Mæðgur, sem Siðanefnd Hunda­rækt­ar­fé­lags Íslands (HRFÍ) vísaði úr félaginu í 15 ár, segjast afar ósátt­ar við stjórn fé­lags­ins og telja hana gera allt til að mál þeirra fái ekki efn­is­lega meðferð fyr­ir dóm­stól­um. Mbl.is greinir frá og hefur eftir yf­ir­lýs­ingu frá lög­manni móður­inn­ar.

„Ný stjórn HRFÍ hef­ur náð að eyðileggja mann­orð mæðgna, borið þær röng­um sök­um og lagt í rúst um 30 ára mjög kostnaðarsamt áhuga­mál móður sem er menntaður bú­fræðing­ur og tamn­inga­kona,“ seg­ir í yf­ir­lýs­ing­unni.

Þar segir einnig að móðirin hafi ræktað ís­lenska fjár­hund­a og flutt inn fimmtán Schä­fer hund­a, unnið til minnst 70 heiðurs­rækt­un­ar­verðlauna og hafi tæplega 100 hund­ar frá rækt­un henn­ar orðið meist­ar­ar.

Í yf­ir­lýs­ing­unni er lagt áherslu á að all­ir hund­arn­ir séu hrein­ræktaðir en úrsk­urður Siðanefnd­ar tek­ur til sex brota mæðgn­anna.

Eitt af þeim brot­um sem mæðgunum er gefið að sök er að hafa skráð vís­vit­andi ranga rækt­un­artík á nokk­ur pör­un­ar­vott­orð við um­sókn um ætt­bók­ar­skrán­ingu gota, sem hafði þær af­leiðing­ar að út­gefn­ar ætt­bæk­ur got­anna voru efn­is­lega rang­ar.

Í yf­ir­lýs­ing­u lögmanns þeirra seg­ir að DNA-rann­sókn­ir hafi sýnt að allt hafi verið fært rétt til bók­ar en eitt got hafi verið með DNA breyt­ingu sem þyki eðli­leg þróun teg­und­ar.

Að lok­um seg­ir í yf­ir­lýs­ing­unni að búið sé að kæra ógild­ingu bráðabirgðaúrsk­urðar til Lands­rétt­ar.

„Álit móður er að hún hafi mátt þola ótrú­leg­an hroki, yf­ir­ganga og dóna­skap af hálfu jafn­ingja sem kosn­ir voru til trúnaðarstarfa en meint vald hafi stigið þeim til höfuðs. Þessi málsmeðferð er þeim til ævar­andi skamm­ar og geri þetta fé­lag óaðlaðandi kost fyr­ir hunda­eig­end­ur.“