Vanda Sigur­geirs­dóttir, for­maður KSÍ, segir meðal annars frá upp­hafi sam­bands hennar og eigin­mannsins í við­tali í helgar­blaði Frétta­blaðsins.

Vanda hefur á­kveðið að gefa aftur kost á sér til for­mennsku á árs­þingi sam­bandsins í næsta mánuði.

Vanda lærði frí­tíma­fræði í Gauta­borg þar sem hún spilaði einnig fót­bolta. „Ég kom heim árið 1989 og fór að vinna í Ár­seli þar sem Kobbi er fyrir,“ segir Vanda og á þá við eigin­mann sinn Jakob Frí­mann Þor­steins­son.

„Hann var með per­manent og spangir þegar við hittumst auk þess sem hann var fjórum árum yngri en ég,“ segir Vanda hlæjandi en það tók hann fimm ár að fá Vöndu til að skipta um skoðun og gefa sér séns.

Allt pabba ykkar að þakka

„Ég hef oft sagt börnum mínum að það sé al­gjör­lega pabba þeirra að þakka að við séum öll þar sem við erum í dag. Hann hefur sagt það sjálfur að hann fann að ég ætti að verða konan hans og eltist við mig árum saman. Mér fannst erfitt að allir vinir okkar vissu að hann væri hrifinn af mér og var því ekkert alltaf voða næs - átti líka annan kærasta á tíma­bili. Hann bara beið og beið og aðra eins þraut­seigju hef ég varla heyrt um, sem betur fer,“ segir Vanda fegin því að hafa séð ljósið.

Setti loks niður varnirnar

„Þegar ég svo hætti að of­hugsa þetta og hugsa um hvað öðrum fannst, varð ég ást­fangin af honum. Ég setti niður varnirnar og leyfði mér að sjá betur hversu frá­bær­lega frá­bær hann er,“ rifjar hún upp en síðan eru liðnir tæpir þrír ára­tugir og þau hjónin hafa ekki að­eins verið sam­stíga í einka­lífinu heldur starfað saman stóran hluta ferilsins.

„Fyrst í fé­lags­mið­stöðinni og svo störfuðum við saman í yfir tíu ár við Há­skóla Ís­lands við náms­braut í tóm­stunda- og fé­lags­mála­fræði.“