Páll Þór­halls­son, skrifstofustjóri í for­sætis­ráðu­neytinu, sagði að á­stæðan fyrir því að kostnaður við skimum hafi verið rúmum 500 milljónum meiri en tekju­rnar af ferðamönnum, væri vegna þess að ekki var talið forsvaranlegt að láta ferða­menn greiða fjár­festingar­kostnaðinn við verk­efnið.

Heil­brigðis­ráðu­neytið vann kostnaðar­matið og segir hann að margir ó­vissu­þættir hafi verið uppi um hvað skimun á landa­mærunum myndi kosta. Á­kveðið var að hún myndi standa yfir í 100 daga, lið­lega þrjá mánuði, og voru heildar­út­gjöldin metin tveir og hálfur milljarður.

Áætlað var að gjaldið, sem er lagt á far­þega á leið til landsins, myndi skila tveimur milljörðum en reiknað var með tvö þúsund far­þegum, í hundrað daga, sinnum tíu þúsund krónur. Þetta kom fram á upplýsingafundi almannavarna í dag.

„Á­stæðan fyrir því að það munaði þarna hálfum milljarði á kostnaðar­hliðinni og tekju­hliðinni sam­kvæmt þessum út­reikningum sem lágu til grund­vallar var hrein­lega sú að það var ekki talið for­svaran­legt að leggja fjár­festingar­kostnað að öllu leyti á ferða­menn í þessa þrjá mánuði þarna var gert ráð fyrir kostnaði við við við inn­viði við búnað sem mun væntan­lega nýtast eftir að þessu við­miðunar­tíma­bili lýkur,“ sagði Páll á fundunum.

Tekjurnar sem koma frá ferðamönnum er ætlað að mæta útjöldum ríkisins s.s laun starfsmanna við sýnatöku, búnaður til sýna­töku, pinnar og glös. Þær greiða einnig flutnings­kostnað með sýni, til dæmis akstur og í sumum til­vikum flug milli lands­hluta, svo dæmi séu tekin.