„Það eru tvö atriði sem einkenna yfirleitt plöturnar mínar. Það er alltaf einhver sensitív hlið og svo ákveðin rapphlið. Ég rappa alveg fullt á þessari plötu, en ég er alltaf að sækja meira og meira í þetta popp-element. Einhvern veginn algjörlega ómeðvitað hef ég fært mig nær poppinu,“ segir rapparinn Gauti Þeyr Másson.

Síðasta plata Gauta kom út í október 2018. Það hefur mikið vatn runnið til sjávar síðan þá. Nú er hann kominn með stóra fjölskyldu í Vesturbænum og tekur þátt í veitingarekstri í nágrenninu.

„Það er samt ekkert tengt einhverjum þroska að fjarlægjast hipphoppið, mér finnst ekkert samhengi þar á milli. Hipphoppið er alveg jafn merkileg tónlistarstefna og aðrar. En það má ekki gleyma því að ég hef verið að rappa í það langan tíma, að það er eðlileg þróun að ég hafi farið að leita á einhverjar aðrar slóðir,“ segir Gauti.

Hann segist hafa náð að aðlaga starfið fjölskyldulífinu, enda séu hann og kona hans, Jovana Schally, einstaklega gott teymi.

„Ég reyni að spila eins mikið og ég get, en auðvitað raða ég því á réttan hátt. Ég á náttúrulega þrjú börn núna. Þá passa ég upp á að bóka mig síður út á land, ef öll börnin eru hjá okkur. Flest gigg hérna í bænum eru eftir að þau eru sofnuð. Ég grínast stundum með það að ég sé að fara í einhvern rokkbúning. Ég er kannski heima í einhverjum pabbagír, í bleikum silkibuxum sem eru ógeðslega þægilegar. Set á pásu í miðri Trolls 3 og klæði mig upp fyrir rapptónleika, eins og ég sé að fara í eitthvert hlutverk. Síðan fer ég bara heim og klára myndina með krökkunum,“ segir hann.

Gauti átti eina stúlku, Stellu, áður en hann byrjaði með Jovönu.

„Fólk spyr oft hvort maður hafi verið tilbúinn til að eignast barn. Ég held að enginn sé alveg tilbúinn í eitthvað sem hann hefur ekki gert áður. Hvort sem þú ert 42 ára, 35 eða 17 ára. Ég var töluvert rólegri þegar Oliver fæddist. Elsta stelpan mín, Apríl, fylgdi svo með sambandinu. Hún kemur auðvitað inn í mitt líf nokkuð mótaður einstaklingur,“ segir hann.

Finnst þér börnin og breyttur lífsstíll hafa einhver áhrif á það hvernig þú semur tónlist?

„Bæði og. Ég hugsa alveg: Hvað eru börnin mín að fara að hlusta á? Hvaða ímynd munu þau hafa af mér einn daginn? Ég vil samt ekki láta það að vera orðinn pabbi á einhvern hátt ritskoða þær tilfinningar sem koma upp. Í staðinn fyrir að festast í þeirri hugmynd að maður fullorðnist við að eignast börn, þá finnst mér nauðsynlegt að geta sýnt þeim að ég geti sótt krakkann í mér. En það tekur auðvitað á að halda svona stórt heimili. Maður tekur ekki jafnmikinn þátt í eftirpartíunum eftir gigg. Það er samt smá tími í að ég hendi í barnaplötu, ég er ekki viss um að það gerist alveg strax,“ segir hann og hlær.

Fréttablaðið/Valli

Einstakt tjáningarform

Gauti var mikið í kringum tónlist sem barn og unglingur, en pabbi hans var upptökustjóri, sem hefur unnið með mörgum þekktum listamönnum.

„Ég kynntist í raun og veru rappinu þar. Þetta var tjáningarform sem heillaði mig ótrúlega mikið. Svo hafði ég líka bara gaman af því að fylgjast með einhverjum „bad boys“. Það var einhver spennufíkn í mér þegar ég var yngri. Hjólabretti, rapp, öfgar og yfirvaldsmótþrói. Það heillaði mig mikið að lifa hratt. Rappið er einstakt tjáningarform. Þú getur bæði komið frá þér einhverju algjöru bulli, en þú getur líka notað það til að koma einhverju mikilvægu til skila. Nefndu manneskju sem hlustar bara á pólitískt rapp: Það nennir því enginn. Það nennir enginn að horfa alltaf bara á fréttir. Á endanum myndi maður bara grilla í sér heilann.“

Gauti segist hafa verið inntur eftir því í viðtali fyrir stuttu af hverju hann kysi að tjá sig ekki um ýmis flókin mál sem hafa verið í brennidepli.

„Mér fannst ég einfaldlega ekki nógu vel að mér í þessum málum. Mér finnst alveg ótrúlega skrýtið að ætlast til þess að aðrir hafi skoðanir. Auðvitað finnst mér mjög mikilvægt að við séum meðvituð um það sem er í gangi í samfélaginu. En mér finnst ekki í lagi að skammast í öðrum fyrir að hafa ekki skoðun á öllum málum, og þá sérstaklega fyrir að hafa ekki ekki sömu skoðun og maður sjálfur,“ segir hann.

Umræðan berst að því að undanfarið hefur færst í aukana að þekkt fólk sé dregið til ábyrgðar fyrir orð sem féllu áður fyrr, eða verk sem þykja ekki standast tímans tönn, í ljósi samfélagslegra breytinga.

„Þetta er áhugaverð pæling. Myndi ég taka eitthvað til baka af því sem ég hef gert? Nei. Sé ég eftir einhverri vissri hegðun? Já, algjörlega. En ég held að það sé nauðsynlegt að gera mistök til að mótast. Til þess að ég læri rétta hluti, þá þarf ég að taka nokkrar rangar beygjur. Og ef ég hefði ekki tekið þessar röngu beygjur, þá væri ég ekki sama manneskjan og ég er í dag. Þú þarft ekki að fara lengra en til 2011 til að finna einhver lög og textabrot sem ég er ekkert stoltur af. Mér finnst samt nauðsynlegt að skoða þetta í samhengi við tímann og þroskann. Það er munur á því að vera nýorðinn tvítugur og svo þrítugur,“ segir hann.

Mikilvægast af öllu segir hann að læra af mistökunum.

„Stundum þarf að feta flóknu leiðina til að fá réttu útkomuna. En ég stressa mig alveg á þessu líka. Heldur þú að ég muni stoltur spila: Við elskum þessar mellur, fyrir börnin mín einn daginn? Nei. En ég get kennt þeim að læra eitthvað á því, alveg eins og ég gerði,“ segir Gauti.

Hann segist meðvitaður um að hann geti ekki strokað út söguna, en hann fái þá tækifæri til að útskýra fyrir þeim að sumt sé ekki í lagi.

„Ég hlustaði, öllu gríni sleppt, á það í gær og hugsaði: Guð minn almáttugur! Með þetta „mullet“, að rífa kjaft í einhverjum kjallara.“

„Hvað eru börnin mín að fara að hlusta á? Hvaða ímynd munu þau hafa af mér einn daginn?“
Fréttablaðið/Valli

Ekki allt sem sýnist

Hann segir skýringuna að baki nafni plötunnar vera tvíþætta.

„Ég er á bleiku skýi, en þetta er líka vísun í birtingarmyndina sem við setjum upp sem listamenn. Nú tala ég aðallega fyrir minn geira. Maður er alltaf að setja upp einhverja glansmynd af því að vera poppstjarna, sama hvernig manni líður. Þetta speglast svolítið á plötuumslaginu. Þessi bleiki heimur, þetta herbergi sem þú sérð. En síðan sér maður glitta út fyrir rammann, þar sem ljótu ljósatrössin eru og iðnaðarhúsnæðið, sem er í kringum myndatökuna. Það er ekki allt eins og það sýnist,“ segir hann.

„Mér finnst ógeðslega leiðinlegt á venjulegum tónleikum. Ef ég fer á tónleika og lagið er flutt bara alveg eins og það er á plötunni, af hverju er ég þá ekki bara í einhverju góðu partíi að hlusta á plötuna?“
Fréttablaðið/Andri Marinó

Hann segir tónlistarfólk eiga það til að að skapa einhverja óraunsæja ímynd í lögum sínum.

„Bleikt ský lýsir í raun bæði hvað mér líður vel, en minnir líka á að það er kannski ekki allt eins og það sýnist. Platan var samin á tveimur tímabilum. Ég tók einhverja dýfu í fyrra og samdi þá nokkur lög á plötunni, þar á meðal Malbik. Mér finnst mikilvægt að fólk viti að það skiptir engu máli hversu vinsæll þú ert, eða vel þér gengur að selja á jólatónleika, ef þú sinnir ekki geðheilsunni á skynsaman hátt, þá getur þér liðið illa. Malbik er samið á tíma þar sem mér leið ekki sérstaklega vel, en skilaði mér svo frábærum tilfinningum og ég er ánægður með lagið, sem hefði eflaust annars ekki orðið til. Það er bara svo mikilvægt að leyfa sér að líða.“

Gauti segist byrjaður að prófa sig áfram með ýmsar aðferðir í vegferðinni í leit að vellíðan, þar á meðal að að hugleiða.

„Núna er ég að prófa mig aðeins áfram með hausinn á mér, skoða betur hvernig ég hugsa. Við erum öll á einhverri vegferð, í leit að einhverju. Afi minn sagði alltaf að maður ætti að umkringja sig fólki sem er að leita að sannleikanum, en forðast fólk sem hefur fundið hann. Mér finnst það mikilvægt. Að halda áfram að fræða sig og leitast eftir því að betra sig. Ég er meira og meira að fatta það að tilgangur lífsins er að vera hamingjusamur. Sem ég er, sérstaklega þegar börnin eru kyrr og stillt,“ segir Gauti hlæjandi.

Oliver og Gauti bregða á leik fyrir ljósmyndarann.
Fréttablaðið/Valli

Nýtt upphaf

„Ég elska að rappa og klifra upp á einhverju sviði. Ég elska að gera gott „show“. Ég hélt síðast tónleika í eigin nafni 2017, og var síðast með útgáfutónleika árið 2016. Fyrir mér marka útgáfutónleikar einhvers konar nýtt upphaf. Þá finnst mér einhvern veginn alveg nauðsynlegt að skila DCC 100 prósent upplifun til áhorfandans. Við ætlum að breyta Gamla bíói aðeins,“ segir hann.

Þú getur sem sagt aldrei haldið bara venjulega tónleika?

„Það má ekki,“ segir hann brosandi. „Mér finnst ógeðslega leiðinlegt á venjulegum tónleikum. Ef ég fer á tónleika og lagið er flutt bara alveg eins og það er á plötunni, af hverju er ég þá ekki bara í einhverju góðu partíi að hlusta á plötuna? Ef fólk er að mæta á tónleika með mér, þá finnst mér ég skulda því einhverja einstaka upplifun.“

Platan Bleikt ský kemur út 3. júlí á öllum helstu streymisveitum og tónleikarnir fara fram í Gamla bíói þann 18. júlí. Miða er hægt að nálgast á tix.is.