Snorri Þrastarson er Íslendingur sem er búsettur í Svíþjóð og starfar í Danmörku. Fjölskyldan hans hefur rekið KFC í Danmörku um árabil, og þar starfar hann til að mynda við innkaup og starfsmannamál, en á sunnudaginn var hann staddur í útibúi staðarins í verslunarmiðstöðinni Field's.

„Þetta átti að bara að vera venjulegur dagur í KFC,“ segir Snorri. Hann bendir á að búist hafi verið við miklum viðskiptum vegna tónleika poppstjörnunnar Harry Styles sem áttu að fara fram í nágrenninu og segir ekki ólíklegt að skotmaðurinn hafi ákveðið að fremja verknaðinn vegna þess.

Skyndilega segist hann hafa heyrt hvell, sem svipaði til blöðru að springa, en var þó talsvert hærra. Í kjölfarið fylgdu fleiri slíkir hvellir

„Þá byrjar fólk að öskra og hlaupa og ég fatta að það er eitthvað á seyði,“ segir Snorri sem segir fólk hafa hlaupið inn í eldhús og skrifstofur KFC-staðarins, en hann telur að fimmtíu til sextíu manns hafi falið sig þar. „Þetta var fólk sem var skíthrætt, dauðhrætt, grátandi og nötrandi,“

Móðir með þrjú börn alveg frosin

Snorri segist hafa séð fram á að hann þyrfti að taka málin í sínar eigin hendur, og þóttist vita að einhver fjöldi fólks væri enn þá á göngum verslunarmiðstöðvarinnar. Því ákvað hann að fara á stúfana og reyna að koma því fólki til bjargar.

„Maður sá það í augunum á fólkinu að það var að leita að einhverjum til að bjarga sér,“ segir hann um eldra fólk sem var ekki vel falið og Snorri kom í öruggt skjól.

Þá segist hann hafa komið að móður sem var ásamt þremur börnum sínum, sem voru á aldrinum tólf til sextán ára. Hann segir að þau hafi verið alveg frosin af hræðslu og sama hvað hann hafi reynt hafi honum ekki tekist að koma þeim á betri stað.

Sá árásarmanninn

Snorri fór á frekara flakk og heyrði „villimannsóp“. Hann var staddur á þriðju hæð miðstöðvarinnar og heyrði einhvern kalla til sín: „Hann er á leiðinni,“ Þá dreif hann sig aftur í eldhúsið, en ákvað að staðsetja sig þannig að hann sæi út, en hann myndi sjálfur ekki sjást.

„Þá sé ég kallinn koma upp. Hann er með heljarmikinn riffill, sem lýtur út eins og eitthvað sem maður notar við veiðar. Hann var sallarólegur og sveimaði um og labbaði bara í burtu,“ segir Snorri sem áttaði sig á því að skotmaðurinn stefndi í átt að móðurinni með börnin sín, en segir ljóst að hann hafi ekki séð þau. „Sem betur fer ekki, þá hefði getað farið enn verr,“

Aftur fór Snorri úr eldhúsinu og þá sá hann árásarmanninn í fjarska. „Hann er kannski bara að leita að fólki til að skjóta,“ segir hann og bætir við að hann hafi heyrt hann skjóta nokkrum sinnum.

„Það var blóð alls staðar“

Einhverju síðar fór Snorri ásamt fjórum öðrum á flakk um verslunarmiðstöðina. „Þetta er mikið kaós þarna. Það er búið að skilja eftir barnavagna, búið að gjöreyðileggja svæðið. [...] Það var blóð alls staðar,“ segir hann.

Þeir sáu konu sem lá við botn rúllustigans sem verkjaði í bakið og þá „var stórt stykki af lærinu sem vantaði og blóð pumpaðist út.“ Snorri segir að það hafi legið fyrir að hún hafi orðið fyrir skoti.

„Nálægt var önnur stelpa, líklega fimmtán til tuttugu ára, sem lá hreyfingarlaus í mjög ónáttúrulegri stellingu. Við reyndum að skoða hvort hún væri með hjartslátt, en svo var ekki. Hún var bara dáin,“

Því ákváðu þeir að einblína sér að konunni þar sem hún var enn þá á lífi. Snorri segist hafa losað beltið sitt og fundið föt til að stöðva blæðinguna, og þá hafi hann rætt við hana til að halda henni við meðvitund.

Snorri segir að þeir hafi búist við því að sjá árásarmanninn skyndilega aftur, en þrátt fyrir það hafi þeir ekki verið meðvitaðir um hvernig þeir myndu bregðast við því. „Við hefðum ekki getað dregið hana. Hvort við hefðum farið og skilið hana eftir veit ég ekki, eða þá hvort við hefðum saman reynt að mynda einhverskonar vörn,“

Spurði um dóttur sína

Sérsveitin kom síðan á vettvang, en áfram héldu þeir sig hjá konunni, sem Snorri segir að hafi spurt sig hvar dóttir sín væri. Hann vissi ekki hver dóttir hennar væri, en var hræddur um að það væri stúlkan sem væri látin við hliðina á þeim.

„Hún er örugglega farin eitthvert. Hafðu ekki áhyggjur að því,“ segist Snorri hafa sagt og reyndi að tala við hana um ómerkilega hluti, eins og hvar væri best að fara í sumarfrí.

Þrátt fyrir það vildi hún ekki ræða neitt annað en dóttur sína og Snorri reyndi að halda ró sinni. „Hún var greinilega orðin eitthvað rugluð í hausnum eftir þetta allt saman,“

Sérsveitin dró þá konuna í verslun, þar sem að þar var að finna meira skjól. Á meðan segist Snorri hafa haldið í höndina á henni, talað við hana og passað uppá höfuð hennar.

Hjálpaði til við að búa um sár konunnar

Þegar í verslunina var komið kom viðbragðsaðili á vegum lögreglunnar, sem fékk Snorra til að hjálpa sér að hlúa að konunni, til að mynda með því að setja sár hennar í umbúðir.

„Þetta var ekkert smá ógeðslegt og ég er yfirleitt smeykur gagnvart blóði og svoleiðis, en það hafði engin áhrif þarna. Það var eins og það væri búið að ýta á einhverja takka og ég fanna bara ekkert fyrir því,“

Í kjölfarið fóru þeir með konuna út og í sjúkrabíl. Það síðasta sem konan sagði við Snorra áður en hún fór í bíllinn var spurning um dóttur hennar, og aftur svaraði hann að það væri í lagi eflaust í lagi með hana og hún væri líklega komin í skjól.

Hann segist ekkert hafa séð af konunni eftir að hún fór inn í sjúkrabílinn, en skilst að hún hafi lifað af. Hann segist þó enn ekki vita um afdrif dótturinnar, og veit ekki hvort að látna stúlkan hafi verið tengd henni.

„Hvort að þetta var dóttir þessarar konu veit ég ekki. En ég vona hennar vegna að þetta hafi ekki verið hún, en þetta var dóttir einhvers og það er auðvitað skelfilegt,“ segir Snorri.

„Þetta var eitthvað sem einhver átti að gera“

Aðspurður út í hvaða áhrif atburðarásin hafi haft á hann sjálfan segir Snorri „Mér líður ekkert sérstaklega illa. Ég hef getað sofið vel á næturnar. Þó ég hugsi gríðarlega mikið um þetta,“

Eftir atvikið í Field's hefur Snorri tjáð sig um málið í sænskum og dönskum fjölmiðlum. Á samfélagsmiðlum hefur fólk deilt fréttunum og þakkað Snorra fyrir, sagt að um hetjudáð væri að ræða, og lýst því yfir að hann sé með „gullhjarta,“

Sjálfur er hann þó ekki á samfélagsmiðlum og hefur ekki séð slíkar kveðjur. Þá gefur hann lítið fyrir það að fólk geri mikið úr viðbrögðum hans. „Þetta var einhvern veginn bara vandamál sem þurfti að leysa, jafnvel þó þetta hafi verið eins skelfilegar aðstæður og þær verða,“

„Ég lít ekki á þetta sem neitt sérstakt. Þetta var eitthvað sem einhver átti að gera. Einhver átti að hafa hugrekki og styrk til að gera þetta,“ segir hann og bætir við að hann hafi ekki neina sérstaka reynslu sem hefði átt að hjálpa honum í þessum aðstæðum.

Það sem dvelur nú mest í huga Snorra er hvort hann hefði getað gert meira, hvort hann hefði getað stöðvað árásarmanninn, en viðurkennir þó að það sé erfitt fyrir sjálfan sig að meta það.

„Ef þessi kona mun lifa af einungis vegna þess sem við gerðum, þá verð ég kannski ánægður með það sem ég gerði,“ segir Snorri