Sumarið 2013 störfuðu þau Aron og Helen bæði sem leiðsögumenn í Öræfum, hvort fyrir sitt fyrirtækið. Aron keyrði ferðamenn á traktor út í Ingólfshöfða, á milli þess sem hann gekk með þá á jökul. Helen vann fyrir leiðsögufyrirtæki í Skaftafelli og keyrði ferðamenn þaðan um sveitina.


„Það fór ekki á milli mála þegar Helen var á ferðinni, en hún keyrði um á 40 manna gulri, amerískri skólarútu og kom stundum með fólk til mín í Ingólfshöfðann,“ segir Aron, en ástarsaga þeirra hjóna hófst þetta sumar á Vatnajökli.

„Við störfuðum bæði sem jöklaleiðsögumenn svo við hittumst reglulega á jöklinum hvort með sína hópana. Það var þá sem ástin kviknaði enda leist mér strax vel á þennan sveitastrák,“ segir Helen og hlær.

„Það var þá sem ástin kviknaði enda leist mér strax vel á þennan sveitastrák,“

Aron er alinn upp á Hofsnesi í Öræfum og Helen í Reykjavík, en saman hafa þau byggt sér einstakt heimili á landi föðurfjölskyldu Arons í Öræfum.

„Húsið var flutt í heilu lagi frá Stokkseyri þar sem það var byggt og það eina sem við þurftum að gera var að tengja vatn og rafmagn. Það er gaman að segja frá því að við höfum rekið augun í myndir af húsinu á Instagram og í tímaritum, vegna staðsetningarinnar sem við völdum fyrir það í flötum móanum,“ segir Aron.

Það var árið 2016 að þau hjón fluttu inn í húsið og stofnuðu á sama tíma sitt eigið ferðaþjónustufyrirtæki, Local Guide.

Heimili fjölskyldunnar í Öræfunum sem þau segjast oft hafa séð birtast á Instagram og í erlendum bókum.

Tveir í bekk í grunnskólanum

Þau Aron og Helen eiga soninn Trausta Franklín sem er fimm ára og gengur í leikskóla í sveitinni.

„Eins og er eru aðeins fimm börn í leikskólanum og útlit er fyrir að tveir nemendur verði í grunnskólanum í haust, en hann er í sama húsnæði,“ útskýrir Helen. „Þetta er náinn og góður hópur og svo á ég bróður á sama reki í bænum, þangað sem ég sendi Trausta reglulega í félagsþjálfun,“ segir hún og hlær.

Útivistaráhuginn hefur fylgt þeim hjónum lengi og segja má að hún sé Aroni í blóð borin, en langa-langafi hans, Páll Jónsson, var fyrstur manna til að toppa Hvannadalshnúk árið 1891.

„Við pabbi stundum í dag sömu iðju og hann, en fyrir utan okkur tvo þá hafa ekki margir aðrir í stórfjölskyldunni tekið upp á leiðsögn með fólk um jökla, þó að flestir séu fullfærir um að ferðast á fjöll og jökla.“

Helen segir útivistaráhugann hafa látið á sér kræla snemma, enda hafi fjölskyldan verið dugleg að ferðast um landið. „Svo byrjaði ég í björgunarsveit 18 ára gömul og þá var ekki aftur snúið og ég eyddi hverri helgi á fjöllum.

Árið 2013 sótti ég svo um sumarstarf sem jöklaleiðsögumaður í Skaftafelli, fékk starfið og endaði á því að flytja í Öræfin þar sem ég hef búið síðan.“

„Árið 2013 sótti ég svo um sumarstarf sem jöklaleiðsögumaður í Skaftafelli, fékk starfið og endaði á því að flytja í Öræfin þar sem ég hef búið síðan.“

Hjónin hafa sérhæft sig í fundi íshella og eru skoðunarferðir í þá vinsælar.

Aron og Helen búa við jökulinn og þekkja hann vel, enda fer starf þeirra fram á honum hvern vinnudag. Þau ganga á skriðjökla og eru sérfræðingar í að finna íshella. Þau eru sammála um að með reynslunni sem þau hafa öðlast í gegnum árin hafi þau lært að forðast hætturnar, þó ævintýrin séu sjaldnast langt undan.

„Þetta er nú oftast þannig að maður velur sér aðstæðurnar sem maður fer út í, en mikilvægt er að fylgjast vel með veðri og vindum, sérstaklega á veturna. Á sumrin er ísinn hvítur, hrjúfur og auðveldur yfirferðar, en á veturna er hann blár og sleipur. Ég er sjálfur reglulega á jökli, en eftir að sonur okkar fæddist þá hefur Helen minnkað jöklagöngur mikið og einbeitt sér frekar að rekstrinum,“ segir Aron.


Skriðjöklarnir eiga stutt eftir

Bráðnun jökulsins hefur eðli málsins samkvæmt ekki farið fram hjá þeim hjónum og er það eitt meginmarkmið þeirra að opna augu fólks fyrir þróuninni.

„Ætli það sé ekki hægt að segja að við höfum yfir meðallagi áhuga á jöklum. Við fylgjumst með hegðun þeirra í okkar daglega lífi með eigin augum, eða í gegnum samstarfsfólk okkar, það er líka alltaf gaman að skoða rannsóknir og spár jarðfræðinga. Sjálfur er ég félagsmaður í Jöklarannsóknafélagi Íslands, en í gegnum félagið getur maður fylgst með rannsóknum á þeim jöklum sem við ferðumst á,“ útskýrir Aron og bætir við:

„Jökullinn hefur verið að hopa frá upphafi 20. aldarinnar. Ef hann heldur áfram sömu bráðnun verður ekki mikið eftir, nema rétt topparnir á honum þegar komið er á síðari hluta 22. aldar, ef spár ganga eftir. En það eru sennilega 60-100 ár eftir af þessum skriðjöklum sem við erum að ganga á í dag.“

„En það eru sennilega 60-100 ár eftir af þessum skriðjöklum sem við erum að ganga á í dag.“

Helen María stundar samhliða jöklaferðum ljósmyndun og þessa mynd tók hún af sér sjálfri.

Við höfum það sem eitt af okkar meginmarkmiðum að opna augu fólks fyrir bráðnun jökla vegna hnattrænnar hlýnunar,“ segir Helen.

„Við kolefnisjöfnum aksturinn í jöklaferðunum með því að planta trjám og heima fyrir flokkum við rusl og fjölskyldubíllinn er rafmagnsbíll.“


Tækifæri á mannlausum jökli


Vinsælustu ferðir fyrirtækisins eru íshellaskoðanir, en þau hjón hafa sérhæft sig í að finna þá. „Þetta eru ferðir sem við förum í yfir vetrarmánuðina en í gegnum árin höfum við lært af reynslunni að leita að íshellum.“

Undanfarnar vikur og mánuði hafa þau nýtt í vöruþróun, enda erlendir ferðamenn horfnir af landinu. „Meðal annars þýddum við heimasíðu Local Guide yfir á íslensku til að ná betur til Íslendinga, sem hafa margir hverjir aldrei gengið á skriðjökli. Nú er akkúrat góður tími til að skoða jökulinn nánast mannlausan.“

Aroni Franklín eru jöklaferðir að vissu leyti í blóð bornar en langa-langafi hans toppaði fyrstur manna Hvannadalshnúk.

Ferðir fyrirtækisins eru á nokkrum erfiðleikastigum, allt frá auðveldri jöklagöngu með fjölskyldunni, skemmtiferð með vinahópnum eða sérhæfðari göngur og ísklifur.

„Í sumar munum við einnig bjóða upp á klettaklifur og leikjanámskeið sem er ætlað fyrir fjölskyldur á ferðalagi um svæðið,“ segir Helen, en augljóst er að þau hafa lagt sig fram um að aðlagast breyttum aðstæðum.

Þó svo að jökullinn hafi fært þau saman og sé þeirra sameiginlega áhugamál, eiga þau sér einnig bæði sín áhugamál. „Ég á mér áhugamál alveg fyrir sjálfan mig, sem er skotveiðin og Helen er með kajakinn og ljósmyndunina,“ segir Aron. „Saman finnst okkur fjölskyldunni svo skemmtilegast að ferðast um landið og gista í tjaldi eða fara í skíðaferðir.“