„Þótt samkomutakmörkunin sé miklu rýmri en hún var í tíð fyrri bylgna faraldursins þá hafa aldrei greinst fleiri smit og hin augljósa afleiðing af því er sú að fjölmörg fyrirtæki eru búin að bakka í eldra fyrirkomulag í sóttvörnum,“ segir Ólafur Stephensen, framkvæmdastjóri Félags atvinnurekenda.

Að sögn Ólafs hafa fyrirtæki þegar gripið til varúðarráðstafana umfram það sem felst í sóttvarnareglum stjórnvalda. Það hafi valdið vonbrigðum að „hið eðlilega ástand“ skyldi ekki vara lengur en það gerði.

„Þannig að menn eru til dæmis farnir að skipta vöruhúsum upp í sóttvarnahólf, skipta fólki á vaktir sem hafa engan samgang, raða niður hópum starfsmanna í mötuneyti og annað slíkt. Og svo er sprittað á milli. Allt er þetta í þeim tilgangi bæði að draga úr smiti en ekki síður til að draga úr hættu á því að það þurfi margir starfsmenn að fara í sóttkví ef það kemur upp smit í fyrirtækinu,“ útskýrir Ólafur.

Ólafur Stephensen, framkvæmdarstjóri Félags atvinnurekenda.
Mynd/Aðsend

Að sögn Ólafs er það spurning hvert hlutverk stjórnvalda verði í framhaldinu. „Það finnst mörgum að það mættu vera meiri upplýsingar og leiðbeiningar til fyrirtækjanna fyrst staðan er svona. Menn hafa til dæmis velt því upp hvort það sé eðlilegt að það gildi bara nákvæmlega sömu reglur um sóttkví bólusettra og óbólusettra,“ segir hann. Atvinnurekendur hafi einnig áhyggjur af því að smitrakningarteymið komist ekki yfir að hafa samband við alla.

„Við höfum haft svolitlar áhyggjur af því að það verði kannski til þess að það verði sendir fleiri en færri í sóttkví í öryggisskyni. Það skiptir máli núna þegar næstu skref verða tekin að finna taktískar leiðir sem duga til að halda faraldrinum niðri og jafnframt gera fyrirtækjunum kleift að starfa eins eðlilega og hægt er. Það þarf að hafa samtal og samráð til að auðvelda stjórnendum fyrirtækja að skipuleggja reksturinn hjá sér þannig að þeir lágmarki hættu á því að hann verði fyrir áhrifum af veikindum eða sóttkví starfsmanna.“

Fundað var um stöðuna í faraldrinum í velferðarnefnd þingsins í gær. Á fundinn komu Alma Möller landlæknir, Kamilla Sigríður Jósefsdóttir, staðgengill sóttvarnalæknis, Ingileif Jónsdóttir, prófessor í ónæmisfræði, Már Kristinsson, yfirlæknir smitsjúkdómadeildar Landspítala, og Páll Matthíasson, forstjóri Landspítala.

Helga Vala Helgadóttir, formaður nefndarinnar, segir hljóðið í fundargestum hafa verið þungt. Veiran smiti mun meira nú en áður. „Mér fannst við öll tala þannig að það væri ekki hægt að gera ekki neitt. Þá heitir það að lifa með veirunni. Þetta er spurning sem þarf að bera fram við stjórnvöld,“ segir hún. Svara þurfi því hvað ráðherrar eigi við þegar þeir tali um að lifa með veirunni. „Jú, við þurfum að lifa með veirunni en við þurfum að passa upp á að samfélagið geti starfað. Það er í raun og veru verkefnið okkar.“