Hannes S. Jónsson hóf ungur að árum að starfa innan körfuboltans en þegar hann var 15 ára gamall settist hann í stjórn körfuboltadeildar Breiðabliks og sama ár, árið 1990, sat hann sitt fyrsta ársþing KKÍ. Fyrir þann tíma hafði Hannes ekki æft körfubolta og ekki haft mikinn áhuga á íþróttinni.

„Litli bróðir pabba fór í skiptinám til Bandaríkjanna og kom til baka til Íslands með körfuboltabakteríu sem hann smitaði mig af. Ég varð strax heltekinn af körfuboltanum og sökkti mér í starfið hjá Blikum. Rétt eftir fermingu var ég kominn í stjórn körfuboltadeildar Breiðabliks og mætti á mitt fyrsta ársþing KKÍ 15 ára gamall. Ég var ekki mikið að stunda félagslífið þegar ég var í menntaskóla þar sem körfuboltinn átti hug minn allan,“ segir Hannes um rót körfuboltaáhuga síns.

Afi fékk hjartaáfall í kirkjunni

„Það stakk smá í stúf að svona ungur maður væri kominn í stjórn deildar. Fjölskylduaðstæður höfðu mótað mig mikið en þegar ég var unglingur þurfti ég oft að hafa áhyggjur af því að það væri ekki til mjólk út á morgunkornið. Ég er elstur af þremur bræðrum og ég lét yngri bræður mína oft vera í forgangi þegar kom að því að fá það sem þurfti,“ segir hann um uppvaxtarár sín.

„Við vorum bara venjuleg fjölskylda sem bjó í Kópavogi, á Flúðum og í Breiðholti. Pabbi og afi voru með fyrirtæki saman sem fór í gjaldþrot og þeir feðgar töluðust ekki við í kjölfar þess. Ég man það vel að fyrsta stóra ákvörðunin í lífinu hjá mér var þegar það var lagt upp í hendurnar mér að ákveða hvort að afa og ömmu yrði boðið í fermingarveisluna mína sem síðan var greidd af einhverju leyti af fermingapeningunum mínum.

Ég ákvað að bjóða þeim, og svo í fermingunni fær afi minn hjartaáfall og er sóttur af sjúkrabíl í kirkjuna. Þetta hafði töluverð áhrif á mig og ég var vanur því að taka mikla ábyrgð á unglingsaldri. Þegar ég er svo 27 ára gamall lést faðir minn langt fyrir aldur fram en hann var á svipuðum aldri og ég er núna.

Þessi áföll hafa þjappað fjölskyldunni saman sem var mjög náin fyrir. Þrátt fyrir þær aðstæður sem ég rek hér að framan ríkti mikill kærleikur innan fjölskyldunnar og mamma og pabbi gerðu allt sem þau gátu til þess að láta okkur bræðrunum líða vel,“ segir þessi 45 ára gamli maður.

Fjölskylduaðstæður höfðu mótað mig mikið en þegar ég var unglingur þurfti ég oft að hafa áhyggjur af því að það væri ekki til mjólk út á morgunkornið.

Hrundi niður vegna mikls álags

„Sonur minn, Jón Gautur, er skírður í höfuðið á afa sínum og ég passa upp á að halda minningu pabba í heiðri og þrátt fyrir að börnin mín tvö hafi ekki fengið að hitta afa sinn þá finnst þeim þau þekkja hann. Ég sakna hans og stundum verð ég reiður að hann hafi farið frá okkur svona snemma. Ef ég er sem dæmi að dunda mér eitthvað heima fyrir og heyri lag sem við kunnum báðir að meta þá óska ég þess heitt að hann væri hér enn hjá okkur. Söknuðurinn hverfur aldrei og pabbi verður alltaf með mér,“ segir hann.

Fyrir nokkrum árum síðan tók síðan vinnan sinn toll hjá Hannesi þegar líkaminn hrundi og hann var lagður inn á sjúkrahús vegna of mikils líkamlegs og andlegs álags. „Við þurftum að taka á erfiðum málum innan KKÍ árin 2014 og 2015 og þar á eftir stækkaði sambandið vegna velgengni karlalandsliðsins og annara landsliða.

Samhliða því að við jukum starfsemi okkar komu hins vegar ekki tekjur frá afrekssjóði Íþrótta-og ólympíusambands Íslands, ÍSÍ þar sem ríkissjóður lagði sjóðnum til mjög lítið framlag þar til bara fyrir örfáum árum. Engar tekjur komu heldur frá alþjóða körfuboltasambandinu, FIBA á þessum tíma. Af þeim sökum var fjárhagsstaðan í lok árs 2017 orðin mjög slæm sem olli mér töluverðum áhyggjum og auknu álagi á andlegu og líkamlegu hliðina.

Blóðþrýstingurinn var orðinn allt of hár og líkaminn hrundi á endanum. Það tók nokkurn tíma að jafna mig og ég viðurkenni það alveg að mér var hugsað til skyndileg fráfalls pabba og Ólafs E. Rafnssonar vinar míns á þessum tíma. Það er búið að niðurgreiða vel skuldir undanfarin ár og koma því sem eftir er í réttan farveg, og er fjárhagur sambandsins í mun betra jafnvægi í dag,“ segir formaðurinn.

Eiginkona Hannesar, Bergþóra Sigurjónsdóttir, og börnin þeirra Jón Gautur og Guðlaug Gyða.
Mynd/aðsend

„Þessi tími kenndi mér það að þrátt fyrir að ég hafi mjög mikla ástríðu fyrir körfubolta hef ég reynt að taka ekki inn á mig öll þau vandamál sem eru til staðar í körfuboltasamfélaginu því ég verð að setja mér einhver mörk. Það þykir sjálfsagt að maður sé til taks öllum stundum sólarhringsins sem er bara hið besta mál.

Ég vil að allir sem koma nálægt iþróttinni okkar frábæru geti rætt málin við mig á opinskáan hátt og þannig er það áfram en ég reyni að passa betur upp á að hvíla mig á milli tarna. Jón Gautur hefur svo fengið sinn skerf af erfiðleikum vegna starfs míns. Sem dæmi má nefna að þegar hann var rúmlega 10 ára gamall vatt fullorðinn einstaklingur sér að honum og bað hann um að skila því til mín að ég væri fáviti fyrir mín störf fyrir KKÍ,“ segir þessi ástríðufulli körfuboltaáhugamaður.

„Það skiptir mig líka mjög miklu máli að eiga góða að eins og fjölskylduna mína og samstarfsfélaga hjá KKÍ til að ræða málin á góðum nótum. Yndisleg fjölskylda, vinir og góðir samstarfsfélgar er dýrmætur demantur að eiga og þar datt ég svo sannarlega í lukkupottinn,“ segir þessi mikli fjölskyldumaður.

Kristinn Geir Pálsson og Guðbjörg Norðfjörð, samstarfsfélagar Hannesar hjá KKÍ.
Mynd/aðsend

Ofbeldi aldrei liðið innan KKÍ

Snemma á þessu ári spratt upp umræða um kynferðislega áreitni innan vébanda KKÍ og hefur sambandið verið gagnrýnt fyrir að taka ekki nógu hart á þeim málum.

„Um aldamótin, þegar ég var að koma inn í stjórnina, þá var tíðarandinn allt annar og einstaklingar töldu sig geta leyft sér ýmsilegt sem myndi aldrei líðast í dag. Það er mjög gott að tíðarandinn hefur breyst, við eigum aldrei að líða ofbeldi af nokkrum toga.

Þau mál sem hafa komið inná á borð hjá KKÍ þar sem talið er að einstaklingar á vegum sambandsins hafi gerst sekir um kynferðislega áreitni eða óviðeigandi samskipti hefur verið tekið á og engum málum sópað undir borðið. Okkur hjá KKÍ sárnar það afar mikið að heyra að við eigum að hafa sett mál til hliðar eða ekki tekið mark á þeim. Til þess að við getum tekið á málum þá verða þau hins vegar að koma formlega inná borð til okkar, það er ekki hægt að taka jafn viðkvæm mál fyrir bara á sögusögnum.

Ég hvet þá sem verða fyrir áreitni að einhverju tagi að stíga fram og láta okkur vita. Þeim málum verður tekið alvarlega, í dag höfum við samskiptaráðgjafa íþrótta- og æsklulýðshreyfingarinar sem tók til starfa í fyrra. Til hans er hægt að vísa þessum málum“ segir þessi reynslumikli maður.

Hannes er hér að störfum fyrir FIBA Europe en hann var í stjórn FIBA í nokkur ár.
Mynd/aðsend

Fyrir komandi ársþing hafa verið lagðar nokkrar tillögur eins og gengur og gerist og hafa nokkrar þeirra fengið meiri umræðu en aðrar. Þar á meðal er tillaga Umf. Kjalarness um að leyfa stúlknaliðum að leika á strákamótum á ákveðnu aldursstigi. Brynjar Karl Sigurðsson er hugmyndasmiðurinn að tillögunni en heimildarmyndin þar sem hann og lið hans eru í aðalhlutverki, Hækkum rána, hefur vakið þó nokkra athygli í samfélaginu undanfarið.

„Þessi tillaga mun fá efnislega meðferð á þinginu eins og allar aðrar. Hingað til hefur sú stefna verið ofan á að hafa mótahald í grunninn kynjaskipt en ákveðin kynjablöndun hefur verið leyfð ef þjálfarar beggja liða hafa samþykkt það og það má örugglega skerpa okkar regluverki.

Ákvörðun um róttæka breytingu á mótahaldi er tekin á ársþingi en ekki innan stjórnar.Um þjálfunaraðferðir þjálfara almennt, er það ekki mitt sem formaður að hafa skoðun á þeim. Félögin í landinu hafa tækfæri til að ræða tillöguna á þinginu og ákveða hvað skal gera,“ segir Hannes um tillögu Kjalnesinga.

Kitlar að fara á kaf í rallý aftur

Það sem kannski fáir vita er Hannes var á sínum tíma í fremstu röð í rallýheiminum þar sem hann hefur unnið titla sem aðstoðarökumaður. Hannes segist vera góður ökumaður sjálfur en aftur á móti alls ófær um að gera við bíla.

„Ég hef verið mikið í kringum rallýbransann síðan ég var unglingur en árið 2002 ákvað ég að verða aðstoðarökumaður hjá Hlöðveri Baldurssyni og við náðum að landa Íslandsmeistaratitli í nýliðlaflokki sem þá hét og í flokki einsdrifsbíla ásamt því að lenda í öðru sæti yfir heildina á Íslandsmótinu.

Rallý er frábær íþrótt og ég hef mjög gaman að því að fylgjast með því. Báðir bræður mínir hafa einnig verið á fullu í rallinu og í dag er litli bróðir formaður BÍKR ásamt því að vera varaformaður körfukattleiksdeildar Breiðabliks. Ég vil líka taka það skýrt fram að þrátt fyrir áhuga á sportinu þá er ég vita vonlaus þegar kemur að því að gera við bíla og get með engu móti hjálpað til í þeim efnum,“ segir ökuþórinn.

Hannes á góðri stundu með bræðrum sínum.
Mynd/aðsend