Krummi Björgvinsson, sem einkum er þekktur fyrir að hafa komið fram með hljómsveitinni Mínus, opnar sig um andlegt og líkamlegt ofbeldi sem hann varð fyrir af hálfu séra Georgs, Margrétar Müller og smíðakennara þegar hann gekk í Landakotsskóla. Tilefnið er umfjöllun Fréttablaðiðsins um fjórar kvikmyndagerðarkonur sem vinna að heimildarmynd um skólann.

Slapp við kynferðislegt ofbeldi

Krummi segir að mikið hafi verið um refsingar og einelti, en að hann hafi sloppið við kynferðislegt ofbeldi. „Ég get því miður ekki sagt það sama um öll hin skólasystkin mín þrátt fyrir að Séra Georg reyndi það einu sinni með því að strjúka á mér lærið mjög nálægt klofi mínu með lostafullu augnaráði.

Það má segja að ég brást mjög illa við og snögg reiddist en einhverra hluta vegna brást ég ekki eins við þegar hitt ofbeldið átti sér stað. Maður bara tók því einsog maður ætti það skilið. Eins fráleitt og það er,“ skrifar Krummi.

Fátt stoppaði ofbeldið

Hann segir frá því að fátt hefði stoppað Margréti og Georg við að slá börnin utan undir eða klípa þau fast í handlegginn við minnsta tilefni. „Sem betur fer voru Margrét og Séra Georg ekki eins afkastamikil í ofbeldinu á þessum tíma en þau voru á forðum, kannski vegna sökum aldurs og vitundarvakningu fólks gagnvart kynferðislegu ofbeldi gegn börnum. En særandi orðbragð og niðurlæging var daglegt brauð,“ ritar hann áfram.

„Særandi orðbragð og niðurlæging var daglegt brauð.“

Eins segir Krummi að hann hafi orðið fyrir ofbeldi af hálfu Hirti nokkrum, smíðakennara við skólann. „ Ég man sérstaklega eftir einu atviki sem kom upp í smíða kennslu þar sem ég var að segja fyndna sögu við bekkjarsystkini mín, sem ég átti til með að gera því ég naut þess að að gleðja alla í kringum mig og láta fólk hlægja.

Þetta fór auðvitað í taugarnar á honum Hirti “smíðakennara”. Hann læddist aftan að mér með gaffer límbands rúllu og byrjaði að líma yfir allt andlitið á mér, flissandi. Mér brá auðvitað og byrjaði að gráta og þá skellti hann upp úr og hló hömlulaust í nokkrar mínútur. Ég reyndi af bestu getu að fjarlægja lím bandið en það reyndist mér erfitt því það reif upp húð og hár en á endanum tókst mér það. Ég var bara ellefu ára polli, sjáðu til. Svona uppákomur voru í daglegu lífi nemenda í Landakotskóla.“

Hefði lamið smíðakennarann til óbóta

Hann hafi sagt móður sinni frá þessu atviki sem bálreiddist og lét skólastarfsfólk heyra það. „Eineltið hætti um stund en svo hófst það aftur stuttu eftir. Ég tók eftir að Hjörtur var greinilega góðvinur Margétar og Georgs og efast ég stórlega um að hann hafi haft kennaramenntun að baki hvað þá kennara leyfi því hann var látinn gera alls konar “odd jobs” í kringum skólalóðina og hlaupa í skarðið þegar kennarar voru í veikindaleyfi.

Ég veit ekki hvort Hjörtur smíðakennari sé enn á lífi en ég reyndi einu sinni, fyrir löngu að hafa uppi á honum en hann virðist hafa horfið af yfirborði jarðar. Sem er nú reyndar gott því ég hefði hugsanlega barið hann til óbóta og ég endað í fangelsi. Reiðin var það mikil,“ skrifar Krummi.

„Eineltið hætti um stund en svo hófst það aftur stuttu eftir.“

Hann segir þó að reynslan í Landakotsskóla hafi ekki verið hörmungin ein. Hann hafi kynnst góðum vinum sem hjálpuðu hvoru öðru í gegnum skólagönguna, og að hann hafi stundað hjólabrettaiðkun af kappi sem hann segir að hafi haft góð áhrif á sig. „Í dag er ég ennþá smám saman að kljást við reiði og gremju frá þessum árum en tónlistin, konan mín, vinir og fjölskylda hafa hjálpað mér gífurlega mikið að vinna úr þessu. Fæ alltaf vægan sting í magann þegar ég sé ljósmynd af Séra Georg og Margréti Müller eða þegar ég á leið fram hjá Landakoti,“ skrifar hann áfram.

Slapp vel miðað við aðra

Krummi segir að hann hafi sloppið vel miðað við aðra skólafélaga sína. „Núna verður loksins gerð heimildarmynd um Séra Georg og Margrét Müller og þeirra hrottalega framferði gagnvart þolendum og hvað gekk á þarna öll þessi ár og ég tala nú ekki um hylmingu Kaþólsku Kirkjunnar. Löngu tímabært! En ekki hafa áhyggjur af mér. Er mjög lánsamur að eiga yndislega og kærleiksríka fjölskyldu, vini og kærustu. Í dag er ég á góðum stað í lífinu,“ skrifar hann að lokum og þakkar lesturinn. Færsluna má sjá í heild sinni hér fyrir neðan.