„Enn eina ferðina er stór hluti gjör­gæslu LSH við Hring­braut lagður undir Co­vid-sjúk­linga og deildin full upp í rjáfur.“ Svo hefst færsla Tómas Guð­bjarts­sonar hjarta­skurð­læknis, einnig þekktur sem Lækna-Tómas, um á­standið sem nú er uppi á Land­spítala.

Hann segir fimmtu bylgju Co­vid-far­aldursins hafa verið við­búna út frá fjölda smita, sem eru engu að síður allt of mörg. Þeir sem eru lífs­hættu­lega veikir þurfi að leggjast inn á gjör­gæslu­deild, sem er „þeirra eina lífs­björg“.

Á­standið sé þó ekki bara erfitt á gjör­gæslu­deildinni.

„Í vikunni sem leið hafa nær engar hjarta- og lungn­að­gerðir farið fram vegan smits sem barst inn á legu­deildina - og smitaði þar bæði sjúk­linga og starfs­fólk. Þetta lamaði ekki að­eins starf­semi hjarta- og lungna­skurð­deildar, heldur einnig þeirra deilda sem þurftu að taka við sjúk­lingunum okkar“, skrifar Tómas.

Eins og í fyrri bylgjum far­aldursins sé þetta mikil á­skorun fyrir starfs­fólk Land­spítala sem þarf að halda úti lífs­nauð­syn­legri heil­brigðis­þjónustu alla daga, allt árið, án þess að sýkjast sjálft eða fara í sótt­kví.

„Við þessar að­stæður er al­gjör­lega ó­á­byrgt að ætla að af­létta öllum tak­mörkunum vegna Co­vid hér á landi. Til þess er Land­spítali, höfuð­fley ís­lenska heil­brigðis­kerfisins, enn of lekt. Sá leki verður ekki bættur yfir nótt – og því miður til­finningin að lítið sé í gangi – með ríkis­stjórnar­kapal í hæga­gangi. Á­byrgðin á stöðu LSH er stjórn­valda - sem um ára­tuga skeið hafa skammtað allt­of naumt til þeirra verk­efna sem ætlast er til af spítalanum. Co­vid hefur síðan bara þyngt róðurinn – og gert lekann aug­ljósari.“