Eggert, sem býr í bænum Goroka, segist ekki viss um að útlendingar aðlagist nokkurn tíma fullkomlega samfélaginu á eyjunni í Suðvestur-Kyrrahafi. „Það er gjörólíkt því sem við eigum að venjast á svo margan máta. Hér býr obbi þjóðarinnar, eða í kringum 80 prósent, í dreifbýli þar sem er stundaður sjálfsþurftarbúskapur og það sem er afgangs er selt á mörkuðum í þéttbýli.

Þjóðin er samsett úr um 800 ættbálkum sem hver um sig á sitt tungumál eða mállýsku. Þegar þjóðin fékk sjálfstæði frá Áströlum árið 1975 varð það úr að þrjú tungumál urðu fyrir valinu: enska er stjórnsýslumálið og mál þeirra sem hafa náð einhverju menntunarstigi. Motu er málið sem stærsti ættbálkurinn talar og loks pidgin sem er sett saman úr nokkrum tungumálum.

Megnið af landinu er í eigu ættbálkanna og oft er nokkuð heitt í kolunum þar sem þeir berjast svo hatrammlega að mannfall verður.“ Eggert segir barist um eðalmálma, gas, olíu og fleira sem landið gefur af sér. „Stjórnarfar hér er sett upp í einmenningskjördæmum að breskri fyrirmynd og er oft fjör á þinginu þegar það situr.“


Fjölskyldur standa saman


Eggert segir fjölskyldur stórar og að oftast búi þær saman. „Ef eitthvað bjátar á svo sem atvinnumissir eða veikindi kemur fjölskyldan iðulega til hjálpar. Það er mjög sterk tenging við fortíðina en með tilkomu kristinna trúfélaga sem eru mjög öflug hér og þeirri staðreynd að þjóðin er að þróast eru þeir sem búa í borgum farnir að líkjast borgarbúum annars staðar í heiminum æ meira.

Eins er farið að sjá fyrir endann á því að ættbálkahöfðingjar og þorpsbúar ráði hér ríkjum öllu lengur. Með menntun og áhrifum annars staðar frá hefur þjóðfélagið breyst mikið bara á þeim rúmu fjórum árum sem ég hef verið hér.“

Mynd tekin á Goroka Show á síðasta ári, þar kemur fólk hvaðanæva af landinu saman, dansar þjóðdansa og klæðist hefðbundnum búningum.

Eggert starfaði lengst af við framleiðslu sjónvarpsefnis hér á landi og meðal annars sá hann um framleiðslu og leikstjórn á Stundinni okkar. „Ég vann við það verkefni í 13 ár þegar Björgvin Franz Gíslason var umsjónarmaður. Frá árinu 2006 rak ég mitt eigið framleiðslufyrirtæki sem gerði heimildarmyndir, einkum um listamenn, ódýr myndbönd og tónlistarþætti. Árin 2014 til 2016 framleiddi ég svo þættina um Ævar vísindamann sem unnu til Edduverðlauna fyrir allar þrjár, átta þátta seríurnar.“


Tilviljun réði för


Það var einmitt þegar Eggert var að vinna að þriðju seríu Ævars vísindamanns haustið 2015 að hann fékk tölvupóst frá Gísla Snæ Erlingssyni sem þá bjó í Singapúr. Vinur vinar hans var þá að leita að einhverjum sem gæti tekið við rekstri sjónvarpsstöðvar í Port Moresby á Papúa Nýju-Gíneu. „Ég veit ekki af hverju honum datt ég í hug en ég svaraði í hálfkæringi: Já, til er ég. Þar með fór ferli af stað og í byrjun árs var ég lentur í Port Moresby og farinn að vinna sem sjónvarpsstjóri TVWAN sem er í eigu írsks farsímafyrirtækis, Digicel. Ég kláraði auðvitað að vinna þáttaröðina með Ævari áður en ég lagði í 32 tíma ferðalagið frá Íslandi til Papúa Nýju-Gíneu.“

Aðspurður hve ætlunin sé að vera lengi ytra svarar Eggert: „Ég hafði hugsað mér að vera hér til langframa en með tilkomu Covid-19 breyttust forsendurnar nokkuð og stutta svarið við þessari spurningu er: Ég bara veit það ekki.“

Eggert hér ásamt tökumanni sjónvarpsstöðvarinnar TVWAN sem er að mynda rúgbýleik en rúgbý er mjög vinsæl íþrótt á Papúa Nýju-Gíneu.

Myndir um loftslagsmál


Eggert starfar nú fyrir Centre for Social and Creative Media, rannsóknarsetur við háskólann í Goroka, bæ á austurhálendi landsins. „Það var kærkomið að koma hingað eftir dvölina í Port Moresby sem er að mörgu leyti erfið borg að búa í vegna glæpa og mikils hita.“

Rannsóknarsetrið vinnur heimildarmyndir um loftslagsmál og eins og nafnið gefur til kynna fleira sem viðkemur þeim sem í landinu búa. „Þó setrið sé hér við háskólann ferðumst við mikið í tengslum við þær myndir sem við vinnum. Það hefur gefið mér færi á að ferðast um landið þvert og endilangt og á öllum hugsanlegum farartækjum, eins og svokölluðum bananabátum, smáum og stórum flugvélum, jeppum, farþegabifreiðum og fótgangandi þegar farartæki komast ekki lengra.“


Landinu lokað


Eggert segir Papúa Nýju-Gíneu vera eitt örfárra ríkja þar sem COVID-19 hafi ekki breiðst hratt út. „Það verður þó að hafa í huga að heilbrigðiskerfið hér er fjársvelt. Fyrir um einni og hálfri viku var landinu lokað, það er að öllu flugi til og frá erlendum áfangastöðum var hætt og innanlandsflug lagt niður tveimur dögum seinna.“ Eggert segir að þannig hafi í raun tekist að setja alla þjóðina í sóttkví enda vegasamgöngur á milli landshluta bágbornar. „Að auki er hér eins konar útgöngubann og fólk er hvatt til að vera heima.“

Aðspurður hvort ekki hafi komið til greina að halda heim segir Eggert það vissulega hafa komið upp og sé enn í skoðun. „Það sem setti strik í reikninginn var það að hér lokaðist allt og eins og er kemst maður hvorki lönd né strönd,“ segir Eggert en ætlar að skoða málið á næstu dögum og vikum.


Vísindaskáldsagan rætist


Eggert hefur nýverið lokið við sína fyrstu skáldsögu sem hann segir virkilega eiga erindi nú þegar heimsbyggðin stendur á tímamótum. „The Banana Garden varð að vissu leyti til af sjálfu sér. Ég hef lengi dundað mér við að skrifa allra handa prósa og leit á þá texta sem æfingar. Þegar frá leið sá ég svo að það var samhljómur í þessum textabrotum og fór að spinna lengri sögu úr þeim.“

Eggert segist flokka bókina sem vísindaskáldsögu en í henni verði heimurinn fyrir gríðarlegu veðrafári sem setji allt á annan endann. „Veðravítin eru af völdum loftslagsbreytinga og allt stjórnkerfi heimsins fer meira og minna úr sambandi. Kerfi sem okkur þykja sjálfsögð hætta að virka og útlitið er ansi svart.“


Veðravítin eru af völdum loftslagsbreytinga og allt stjórnkerfi heimsins fer meira og minna úr sambandi. Kerfi sem okkur þykja sjálfsögð hætta að virka og útlitið er ansi svart.

En ætli Eggert finni samhljóm með söguþræðinum og þeirri vá sem heimsbyggðin nú stendur frammi fyrir?


„Já, það geri ég. Faraldurinn sem nú geisar hlýtur að verða til þess að heimurinn allur verði að skoða sinn gang; efnahagslega og stjórnarfarslega, enda viðbrögð ríkisstjórna margra ríkja mjög ámælisverð. Í grunninn er þetta það sem skáldsaga mín fjallar um, að mannkynið þarf að skilja að við erum öll stödd á sömu plánetunni og hvort sem okkur líkar það betur eða verr eru örlög okkar samtvinnuð. Alheims­plágan COVID-19 sýnir það og sannar.

Þessi fyrsta skáldsaga Eggerts mun koma út á ensku í kilju og rafbók hjá Olympia Publishing í London og hóf Eggert söfnun fyrir útgáfu hennar á Karolina Fund þar sem styrkjendum býðst að kaupa bókina fyrirfram. „Þegar þetta viðtal birtist eru aðeins örfáir dagar til stefnu á Karolina Fund. Ástæðan fyrir því að ég fór þá leið að reyna hópfjármögnun er sú að þar sem ég er enn óútgefinn höfundur og er ekki með umboðsmann þarf ég að taka þátt í kostnaði við útgáfu fyrstu bókarinnar,“ segir Eggert að lokum en söfnuninni lýkur þann 10. apríl næstkomandi.


Skoða má verkefni Eggerts á slóðinni: https://www.karolinafund.com/project/view/2783