Lands­réttur stað­festi í dag sakfellingu héraðsdóms í máli Jórunnar Eddu Helga­dóttur og Ragna­heiðar Freyju Kristínar­dóttur en þær voru í apríl 2019 dæmdar í þriggja mánaða skil­orðs­bundið fangelsi í Héraðs­dómi Reykja­víkur fyrir að hafa, árið 2016, farið um borð í flug­vél sem flytja átti nígeríska flótta­manninn Eze Oka­for úr landi og mót­mælt þar brott­vísun hans. Einnig voru þær dæmdar til að greiða allan sakar­­kostnað, sam­tals um 2,2 milljónir króna í héraði.

Ákvörðun refsingar frestað í tvö ár

Landsréttur vísar hins vegar til þess með vísan til ákvæða stjórnarskrár, að fyrir konunum hafi vakað að standa vörð um líf og heilsu umrædds manns, sem þær álitu í hættu, og það hafi þær gert með því að nýta á friðsaman hátt stjórnarskrárvarinn rétt sinn til mótmæla þótt þær hafi í þessu tilviki gengið lengra en heimilt var. Einnig var vísað til þess að þær hafa ekki áður hlotið refsingu og að verulegur dráttur hefur orðið á rektsri málsins fyrir dómstólum. Þá var sakarkostnaði skipt jafnt milli þeirra og ríkisins.

Jórunn og Ragnheiður á­kváðu sjálfar að á­frýja dómnum í fyrra og sögðu á sínum tíma að dómur héraðsdóms gæti sett slæmt for­dæmi.

„Ég taldi hann [Okafor] vera í raun­veru­­legri lífs­hættu ef hann yrði sendur með þessu loft­fari,“ sagði Jórunn Edda í héraðs­dómi. Báðar báru fyrir sig að að­­gerðir þeirra hafi verið frið­­sam­­legar og mót­­mælin farið fram í þeim til­­­gangi að mót­­mæla brott­vísuninni. „Þetta var neyðar­úr­ræði,“ sögðu þær.

„Ef þessum dómi er leyft að standa ó­­breyttum er hætta á að tjáningar- og mót­­mæla­­frelsi í landinu verði settar þröngar skorður í krafti opinna og illa skil­­greindra full­yrðinga í texta hans,“ sagði í yfir­lýsingu kvennanna tveggja eftir dóm héraðs­dóm.

„Ef þessum dómi er leyft að standa ó­­breyttum er hætta á að tjáningar- og mót­­mæla­­frelsi í landinu verði settar þröngar skorður í krafti opinna og illa skil­­greindra full­yrðinga í texta hans,“ sagði í yfir­lýsingu kvennanna tveggja eftir dóm Héraðsdóm Reykjavíkur á sínum tíma.

Þær sögðu einnig að héraðsdómurinn væri illa unninn og „í besta falli studdur veikum rökum, á meðan lítið sem ekkert til­lit er tekið til þeirra skýru og mikil­vægu lagaraka sem verj­endur okkar lögðu fyrir dóminn.“