dagskrá hjá strákunum er ný sería af Æði, sería fimm.

Er þetta alltaf jafn gaman?

Patti: „Já, þetta er geggjað og við getum ekki beðið!“

Athugasemdir