Dr. Þorsteinn Ingi Sigfússon varð bráðkvaddur aðfarnótt þess 15. júlí aðeins 65 ára að aldri.

Þorsteinn Ingi Sigfússon fædd­ist í Vest­manna­eyj­um 4. júní 1954, son­ur hjón­anna Sig­fús­ar J. Johnsen, kenn­ara og fé­lags­mála­stjóra, og Krist­ín­ar S. Þor­steins­dótt­ur, hús­freyju og banka­starfs­manns.

Þorsteinn var forstjóri Nýsköpunarmiðstöðvar allt frá árinu 2007 og segir í tilkynningu á vef stofnunarinnar í dag að leiftrandi vísindamanns, góðs vinnufélaga og kærs vinar sé minnst.

Segir jafnframt í tilkynningu Nýsköpunarstofnunar:

Þor­steinn Ingi nam eðlis­fræði og stærðfræði við Kaup­manna­hafn­ar­há­skóla 1973-78 og lauk doktors­prófi frá Cambridge-há­skóla á Englandi 1982. Þar hlaut hann verðlauna­styrk Clerk-Maxwell og var kjör­inn „Rese­arch Fellow“ við Darw­in Col­l­e­ge 1981.

Þor­steinn Ingi fékk stöðu sem fræðimaður við Raun­vís­inda­stofn­un Há­skóla Íslands árið 1983 og var pró­fess­or í eðlis­fræði við HÍ frá 1989. Hann var stjórn­ar­formaður Raun­vís­inda­stofn­un­ar 1986-90, formaður rann­sókn­ar­ráðs 1996-99 og formaður tækni­ráðs Rannís 2008-2013.

Þor­steinn vann að teng­ingu fræðasam­fé­lags­ins við at­vinnu­lífið og tók þátt í stofn­un margra sprota­fyr­ir­tækja, t.d. Vaka-fisk­eldis­kerfa, Al-ál­vinnslu og Íslenskr­ar NýOrku. Hann var einnig formaður fram­kvæmda­nefnd­ar alþjóðavetn­is­sam­tak­anna (IPHE).

Hann var sæmd­ur ridd­ara­krossi fálka­orðunn­ar 2004 og hlaut rúss­nesku al­heimsorku­verðlaun­in, Global Energy Prize, 2007 fyr­ir fram­lag sitt til vetn­is­mála. Í fram­haldi af því stýrði hann stóru rann­sókn­ar­verk­efni við Tomsk-há­skóla. Eft­ir­lif­andi eig­in­kona Þor­steins Inga er Bergþóra Kar­en Ket­ils­dótt­ir, for­stöðumaður. Þau eignuðust þrjú börn; Davíð Þór, lækni, f. 1980, Dagrúnu Ingu, lækni, f. 1988, og Þor­kel Vikt­or, tölv­un­ar­fræðing, f. 1992. Barna­börn­in eru þrjú.

Minningin um einstakan mann mun lifa með okkur.