Helena Rós Sturludóttir
Sunnudagur 22. maí 2022
13.00 GMT

Við hittumst yfir kaffibolla á Flórunni sem opnaði nýlega en kaffihúsið er aðeins rekið á sumrin. „Það er mjög gaman að upplifa það að hér var ekkert fyrir 25 árum og í dag er þetta eitt vinsælasta kaffihús í Reykjavík á sumrin,“ segir Marentza og bætir við að það sé ánægjulegt að horfa til baka á það sem hún hefur afrekað.

Samhliða rekstri Flórunnar hefur Marentza rekið veisluþjónustu til margra ára en ásamt því rekur hún líka veitingastaðinn Klambrar bistro á Kjarvalsstöðum.

Marentza er fædd og uppalin í Færeyjum en hefur búið á Íslandi frá 1964. Hún segir að þrátt fyrir að hafa búið mun lengur á Íslandi en í Færeyjum sé hjartað alltaf þar. Marentza býr í fallegu einbýlishúsi í Skerjafirði í Reykjavík með eiginmanni sínum en þau eiga tvö börn og fjögur barnabörn.

Smurbrauðsjómfrú

Marentza hóf feril sinn innan veitingageirans á unglingsaldri, fyrst á Hótel Sögu og síðar á Hótel Loftleiðum. Átján ára gömul fluttist hún til Kaupmannahafnar í Danmörku þar sem smurbrauðsjómfrúin varð til.

Frá því að Marentza fluttist aftur til Íslands hefur hún meira og minna starfað við matargerð og veitingarekstur.

Aðspurð hvernig var að vera kona í veitingageiranum segir Marentza það hafa verið erfitt í upphafi. Hún hafi þurft að leggja mikið á sig til að læra að standa á eigin fótum og reka fyrirtæki.

„Ég man þegar ég var fyrst veitingastjóri á Hótel Borg, þá voru eingöngu karlmenn yfirmenn nema ég, konan sem gat verið mamma þeirra nánast,“ segir Marentza og bætir við að þar hafi hún í raun í fyrsta skipti fundið fyrir því að vera kona. Reynsla hennar úr veitingabransanum hafi þó styrkt hana.

Um það leyti sem Marentza hóf störf sem veitingastjóri gekk hún í kvennaklúbbinn BPW, Business and Professional Women, í Reykjavík.

Marentza segir klúbbinn hafa gefið sér mikið og að þar hafi hún fengið tækifæri til að styrkja sig í kringum fjöldann allan af áhrifamiklum og sterkum konum sem í dag eru góðar vinkonur hennar.

Þrátt fyrir að vera afar upptekin hefur Marentza gefið sér tíma til að vera í BPW klúbbnum í hartnær þrjátíu ár.
Fréttablaðið/Anton Brink

Kvennaklúbbur

Þrátt fyrir að vera afar upptekin hefur Marentza gefið sér tíma til að vera í BPW klúbbnum í hartnær þrjátíu ár og segir hún hugmyndina af Flórunni einmitt hafa kviknað þar 1997.

„Ein BPW systir mín var þá í borgarstjórn í umhverfismálum, Bryndís Kristjánsdóttir, en hún og garðyrkjustjóri Grasagarðsins á þeim tíma, Jóhann Pálsson, höfðu spjallað saman um það að það væri nú gaman að vera með kaffihús í garðinum. Hann hafði farið út um allan heim og sá að allstaðar voru veitingastaðir og kaffihús í grasagörðum.“

Marentza segir Bryndísi hafa leitað til sín og spurt hvort hún væri til í að opna kaffihús í garðinum. „Ég hafði aldrei komið í Grasagarðinn og ég hafði aldrei komið hingað inn,“ segir Marentza og bendir á húsnæðið sem Flóran er í.

„Ég kem hérna inn og sest á brúna, það var svolítið hráslagalegt veður og ég hugsaði með mér hvort ég gæti gert eitthvað hér. Þá var ekkert eldhús eða neitt,“ segir Marentza. Hún sé týpan sem hafi gaman af því að takast á við hluti sem séu mögulega ómögulegir og hún hafi ákveðið að slá til.

„Maðurinn minn smíðaði lítið afgreiðsluborð og ég bakaði kökur heima hjá mér, eins gott að enginn vissi það þá,“ segir Marentza og skellir upp úr og heldur áfram, „og kom með þær hingað og það var lítil uppþvottavél sem tók sjö til átta diska í einu. Ég hélt að þetta væri alveg nóg en ég var ekki búin að vera hérna í tvo mánuði þegar ég þurfti að ráða til mín starfsmann og þetta hefur vaxið svakalega síðan,“ segir Marentza.

Það hafi svo ekki verið fyrr en 2006 sem eldhúsið kom á Flóruna og segir Marentza það hafa verið ofboðslega gaman að geta loksins farið að elda almennilega og bjóða upp á góða rétti.

„Mörgum fannst þetta dauðadæmt – sérstaklega kollegum mínum. En þeir öfunduðu mig löngu seinna að sjálfsögðu,“ segir Marentza, en á meðan reksturinn er opinn á sumrin starfa nú um þrjátíu starfsmenn hjá henni.


„Mörgum fannst þetta dauðadæmt – sérstaklega kollegum mínum. En þeir öfunduðu mig löngu seinna að sjálfsögðu.“

Þolinmæði nauðsynleg

Aðspurð hver sé lykillinn að góðum rekstri svarar Marentza um hæl að nauðsynlegt sé að nenna hlutunum. „Þú þarft að nenna og ég hef bara verið lánsöm að ég hef góða nennu. Ég nenni mjög vel að vinna og það er fátt sem mér þykir leiðinlegt.

Ef þú nennir þessu þá er allt skemmtilegt en ef þú nennir þessu ekki getur þú lokað strax.“ Marentza bætir við að þolinmæði sé nauðsynleg, „þetta tekur tíma og maður má ekki vera óþolinmóður. Það tók mig alveg fimm ár að finna að þetta væri möguleiki.“

Marentza segir mun erfiðara að reka fyrirtæki í dag en áður fyrr, samkeppnin sé harðari og erfiðara sé að fá starfsfólk. „Þannig að þetta er erfiðara en engu að síður er þetta styrkjandi og gefandi því maður er alltaf að ögra sér.

Það er svo fyndið, maður þurfti að læra á tölvur og allt sem því fylgir. Öll samskipti fara fram á netinu og ég, sem kona fædd 1950, var ekki alveg þar. Svo er þetta orðið þannig að þú ert að panta matinn á borðinu, nota myndavélina,“ segir Marentza og bendir á QR-kóðann og hlær: „Það er fullt af fullorðnum konum sem segja guð minn góður, hvað er þetta, ég kann þetta ekki. Það er alltaf verið að ögra okkur en þetta er mjög hollt og ég tek glöð þátt í þessu.“


„Þetta tekur tíma og maður má ekki vera óþolinmóður. Það tók mig alveg fimm ár að finna að þetta væri möguleiki.“

Jafnréttisbaráttan


Að sögn Marentzu hefur hún fengið mikinn stuðning hjá vinkonum sínum í BPW klúbbnum. Þær hittist einu sinni í mánuði og að veran í klúbbnum hafi verið mjög lærdómsrík frá upphafi.

„Svo þessi tækifæri að komast út á ráðstefnur og kynnast öðrum konum og hlusta á málefni annarra. Maður fer alltaf með fullar töskur heim af fróðleik,“ segir Marentza, en ráðstefnur Evrópusamtaka BPW fara fram á þriggja ára fresti og í ár fari ráðstefnan fram á Hilton hóteli dagana 27. til 29. maí næstkomandi.

Hátt í 250 konur hafa skráð sig á ráðstefnuna en þær koma frá 27 löndum og segir Marentza þær mjög spenntar að koma til landsins. Þær horfi mikið til þess hversu langt íslenskar konur hafi komist í jafnréttisbaráttunni en þema ráðstefnunnar er jafnrétti.

„Íslenskar konur hafa verið duglegar en við eigum langt í land samt sem áður,“ segir Marentza og bætir við að það sé mikilvægt að konur hér á landi taki þátt í ráðstefnunni.

Á henni munu margar af áhrifamestu konum landsins á framabraut vera með fyrirlestur, þar á meðal Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra, Helena Dalli, ráðherra jafnréttismála í stjórn Evrópusambandsins, Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir vísinda-, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra, Tatjana Latinovic, forseti Kvenréttindafélags Íslands, Sigríður Hrund Pétursdóttir, formaður FKA, auk ellefu áhrifamikilla kvenna. Þá mun Eliza Reed forsetafrú vera með lokaorð.

Ráðstefnan er opin konum á öllum aldri en hægt er að nálgast allar upplýsingar á vefnum bpwiceland2022.is

Athugasemdir