Ég vissi að ég var veik en mig grunaði ekki að ég væri með krabba­mein,“ segir Súsanna Sif Jóns­dóttir, en hún greindist fyrst með krabba­mein árið 2017, þá að­eins 26 ára gömul.

„Ég var búin að vera veik lengi og fara á milli lækna en þeir héldu alltaf að þetta tengdist vefjagigt sem ég hafði greinst með sem barn,“ segir Súsanna. Þar til hún greindist með krabba­meinið hafði hún í langan tíma verið slöpp og þreytt með hita á­samt því að hún hafði grennst mikið.

„Það var svo að ég held sjö­tti læknirinn sem ég fer til sem tekur eftir því að ég sé rauð á oln­boganum og á­kveður að taka sýni. Mér fannst þetta eitt­hvað skrítið af því ég hafði ekkert farið til hennar út af þessu en hafði verið svona í þrjú ár, hélt að þetta væri bara þurrku­blettur,“ segir Súsanna.

Í ljós kom að hvít­blóð­korn var að finna í sýninu og Súsanna var með eitil­frumu­krabba­mein. „Þegar læknirinn hringir í mig var ég akkúrat á leiðinni til hennar og hún segir mér að sleppa því bara og fara upp á spítala og hitta lækni þar,“ út­skýrir hún.

Er ég með krabbamein eða?

„Ég spurði bara strax hvað væri í gangi og hún sagði að það væri varðandi sýnið og vildi ekki segja mér meira í gegnum símann, ég sagði bara: út með það, er ég með krabba­mein eða?“
Súsanna segir að þegar læknirinn hafi svarað spurningu hennar játandi hafi henni orðið mjög brugðið og kviðið því að segja fjöl­skyldu sinni fréttirnar. Súsanna er enn með krabba­meinið sem hefur fylgt henni í fimm ár og margt hefur breyst hjá henni á þeim árum.

„Þegar ég greinist er mér sagt að við séum ekki mörg hérna á Ís­landi með þetta krabba­mein og að ég sé á fyrsta stigi og hafi lík­lega verið á því í mörg ár,“ segir Súsanna „Svo er mér bent á að 90 prósent þeirra sem greinist með þetta krabba­mein í heiminum fari aldrei af fyrsta stigi yfir á annað, þriðja eða fjórða stig og deyi því ekki úr sjúk­dómnum heldur með hann.“

Allt breytt

Raunin varð önnur hjá Súsönnu sem hefur þurft að fara í fjölda geisla- og lyfja­með­ferða til að reyna að sigrast á krabba­meininu. „Flestir sem greinast með eitil­frum­krabba­mein finna það þegar eitlarnir stækka en mitt var fyrst bara í húðinni og kom fram í þessum blettum eins og blettinum sem var á oln­boganum,“ segir Súsanna sem er með fjölda bletta á líkamanum sem líkjast líkt og henni fannst fyrst einna helst þurrku- eða exemblettum.

„Þarna fyrst eftir að ég fái að heyra að þetta sé á fyrsta stigi og verði lík­lega þannig verð ég ekki beint hrædd eða stressuð og grunaði ekki að þetta væri svona al­var­legt. Ég átti bara að fara í ljósam­eð­ferðir og halda þessu niðri þannig,“ segir Súsannan sem klárar ljósam­eð­ferð og er farið að líða betur þar til hún finnur einn daginn hnúð undir húðinni.


Við það breyttist allt og krabba­meinið var ekki lengur eins auð­velt viður­eignar og litið hafði út fyrir í upp­hafi. Það hafði stökk­breyst og Súsanna átti að fara í lyfja­með­ferð viku eftir að stökk­breytingin fannst.