Sigrún Elísabeth Arnardóttir tók við þremur stjúpbörnum þegar hún hóf sambúð með fyrrum eiginmanni sínum aðeins 16 ára gömul og fljótt bættust þeirra eigin börn í hópinn. „Ég var nýorðin 16 ára þegar ég flutti frá Hvammstanga, út í sveit til mannsins míns fyrrverandi, sem þá var þrjátíu og eins árs bóndi. Það var dásamlegt að búa í sveitinni og mér leið mjög vel þar. Ég kom þó minnst nálægt sveitastörfum, hann var bóndinn og ég var húsmóðir auk þess að sjá um börnin.“ Sigrún var nýorðin 17 ára þegar fyrsta barnið, dóttirin Perla, kom í heiminn og í framhaldi bættist þétt í hópinn en um tvö til þrjú ár voru á milli barna.

Sigrún ólst upp í fjögurra systkina hópi og aðspurð hvort hana hafi alltaf langað í stóra fjölskyldu svarar hún: „Nei, ég hef aldrei spáð í það hversu mörg börn mig langi í. Alls ekki. En þegar ég var krakki og unglingur passaði ég oft börn og ellefu ára gömul eignaðist ég litla systur sem fylgdi mér um allt og var mikið hjá mér þegar ég flutti í sveitina.“

Fimm barna móðir 25 ára


Við tuttugu og fimm ára aldur var Sigrún orðin fimm barna móðir. „Ég hef alltaf verið langt á undan sjálfri mér,“ segir Sigrún þegar talið berst að því að hún hafi óvenju ung átt mörg börn. Í þessum töluðu orðum hringir síminn. Ein af eldri dætrunum er með þær fréttir að leikskólinn loki óvenju snemma í dag og því þurfi að sækja yngsta soninn fyrr. Það er augljóst að samvinnan er góð á heimilinu og dóttirin tekur þetta að sér möglunarlaust. „Ég held ég hafi alltaf verið fullorðinsleg þó ég hafi tekið hratt unglingsskeið um 12-14 ára aldurinn.“

Jafnaldrar Sigrúnar á Hvammstanga splittuðust upp um landið í framhaldsnám eftir grunnskólann og segist Sigrún ekki hafa spáð mikið í það hvað hinir væru að gera, sjálf hafi hún verið komin með börn og haft í nægu að snúast.

Ég hef alltaf verið langt á undan sjálfri mér.

Heyra má að Sigrún er stolt af börnum sínum stórum og smáum. „Krakkarnir eru öll rosalega flott og dugleg. Frumburðurinn Perla er 23 ára og spilar handbolta með Fram og landsliðinu. Hún og kærastinn hennar keyptu sér hús á Selfossi í fyrra og ætla að gifta sig í sumar.“ Tvær elstu dæturnar eru fluttar að heiman og er sú þriðja með annan fótinn í Reykjavík þar sem hún er í námi.

Fjórtán börn með öllum


Sigrún er orðin amma en næstelsta dóttir hennar, Fanney er orðin móðir. „Ég á fimm barnabörn, næstelsta dóttir mín á barn sem er 20 mánaða og stjúpdætur mínar tvær eiga tvö börn hvor. Maðurinn minn átti þrjú börn fyrir og ein stjúpdóttirin mín býr á Selfossi og er samgangurinn mikill, strákurinn hennar hleypur til dæmis oft til okkar eftir æfingar og hin tvö sem búa í Mosó koma oft um helgar. Tvö stjúpbarna minna bjuggu þónokkuð mikið hjá okkur í sveitinni og tel ég stjúpbörnin til minna barna.“

En þá er þó ekki öll sagan sögð, tíu börn og þrjú stjúpbörn en nú býr einnig hjá Sigrúnu, í varanlegu fóstri, stúlka sem hún telur einnig til sinna barna. Samtals eru börnin þá orðin fjórtán. Sigrún hefur aftur á móti ekki tölu á því hversu mörg börn hún hafi tekið að sér í gegnum tíðina. „Ég hef tekið að mér börn bæði í stuðning og fóstur í 18 ár svo það er kominn góður slatti af börnum."

Aðspurð hvers vegna hún hafi opnað heimili sitt og tekið að sér börn í fóstur, svarar hún með annarri spurningu: „Af hverju ekki? Ég er fær um það og það hefur alltaf gengið vel, segir Sigrún og hugsar sig um: „Ég er ofboðslega lánsöm. Ég á stórt og þétt fjölskyldunet og bý að miklum stuðningi. Það eru margir sem eiga það ekki og þar sem ég er fær um að hjálpa finnst mér það sjálfsagt.“

Ég á stórt og þétt fjölskyldunet og bý að miklum stuðningi. Það eru margir sem eiga það ekki og þar sem ég er fær um að hjálpa finnst mér það sjálfsagt.

Sigrúnu dreymdi alltaf um að mennta sig en þar sem barneignir hófust snemma sat það á hakanum. Hún lauk því stúdentsprófi, háskólanámi og meistaragráðu með stórt heimili og flutti með átta börn á Stúdentagarðana. Fréttablaðið/Sigtryggur ari

Langaði alltaf í nám


Þar sem Sigrún flutti í sveitina eftir grunnskólann og börnin komu fljótt eitt af öðru, sat frekari skólaganga lengi á hakanum. „Mig hefur alltaf langað í nám og hefði örugglega farið í það fyrr hefði það verið í boði. Ég prófaði fjarnámsáfanga þar sem ég þurfti að sjá sjálf um allt utanumhald og einnig bréfaskóla þar sem ég var að frímerkja verkefni og senda, en lítið sem ekkert var um kennslu svo lítið varð úr þessu.“

Hin námsþyrsta Sigrún sá svo árið 2010 auglýsingu frá Háskólastoð en í ljós kom að til að fara þá leið þyrfti hún að mæta vikulega í tíma í Reykjanesbæ. Búandi í sveitinni við Hvammstanga með fjölmörg börn vissi hún að það myndi ekki ganga. „Ég reyndi mikið að fá það í gegn að taka námið alfarið sem fjarnám en það karp gekk ekki lengi vel. Svo fór þó að ákveðið var að verða við ósk minni og mér boðið að hefja fjarnám. Þá aftur á móti var ég með fjögurra mánaða gamalt barn og ekki alveg tilbúin.

Starfsmaðurinn sem ég hafði verið í sambandi við hringdi þá í mig og tilkynnti mér að ég gæti þetta alveg.“ Sigrún skráði sig til náms í Háskólastoð og í framhaldi í Keili og lauk þaðan stúdentsprófi.

„Það var svo gaman að finna að maður gæti lært. Það var allt annar og nýr heimur sem opnaðist þegar ég var komin í nám og kynntist öðru fólki, það var æðislegt.“

Stúdentagarðar með átta börn


Eftir stúdentsprófið hóf Sigrún fjarnám í sálfræði við Háskólann á Akureyri. „Þegar ég var í BA náminu var ég með tvö ungbörn en þannig hefur því í raun verið hagað með allt mitt nám,“ segir Sigrún og hlær. „Myrra átti það til að vakna á 10 mínútna fresti á kvöldin og þá brá ég á það ráð að setja hana í barnabílstól undir borð. Þannig gat ég ruggað henni með fótunum í myrkrinu undir borðinu á meðan ég sjálf lærði í birtu.“

Þegar ég var í BA náminu var ég með tvö ungbörn en þannig hefur því í raun verið hagað með allt mitt nám.

Eftir útskriftina frá Háskólanum á Akureyri komst Sigrún inn í mastersnám í klínískri sálfræði við Háskóla Íslands. „Þá flutti ég með börnin í bæinn og við fengum inni á Stúdentagörðunum. Þarna var Perla flutt út og Sóley leigði herbergi á Selfossi þar sem hún var í framhaldsskóla.“ Sigrún kom sér því fyrir á Stúdentagörðunum með átta börn.

„Ég held ég hafi fengið stærstu íbúðina sem var í boði og mér þykir enn svo vænt um hana. Íbúðin var björt og há til lofts og einhvern veginn náðum við að koma okkur vel fyrir en ég svaf á svefnsófa í stofunni með yngstu börnin, Myrru og Bæron.“

Heimili fjölskyldunnar á Selfossi hýsti áður gistiheimili fyrir ferðamenn, þar er pláss fyrir alla enda svefnherbergin níu talsins og allir hjálpast að. Fréttablaðið/Sigtryggur ari

Skilnaður í miðju mastersnámi


Sigrún og börnin bjuggu á Stúdentagörðunum í eitt og hálft ár, eldri börnin fóru í Melaskóla og þau tvö yngstu á leikskóla Félagsstofnunar stúdenta. „Þau eru einu börnin mín sem hafa farið á leikskóla. Ég man þegar ég skildi þau eftir í fyrsta sinn og þau fóru að gráta að ég hugsaði með mér hvað ég væri að gera þeim,“ segir Sigrún og hlær að upprifjuninni.

„Þetta var auðvitað mikið álag en ég held ég hafi hreinlega ekki haft tíma til að mikla þetta fyrir mér. Ég ætlaði, og þess vegna gekk þetta. Það kom aldrei til greina annað en að þetta myndi ganga upp.“ Sigrún nefnir þó að eðli málsins samkvæmt hafi hún ekki gert mikið annað en að sinna námi og börnum, háskólafélagslífið hafi setið á hakanum. „Minn djammtími fór í heimilið og börnin.“

Þetta var auðvitað mikið álag en ég held ég hafi hreinlega ekki haft tíma til að mikla þetta fyrir mér.

Á meðan Sigrún dvaldi í Reykjavík ákváðu hún og maður hennar að binda endi á sambandið svo hún sneri ekki aftur í sveitina heldur fór að leita að nýju framtíðarheimili fyrir sig og börnin. „Ég vildi eitthvað annað. Ég vildi skilnað. Ég hafði komið mér upp heimili í bænum þegar ég ákvað að skilja og fór einfaldlega ekki til baka, það varð allt eftir og þegar börnin fara í sveitina þá er allt þeirra þar enn þá.“

Sigrún fór að huga að næstu skrefum og skoða fasteignir sem kæmu til greina. Tvær dætur hennar og önnur stjúpdætra búa á Selfossi og fljótlega fóru fasteignir á því svæði að verða álitlegri. „Ég sendi svo einhver þrjú hús á Selfossi á dóttur mína og tengdason sem voru fljót að koma á skoðun með fasteignasala. Sjálf held ég að ég hafi ekki verið fær um að gera neitt af viti á þessum tíma.“

Sigrún skoðaði húsin þrjú en heillaðist mest af gistiheimili með aukaíbúð. „Þetta gerðist í raun allt ótrúlega hratt og ég var allt í einu búin að kaupa gistiheimili með níu svefnherbergjum á Selfossi.

Lífið á gistiheimilinu


Fjölskyldan flutti inn þann 22. desember 2018, rétt fyrir jól. „Þegar við fluttum inn var í raun eins og við værum að stimpla okkur inn á hótel því fyrri eigendur höfðu skilið allt eftir sem notað var í reksturinn og því voru rúmin uppábúin og allt hreint og fínt. Stofan hafði áður verið eitt herbergjanna svo fyrstu jólin var vaskur við hlið jólatrésins, en það var allt í góðu,“ segir Sigrún og hlær.

Sigrún segir marga brandara hafa sprottið út frá búsetu fjölskyldunnar á fyrrum gistiheimili. „Fyrst eftir að við fluttum inn gengu allir beint inn án þess að banka þar sem fólk bjóst við lobbý eða svona inngangi eins og í blokk þar sem húsið mitt leit út eins og nokkrar íbúðir væru í því. Svo hef ég fengið nokkrar heimsóknir erlendra ferðamanna með bókunarnúmer í gistingu á gistiheimilinu og enn aðrir útlendingar hafa komið og beðið um vinnu,“ segir Sigrún og hlær, en enn talar heimilisfólk um að sækja eitthvað niður í lobbý og þar fram eftir götunum.

Fjölskyldunni líður vel á nýjum stað og segir Sigrún miklu skipta að allt sé í göngufæri, skóli, leikskóli, sundlaug og verslanir.

„Börnunum líður mjög vel og það er stutt að fara á milli staða. Sigrún starfaði upphaflega sem sálfræðingur á heilsugæslunni en hefur nýverið opnað sína eigin sálfræðistofu sem hún nefndi Tían, eftir barnafjöldanum. „Það gengur fínt og sinni ég bæði börnum, ungmennum og fullorðnum.“

Það reynist mörgum erfitt að muna aldur barna sinna en Sigrún hikar ekki þegar hún er beðin að telja upp hópinn sinn með nöfnum og aldri: „Bæron Skuggi er fimm ára, Myrra Venus, sex ára, Eldon Dýri, átta ára, Jasmín Jökulrós er að verða 10 ára, Frosti Sólon er að verða 13 ára og Skjöldur Jökull að verða 15 ára, Sóley Mist er 18 ára, Máney Birta 20 ára, Fanney Sandra verður 22 ára og Perla Ruth verður 24 ára á árinu. Ég er svo skipulögð í þessu að ég hef hrúgað flestum í janúar og febrúar og svo er ein í maí, tvö í júní, eitt í júlí og eitt í september.“

Það er fátt betra en að gæða sér saman á súkkulaðiköku og mjólkurglasi en þegar Sigrún fer í matarbúð kaupir hún 20 lítra af mjólk í hvert sinn. Fréttablaðið/Sigtryggur ari

Bílslys með átta börn


Fjórði dagur júnímánaðar árið 2018 reyndist örlagaríkur í lífi fjölskyldunnar. Það sem upphaflega var gleðidagur þegar Sigrún hélt með sjö barna sinna og systurson til Akraness að berja fyrsta barnabarnið nýfætt, augum, lauk í hræðilegu slysi.

„Við vorum á leið í bæinn aftur frá Akranesi þegar ökumaður úr gagnstæðri átt tekur fram úr og lendir beint framan á okkur.“ Sjálf man Sigrún ekkert eftir slysinu enda fékk hún alvarlegan heilahristing og rotaðist. Fjölmargir sjúkrabílar fluttu hópinn á sjúkrahús. „Mikill viðbúnaður var á sjúkrahúsinu enda óvenjumörg börn í bílnum.“

Meirihlutinn var útskrifaður fljótt með minniháttar meiðsli en Sigrún og Myrra, næstyngsta barnið lágu áfram inni. Sigrún var á níu manna bíl þar sem tveir farþegar geta setið við hlið bílstjóra. Myrra sat í miðjunni og þar sem enginn loftpúði er þar og sætið losnaði frá gólfi lenti hún harkalega á mælaborðinu.

„Henni var haldið sofandi á gjörgæslu í nokkra daga með kjálkabrot og samfallið lunga.“ Heilahristingur Sigrúnar var það alvarlegur að hún gat lengi ekki opnað augu fyrir hausverk og alls ekki setið upprétt. „Ég held mér hafi verið rúllað í hjólastól til hennar fyrsta daginn. Ég gat ekki verið hjá henni og það er ömurleg tilfinning að vera móðir sem er ekki hjá barninu sínu undir þessum kringumstæðum og ég var með mikið samviskubit,“ segir Sigrún en atburðarásin er enn fremur óljós og hún hefur ekki treyst sér í að fara í gegnum skýrslurnar.

„Þegar ég sá Myrru fyrst var hún svo illa farin að ég þekkti hana ekki einu sinni.“ Henni var haldið sofandi þar til ástand hennar var orðið stöðugt og bólgan hafði hjaðnað til muna. „Ég held að svona lítið barn gæti ekki vaknað við þetta.“

Myrra hefur náð góðri heilsu í dag en Sigrún er enn að berjast við afleiðingar heilahristingsins. „Eftir slysið hef ég fengið margar lexíur í þolinmæði sem hefur aldrei verið mín sterkasta hlið. Ég get ekki allt sem ég gat. Ég rekst oft á veggi og þarf að byrja upp á nýtt og er að læra hvaða rytmi hentar mér núorðið. Ég er vön að vilja að allt gerist strax en þarf nú að læra hvar mín takmörk eru og æfa mig í þolinmæði.

Þegar ég sá Myrru fyrst var hún svo illa farin að ég þekkti hana ekki einu sinni.

Allt breytt í lífinu


Eins og heyra má hefur líf Sigrúnar tekið stakkaskiptum á nokkrum árum og hún er að fóta sig í nýjum veruleika. „Það er í raun allt breytt í mínu lífi,“ segir Sigrún sem lítur framtíðina björtum augum, þó hún sé að mestu óráðin.

Sigrún sem eignaðist 10 börn á aðeins 18 ára tímabili er nú í raun í fyrsta sinn á fullorðinsárum, án þess að vera með ungbarn á heimilinu og segir það vera sérstaka tilfinningu. Yngsta barnið, Bæron Skuggi er nú fimm ára gamall og Sigrún segist aðspurð eiga nægan frítíma. Heimilislífið gengur smurt fyrir sig en ekki er um strangar reglur eða hlutverkaskipti að ræða.

Sjálf segist Sigrún ekki sérlega skipulögð og til að mynda hugsi hún oftast samdægurs um það hvað eigi að vera í kvöldmatinn. Á hennar heimili dugir þó ekki eitt lambalæri heldur verða þau að minnsta kosti að vera tvö.

„Ég plana ekki matarkaup fram í tímann enda leiðist mér að fara í matarbúð. Ég er svo heppin að húsinu fylgdi risastór kælir svo ég fer í búðina, kaupi 20 lítra af mjólk og þegar ég sé að það er farið að minnka í honum þá fer ég aftur og fylli á hann.“

Aðspurð segist Sigrún ekkert endilega segja fólki að hún eigi 10 börn. „Ég segi oftast bara að ég eigi slatta eða ég eigi nokkur,“ segir hún í léttum tón.

En hvað með rómantíkina? „Ég er alveg opin fyrir því að eignast mann í framtíðinni. Það væri gaman að eiga einhvern félaga en ég er búin að koma mér svo vel fyrir að ég veit ekki hvort að það væri skápapláss fyrir fatnað annars aðila,“ segir Sigrún og skellir upp úr. „Það verður örugglega einhvern tíma í framtíðinni.”