New Dreams, önnur sólóplata Jófríðar Ákadóttur, sem einnig kallar sig JFDR, kemur út þann 12. mars. Henni verður fagnað með útgáfutónleikum í Iðnó og í beinu framhaldi heldur tónlistarkonan í Evróputúr. Jófríður, sem er 26 ára gömul, hefur í raun haft tónlistina sem aðalstarf frá því hún var á fermingaraldri og fagnar því að vera loks talin fullorðin.

Jófríður stofnaði sína fyrstu hljómsveit, Pascal Pinon, ásamt tvíburasystur sinni, Ásthildi, og tveimur vinkonum þeirra úr 9. bekk í Hagaskóla þegar þær voru aðeins 14 ára gamlar. „Þetta var árið 2009 og hélt sveitin okkur að vissu leyti uppi sem unglingum sem var frábært því á þeim tíma var erfitt fyrir unglinga að fá vinnu með skóla.“

Jófríður viðurkennir að hafa ekki alltaf þótt vænt um tónlistina sem þær sköpuðu á unglingsárunum. „Það kom alveg tímabil þar sem ég hreinlega þoldi ekki þessa músík en nú í dag er mér farið að þykja vænt um hana. Það er eiginlega pabba okkar að þakka en hann ýtti okkur út í að gera eitthvað sem var öðruvísi og óvanalegt og endist mikið betur en poppið sem við vorum upphaflega að vinna að,“ útskýrir Jófríður, en faðir þeirra systra er Áki Ásgeirsson tónskáld. „Hann var tæknistjóri okkar og ferðaðist með okkur þar sem hann sá um hljóðið og fleira. Hann kenndi okkur að halda góðum standard og vera svolítið passasamar.“

Erfitt að skilja veikindin

Faðir þeirra systra gerði þó meira en að halda utan um hljóð og standard því á tímabili hélt hann samstarfi þeirra systra hreinlega gangandi. „Við Ásthildur vorum á ólíku tempói og undir lokin á þessu verkefni var hún að berjast við króníska verki og átti við andleg veikindi, þunglyndi, að stríða og á þessum tíma skildi ég ekki hvað það var,“ segir Jófríður. „Það var að vissu leyti kannski aldurinn en það reyndist mér erfitt að skilja veikindin. Ég vildi koma út lögum og segja sögur en hún var komin á hægara tempó sem gerði mig frústreraða.“

„Við Ásthildur vorum á ólíku tempói og undir lokin á þessu verkefni var hún að berjast við króníska verki og átti við andleg veikindi, þunglyndi, að stríða og á þessum tíma skildi ég ekki hvað það var.“

Pascal Pinon gaf út tvær plötur, sú fyrri bar titilinn Twosomeness en sú síðari hét Sundur og segir Jófríður titlana vissulega táknræna fyrir stirðleikann í sambandi þeirra systra.

„Ég tók þessu persónulega og fannst þetta snúast um mig. Pabbi steig þó inn í og hjálpaði mér að klára seinni plötuna þegar Ásthildur gat ekki verið til staðar. Eftir að við hættum í hljómsveitinni slaknaði á þessari spennu á milli okkar og ég gat loks spurt hana: „Hvernig hefur þú það?“ Við gátum þá hist og verið systur og eftir að hafa tekið okkur langa pásu höfum við unnið töluvert saman. Í dag erum við perluvinkonur og ég veit ekki hvar ég væri án hennar.“

Þegar Jófríður var 16 ára stofnaði hún raftónlistarsveitina Samaris ásamt þeim Áslaugu Rún Magnúsdóttur og Þórði Kára Steindórssyni. „Það var meira attitjúd í þeirri tónlist miðað við hina einlægu Pascal Pinon.“ Sveitin starfaði í fimm ár, eða til ársins 2016, skrifaði undir útgáfusamning við One Little Indian og spilaði mikið erlendis. „Það má þó segja að það hafi verið flókið að vinna saman því við vorum á ólíkri bylgjulengd,“ útskýrir hún.

Jófríður var 18 ára þegar hún skrifaði undir samning við One Little Indian og segist undrast það að ekki sé betur haldið utan um unga tónlistarmenn sem skilja illa lögfræðileg atriði í slíkum samningum. „Útgáfufyrirtækin eru með fjölmarga lögfræðinga á sínum snærum og það var hamrað á því að samningurinn væri „industry standard“, en það hefði mátt útskýra betur fyrir okkur að við værum að selja tónlist okkar fyrir klink og fengjum aldrei réttinn að henni aftur.“

Sólóferill aldrei spurning

Jófríður segist alltaf hafa verið ákveðin í að leggja í sólóferil: „Ég hrópaði það hátt og snjallt!“ Fyrsta plata Jófríðar kom út árið 2017 og ber titilinn Brazil. Hana vann hún að mestu leyti sjálf með góðri aðstoð enda var hún reynslunni ríkari og ákveðin í að vera sjálf við stjórnvölinn á eigin ferli.

Undanfarin ár hafa farið í mikið flakk hjá söngkonunni sem átti í um tvö ár samastað í New York þar sem hún meðal annars vann að plötunni New Dreams. „Ég þurfti að gera þessa plötu um leið og ég hafði lokið þeirri fyrstu en um leið og ég var búin að taka hana upp, krassaði ég. Ég var ekki tilbúin, ég gat ekki klárað hana. Músíkin var tilbúin en ég lenti í einhvers konar frosti sem skrifstofufólk myndi kannski kalla kulnun en var lengi að viðurkenna það.“

Jófríður segist sjálf ekki alveg hafa áttað sig á því hvað bjátaði á en ósjálfrátt hafi hún slegið öllu á frest. „Ég gat ekki ákveðið hvað hún ætti að heita eða í hvaða röð lögin ættu að vera. Ég gat ekki klárað þakkarlistann og svo framvegis. Hver ákvörðun tók um þrjá mánuði og allt í einu voru þetta orðin tvö ár.“

Flakkið truflaði jarðtenginguna

Jófríður kom aftur til Íslands árið 2018 eftir að hafa ferðast og túrað og hálfpartinn búið í ferðatösku í nokkur ár. „Flakkið var svo mikið að ég náði ekki jarðtengingu. Þegar ég kom aftur til Íslands fann ég að ég þurfti þennan grunn. Ég þurfti að læra hvað það er að borga fasta leigu, fara út með ruslið, setja í vél og dusta rykið sem safnast þegar maður býr í mánuð á sama stað.“

Tónlistarkonan hefur þó ekki setið auðum höndum en í millitíðinni sá hún um tónlistina í kvikmyndinni Agnes Joy sem sló heldur betur í gegn undir lok síðasta árs. „Það var eiginlega algjör guðsgjöf að fá þetta verkefni því það má segja að Silja Hauksdóttir, leikstjóri myndarinnar, hafi togað mig út úr þessu ástandi. Þetta var mér dýrmæt reynsla og ég upplifði mikið traust.“

Jófríður er spennt fyrir Evróputúrnum fram undan enda segir hún samtalið við áheyrendur mikilvægt. „Mér finnst frábært að vera hér á landi og skapa en ég er ekki endilega að eltast við að búa bara til tónlist fyrir Íslendinga.“

Aðspurð hvort nýja platan sé frábrugðin þeirri fyrstu svarar Jófríður: „Hún er stærri í sér en fyrri platan. Það er stærri manneskja á bak við hana. Fyrri platan var lágstemmdari og einlægari. Ég fann sterka þörf fyrir að gera seinni plötuna og fann hvað ég þurfti mikið á því að halda að segja þetta. Ég loks treysti sjálfri mér til að pródúsera hana sjálf þó að ég hefði góða hjálp og auka eyru. Tónlistin fylgdi breytingunum á mér.“

Jófríður verður 26 ára nú í ár og segist fegin því að vera loksins talin fullorðin enda búin að vera í bransanum frá unglingsaldri. Hún er með umboðsmenn í Bretlandi og gerir í raun út þaðan. „Þau eru mjög fókuseruð á Bretland og ég fylgi því eins og staðan er núna.“