Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður Eflingar, svarar í pistli á Facebook-síðu sinni Staksteinum Morgunblaðsins í dag. Hún segir það vera „taktík vellauðugrar stéttar fjármagnseigenda og atvinnutækjastjórnenda“ að „ gera gleði kvenna ósiðlega og hneykslanlega“.

Eins og fram hefur komið fóru hótelþernur í verkfall í gær, og fjallaði Fréttablaðið ítarlega um gengi þeirra. Fulltrúi verkfallsvaktar Eflingar sagði í samtali við Fréttablaðið í gær að uppvíst hefðu orðið um fjölda verkfallsbrota, en svo virðist sem að Samtök atvinnulífsins og Efling séu ekki á sama máli um hvað megi og hvað ekki á meðan vinnustöðvun stendur.

Í Staksteinum dagsins er fjallað um orð sem Sólveig lét falla eftir að Félagsdómur skilaði niðurstöðu sinni um lögmæti verkfallsboðunar Eflingar á fimmtudag. Hún sagðist hlakka til verkfalla, og hafa ummælin vakið þónokkuð umtal. Í Staksteinum segir að enginn hafi tekið undir „þessi sérkennilegu orð“, enda verkfall ekkert tilhlökkunarefni.

Ekki til siðs að hlusta á láglaunakonur

Sólveig svarar pistlinum á Facebook. „Í heimi Staksteina er sá fjölmenni hópur kvenna sem kom saman í gær "enginn", enda ekki til siðs í þeirri veröld að sjá, heyra, hvað þá hlusta á láglaunakonuna,“ skrifar Sólveig. „Ef að Staksteinar gætu gert eitthvað annað en að hlusta á þvaðrið í sjálfum sér hefðu þeir mögulega heyrt fagnaðarlætin úr Gamla bíó þar sem láglaunakonur alls staðar að úr heiminum komu saman í gær og sannarlega glöddust yfir því að hafa lagt niður störf.“

Sólveig segist lengi hafa vitað að margt væri ekki í boði fyrir láglaunakonur. „Ekki í boði að eiga eigið húsnæði, ekki í boði að hugga sig við að eftirlaunaaldurinn verði nú í það minnsta laus við fjárhagsáhyggjur, ekki í boði að fá nóg útborgað til að duga frá einum mánaðamótum til næstu, og svo framvegis og svo framvegis,“ skrifar hún. „En ég vissi ekki fyrr en á fimmtudagskvöldið að það væri heldur ekki í boði að gleðjast yfir því að fá tækifæri til að sýna fram á grundvallarmikilvægi okkar í efnahagskerfinu.“

Hún segir það hluta af bolabrögðum fjármagnseigenda og stjórnenda atvinnutækja að reyna gera gleði kvenna ósiðlega og hneykslanlega. „Ég er ennþá að vinna með viðbrögð mín við þessari óforskömmuðu tilraun til að gera lítið úr baráttu okkar og aðferðum mínum. Þannig að í bili er ég að pæla í segja: Aumingja vesalings mennirnir, móðursýkin hefur gert það að verkum að þeim er bara ekki sjálfrátt,“ skrifar Sólveig að lokum.